Win Lyovarin
eBooks app
 
 
สั่งซื้อหนังสือ
Buying books
 
 
สั่งซื้ออีบุ๊ค
Buying eBooks
 
 
สั่งซื้อวินทร์พอยน์
Buying WinPoints
 
 
 
 
 
 
 
 
สามก๊ก ตอน ใบปังใบสุดท้าย 

1

ธงสันติภาพถูกชักขึ้นแขวนบนหน้ากำแพงเมืองตั้งแต่เมื่อคืนนี้ ลานหน้าเมืองกวาดสะอาด คราบฝุ่นบนกำแพงเมืองชะล้างเรียบร้อย พิธีกำลังเริ่มต้น

ชีวิตของพระองค์กำลังเข้าสู่อีกบทหนึ่ง สถานภาพของพระองค์เปลี่ยน แต่พระองค์จะทรงปลอดภัย ยังคงสามารถดำรงความมั่งคั่งสุขสบายเช่นเดิม

พระองค์มองผ่านผ้าคลุมพักตร์ ทอดพระเนตรเห็นขุนนางจ๊กก๊กและพระญาติรวมหกสิบคน ทั้งหมดแต่งกายเต็มยศ ยืนรออย่างเป็นระเบียบ

ตามประเพณีการยกเมืองให้ผู้ชนะ ผู้แพ้จะสวมผ้าคลุมหน้า รัดข้อมือด้วยเชือก ยืนข้างโลงศพ

ประตูเมืองหลวงเชงโต๋ด้านเหนือเปิดกว้าง แต่หัวใจของทุกคน ณ ที่นั่นปิดลงตั้งแต่ได้ยินข่าวการยอมจำนนต่อข้าศึก

ไม่นานทัพวุยก๊กนำโดยแม่ทัพเตงงายก็ยาตรามาที่หน้าประตูเมือง ทหารวุยก๊กขึงขัง ถืออาวุธ เดินตรงเข้ามาอย่างผู้ชนะ เขาและเหล่าขุนนางยืนสองข้าง

แม่ทัพเตงงายลงจากหลังม้า พิธีเริ่มเมื่อขุนนางเจี๋ยวจิ๋วยกตราแผ่นดินมอบให้แม่ทัพข้าศึก

เตงงายก้าวไปหยุดหน้าพระเจ้าเล่าเสี้ยน ปลดผ้าคลุมพระพักตร์ แก้เชือกที่ข้อพระหัตถ์พระเจ้าเล่าเสี้ยนออก

ทหารคนหนึ่งยกม้วนผ้าราชสาส์นจากพระเจ้าวุยก๊กให้เตงงาย แม่ทัพคลี่มันออกอ่าน

“พระเจ้าวุยก๊กทรงมีพระราชโองการโปรดเกล้าแต่งตั้งท่านเป็นตันหลิวอ๋อง ดำรงทรัพย์สินในคลังส่วนพระองค์ได้ต่อไป...”

อดีตพระเจ้าเล่าเสี้ยนก้มลงคำนับตราสุมาเอี้ยน

ทหารหลายคนจุดไฟเผาโลงศพ

โลงสีดำ เปลวไฟที่แดง


2


ลำต้นสีดำ ใบสีแดง

เล่าขำยืนใต้ต้นปัง

สีแดงของใบปังเหมือนเปลวเพลิงที่เผาโลงศพ

เป็นฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้สีแดงร่วงโรยลงเกลื่อนดิน

แผ่นดินก็กำลังอยู่ใน ‘ฤดูใบไม้ร่วง’

ใบปังสีแดงสด แดงดั่งเลือด

เขามองดงต้นปัง ใบไม้ร่วงแทบหมดทุกต้น ทว่ายังมีใบไม้หลายใบไม่ยอมร่วงลงมา

เขาคิดถึงตัวเอง เขาเองก็ไม่ยอมร่วงลงมา และนี่คือเหตุผลที่เขาพาครอบครัวมาสถานที่นี้ยามเช้านี้

รถม้าของเขาจอดในดงต้นปัง เบื้องหน้าคือที่ฝังศพราชวงศ์ฮั่นแห่งจ๊กก๊ก

เขาไม่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของพิธียอมแพ้ที่น่าอับอาย มอบเมืองต่อศัตรู เขาเลือกพาครอบครัวมาที่นี่

เขาเรียกครอบครัวลงมาจากรถม้า เด็กน้อยสามคนบอกว่า “พ่อ พวกเราจะขอเล่นต่อในรถม้าได้หรือไม่?”

ภรรยา ซุยฮูหยินพยักหน้า บอกลูก “เล่นดีๆ ลูก”

ลูกคนเล็กถาม “เมื่อไรเราจะได้กินหมั่นโถวน้ำผึ้งที่แม่ทำ?”

“อีกสักครู่”

เมื่อสองวันก่อนเขาบอกภรรยา “ทัพวุยก๊กมาถึงหน้าประตูเมืองแล้ว พระบิดาส่งขุนนางไปเจรจายอมแพ้ ทรงมีพระบรมราชโองการให้ทหารจ๊กก๊กทุกคนวางอาวุธ มะรืนนี้เป็นวันทำพิธีมอบเมืองแก่แม่ทัพเตงงาย”

“พี่ท่านคิดอย่างไร?”

“ข้าฯจะไม่ขออยู่ในแผ่นดินที่เป็นเมืองขึ้นวุยก๊กเด็ดขาด ข้าฯขอไปอยู่กับเสด็จปู่ ท่านกวนอู ท่านเตียวหุย ท่านจูล่ง และวีรชนจ๊กก๊กท่านอื่นๆ”

ซุยฮูหยินนิ่งไปนาน ในที่สุดก็กล่าวว่า “ตกลง ข้าฯจะไปกับพี่ท่าน เราทั้งครอบครัวจะไปพร้อมกัน”

เขาถามภรรยา “สิ่งที่เรากำลังจะทำคือความขลาดหรือไม่?”

ซุยฮูหยินกล่าวว่า “พี่ท่านมิใช่คนขลาด พี่ท่านคือเล่าขำผู้กล้าหาญ พี่ท่านคือราชโอรสองค์เดียวที่กล้าหาญ”

เขานึกถึงเมื่อหลายวันก่อน เขาถลันเข้าไปในท้องพระโรงที่มีขุนนางเต็ม สีหน้าแต่ละคนเคร่งเครียด บรรดาขุนนางกำลังถกกันเรื่องข้อความที่จะใช้ในหนังสือยอมจำนน

เขาร้องว่า “น่าขายหน้านัก จ๊กก๊กกำลังแตกสลาย แทนที่จะต่อสู้ พวกท่านกลับคิดวิธีเขียนจดหมายยอมแพ้”

ขุนนางเจี๋ยวจิ๋วกล่าวว่า “องค์ชาย เราไร้หนทางอื่นแล้ว ทางเลือกที่ดีที่สุดคือยอมแพ้”

“เป็นความคิดที่บัดซบสิ้นดี”

พระเจ้าเล่าเสี้ยนตรัสว่า “เจ้าเป็นเด็ก มิรู้การใด”

“ข้าฯยอมเป็นเด็กโง่ที่สู้ศัตรูจนตาย ดีกว่าเป็นผู้ใหญ่ใจเสาะ จ๊กก๊กอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง เมืองกิมก๊กแตกแล้ว กองทัพวุยก๊กนำโดยเตงงายเตรียมบุกยึดเมืองหลวงจ๊กก๊ก”

“เราถกกันอย่างละเอียดรอบคอบแล้ว และได้ข้อสรุปว่า เราจะไม่หนีไปที่ใด เราจะไม่ขอความช่วยเหลือจากหัวเมืองอื่น เราจะไม่ไปพึ่งกังตั๋ง เราจะอยู่ที่นี่ โดยการยอมจำนน”

เขาตอบว่า “เวลานี้เมืองกิมก๊กแตก ชาวเสฉวนหนีภัยสงคราม ขนของหนี เราจะปล่อยให้เป็นเช่นนี้ไม่ได้ หน้าที่ขุนนางและทหารคือปกป้องราษฎร มิใช่คิดหนี คิดยอมแพ้”

เจี๋ยวจิ๋วกล่าวว่า “เราสู้พวกเขาไม่ได้แน่นอน แม้แต่จูกัดเจี๋ยมกับบุตรชายจูกัดสงก็สิ้นชีวิตเพราะต้านศัตรูไม่ได้ ยอมแพ้ดีกว่า อย่างน้อยที่สุดเราสามารถต่อรองเงื่อนไขการยอมแพ้ได้ ฮ่องเต้ยังทรงสามารถดำรงสถานะความเป็นอยู่ดังเดิม สนมกำนัลยังครบ”

เล่าขำแค่นหัวเราะ กล่าวว่า “มีผู้แพ้สงครามที่ใดสามารถกำหนดและต่อรองเงื่อนไขได้ ยอมแพ้เมื่อใด ก็เป็นทาสเขาเมื่อนั้น”

พระเจ้าเล่าเสี้ยนกริ้ว ตรัสว่า “เจ้าเป็นเด็ก มิรู้ความ เจ้ามองแต่ด้านของความรุนแรงและความกล้าหาญของการรบพุ่ง ความกล้าหาญคืออะไร? ก็คือความตายของประชาชน เจ้าคิดความข้อนี้ออกหรือไม่?”

เจี๋ยวจิ๋วกล่าวว่า “มิผิด องค์ชายมิควรลืมความทุกข์ยากของราษฎร ราษฎรไม่สมควรต้องหนีภัยสงครามให้เดือดร้อน การยอมแพ้นี่ก็เพื่อประโยชน์สุขของประชาชน ผู้ที่ต่อต้านการยอมแพ้ก็คือผู้ที่ต้องการให้ประชาราษฎร์ทุกข์ทรมาน”

“ท่านพูดจนตัวท่านเป็นคนดีมีศีลธรรมขึ้นมาพลัน ข้อเสนอยอมแพ้นี้เป็นของคนขี้ขลาด ทำลายชื่อเสียงของจ๊กก๊กย่อยยับ”

“นี่คือความกล้าหาญที่ยอมรับความจริงต่างหากเล่า”

เล่าขำตรงไปบีบคอเจี๋ยวจิ๋ว ด่าว่า “บัดซบสิ้นดี! มึงเป็นคนขายชาติ พวกวุยก๊กสัญญาให้มึงรักษาตำแหน่งขุนนางหรือ หรือสัญญาให้ทรัพย์สินแก่มึง? เสฉวนไม่ได้ให้ที่พึ่งพึงแก่มึงหรือ? มึงจึงขอให้เรายอมแพ้ ไอ้คนทรยศ”

เล่าเสี้ยนตรัส “หยุดเดี๋ยวนี้! เจ้าจงคุมสติ”

“เสด็จพ่อต่างหากที่ต้องคุมสติ ระงับความหวาดกลัว เรามีกำลังทหารหลายหมื่นคนพร้อมรบจนตาย เรามีอาหาร เรารบได้อีกนาน ไยเราจึงต้องยอมแพ้ เราลองสู้ ให้พวกมันรู้ว่าชาวเสฉวนก็เป็นชายชาติทหาร มิได้ขี้ขลาดเช่นขุนนางในห้องนี้ ท่านกวนอู เตียวหุย จูล่ง วีรชนบรรพบุรุษของเราล้วนสู้ และไม่กลัวตาย”

เล่าขำชักมีดสั้นออกมาจากอกเสื้อ

“เจ้าจะทำอันใด?”

“เสด็จพ่อจำมีดสั้นเล่มนี้ได้หรือไม่? มีดสั้นเล่มนี้บิฮูหยินใช้ฆ่าตัวตายในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยวครั้งนั้น เสด็จปู่เล่าปี่หนีการตามล่าของทัพโจโฉ ครอบครัวของเสด็จปู่เล่าปี่พลัดพราก เสด็จพ่อที่ยังเป็นทารกอยู่ติดในซากเมืองพร้อมบิฮูหยิน ท่านจูล่งฝ่าทหารโจโฉหลายหมื่นคน เข้าออกทุกจุดในเมืองเพื่อค้นหาเสด็จพ่อ ในที่สุดก็พบบิฮูหยินที่บาดเจ็บพร้อมเสด็จพ่อ นางรู้ตัวว่าจะถ่วงการหนีของเสด็จพ่อ จึงฆ่าตัวตายด้วยมีดสั้นเล่มนี้ เพื่อให้ท่านจูล่งสามารถพาเสด็จพ่อหนีออกจากวงล้อมของข้าศึก ก่อนท่านจูล่งตาย มอบมีดสั้นเล่มนี้ให้เสด็จพ่อ แต่เสด็จพ่อไม่ต้องการ และมอบให้ข้าฯ”

เล่าขำกวาดสายตามองไปทั่วห้องโถง ไม่มีขุนนางผู้ใดสบตาเขา

“หากบิฮูหยินยอมตายเพื่อเสด็จพ่อ ไม่ยอมแพ้ต่อศัตรู ไยพ่อกระทำการสวนทางความปรารถนาก่อนตายของนาง? เราต้องไม่ยอมแพ้ วันใดที่เรายอมแพ้ เราก็เหมือนคนที่ตายไปแล้ว บรรพบุรุษของราสร้างบ้านของเรา จะให้เราเป็นผู้รื้อทิ้งเองหรือ ให้ศัตรูมาเผาทิ้งดีกว่าเรารื้อทิ้งเอง ข้าฯยอมตายเสียดีกว่าอับอายไปชั่วชีวิต”

พระเจ้าเล่าเสี้ยนโบกพระหัตถ์ “เจ้าจงไปเสีย เราต้องประชุมรายละเอียดการยอมแพ้ต่อ”


1


อดีตพระเจ้าเล่าเสี้ยนมอบเครื่องบรรณาการแด่พระเจ้าวุยก๊ก ผ่านเตงงาย

ขุนนางลิเฮามอบบัญชีพลเมือง รายการทรัพย์สินท้องพระคลังแก่เตงงาย

พิธีมอบเมืองเสร็จสิ้น

ฮ่องเต้ไร้บัลลังก์ขึ้นหลังม้า เคียงคู่กับเตงงาย ย่างช้าๆ เข้าสู่เมือง ชาวเสฉวนจำนวนมากหลั่งน้ำตา

เขาทอดสายตาไปรอบตัว ทุกอย่างในเสฉวนยังดูเหมือนเดิม

สองวันก่อนหลังจากการประชุมยุติ เขาสั่งให้ขุนนางเจี๋ยวจิ๋ว เตียวจิ๋ว และเตงเลียง นำพระบรมราชโองการขอสงบศึกและพระราชลัญจกรตราหยกไปเจรจาขอยอมแพ้ต่อแม่ทัพเตงงาย เจี๋ยวจิ๋วกลับมาทูลรายงานเขาว่า “เราทั้งสามไปเจรจากับแม่ทัพเตงงายแล้ว เขาตอบรับข้อเสนอของเราดียิ่ง พระเจ้าสุมาเจียวทรงตกลงให้พระองค์ยังคงดำรงความสุขสบายเช่นเดิมได้ พระเจ้าสุมาเจียวจะสถาปนาพระองค์เป็นตันหลิวอ๋อง และสามารถอยู่ที่เสฉวนต่อไปได้”

ใช่ ทุกอย่างในเสฉวนยังเหมือนเดิม

แม่ทัพเตงงายกล่าวกับผู้นำจ๊กก๊กว่า “พระเจ้าวุยก๊กทรงรักษาสัญญาที่ให้ไว้ ตามที่ท่านได้ต่อรองก่อนจำนน มิประหารท่าน เพราะพระเจ้าวุยก๊กทรงรักสันติภาพ”

อดีตฮ่องเต้กล่าว “ขอบพระคุณฮ่องเต้แห่งวุยก๊ก”


2


“ขอบคุณเจ้าที่อยู่กับข้าฯจนถึงวันสุดท้าย” เล่าขำบอกซุยฮูหยินภรรยา

“ท่านพร้อมแล้วหรือไม่?”

เขาพยักหน้า

“พิธีอัปยศคงจบสิ้นแล้ว คนที่กลัวตายก็มีชีวิตอยู่ต่อไป”

“สุมาเจียวเพียงต้องการซื้อใจราษฎรเสฉวน แต่ผ่านไปอีกไม่นาน ก็จะต้องเรียกตัวเสด็จพ่อไปเป็นตัวประกันที่ลกเอี๋ยง”

“เจ้าพูดถูก”

เสียงลูกดังขึ้น “แม่ ลูกกินหมั่นโถวได้หรือไม่?”

เขาสบตาภรรยา ซุยฮูหยินยื่นขนมให้ลูกทั้งสาม ยิ้มให้ลูก “กินดีๆ เถิดลูก”

หมั่นโถวเป็นอาหารต้นกำเนิดโดยขงเบ้ง ครั้งที่เกิดศึกเสฉวนกับเบ้งเฮ็ก ผู้ครองนครชาวม่านทางภาคใต้

เบ้งเฮ็กยกทัพรุกมาในดินแดนเสฉวน ยึดสามเมือง ขงเบ้งยกทัพไปปราบเบ้งเฮ็ก แต่มิใช้ความรุนแรง ใช้การผูกมิตรคนพื้นเมือง หลังจากจับเบ้งเฮ็กแล้วปล่อยเจ็ดครั้ง เบ้งเฮ็กก็สวามิภักดิ์ต่อขงเบ้ง

เมื่อสงครามยุติ ชาวม่านเลี้ยงส่งทัพจ๊กก๊ก เล่ากันว่าทุกครั้งที่ทัพขงเบ้งข้ามแม่น้ำลกซุย ปรากฏลมพายุพัด น้ำเชี่ยวกรากข้ามไม่ได้ เบ้งเฮ็กกล่าวว่าเหตุวิปริตนี้เกิดขึ้นเพราะแม่น้ำมีวิญญาณคนตายในสงครามสิง ต้องเซ่นด้วยศีรษะมนุษย์สี่สิบเก้าหัว

ขงเบ้งจึงสั่งให้ปั้นแป้งสาลีเป็นรูปศีรษะคน จำนวนสี่สิบเก้าหัว ยัดไส้ด้วยเนื้อวัวกับแพะ นึ่งจนสุกเป็นเครื่องเซ่นไหว้ดวงวิญญาณทหารทั้งของจ๊กก๊กและชาวม่าน (คำว่า หมั่นโถว 饅頭 แปลว่า ศีรษะชาวม่าน)

หมั่นโถวที่นางทำให้ลูกกินใส่น้ำผึ้งแทน กลายเป็นขนมรสชาติดีที่ลูกชอบ

เด็กทั้งสามนอนหลับไปแล้ว พวกเขายังเด็ก ยังมองโลกสดใส

ยาพิษในน้ำผึ้งออกฤทธิ์เร็ว ไม่เจ็บปวด

น้ำตาผู้เป็นแม่ไหลพราก ก้มลงจุมพิตแก้มของลูกแต่ละคน แล้วมองหน้าสามี ยิ้มเศร้า เอ่ยว่า “ข้าฯพร้อมแล้ว”

สามีพยักหน้า สวมกอดนาง

“ข้าฯดีใจที่ได้ภรรยาประเสริฐ”

“ข้าฯก็ดีใจที่เป็นภรรยาของท่าน”

เขากระซิบข้างหูนาง “พบกันชาติหน้า” มีดสั้นเล่มหนึ่งปรากฏในมือ แทงเข้าสีข้างนางจนมิดด้าม

นางสะดุ้งเฮือก นัยน์ตาค่อยๆ หรี่ปิด

มีดสั้นหล่นบนพื้น มีดเล่มที่ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ผู้หญิงคนหนึ่งใช้ฆ่าตัวตายเพื่อช่วยชีวิตเด็กน้อยคนหนึ่ง

น้ำตามิได้ไหล คนที่หัวใจตายไปแล้วไม่มีน้ำตาเหลือแล้ว น้ำตามีไว้สำหรับชาวราษฎร์ที่กลายเป็นทาสวุยก๊ก

เขาหยิบมีดสั้นขึ้นมา ก้าวไปยืนหน้าที่ฝังพระศพพระเจ้าเล่าปี่ โชคดีที่พระองค์ทรงจากจ๊กก๊กไปนานแล้ว


1


พระองค์ทรงจากจ๊กก๊กไปแล้ว

เล่าเสี้ยนจากไปพร้อมกับขุนนางใหญ่สี่คน ขับเจ้ง ฮวนเกี๋ยน เตียวเสียว และเจียวจิ๋ว ไปยังเมืองลกเอี๋ยง ปองกันการกระด้างกระเดื่อง

พระเจ้าสุมาเจียวทรงต้อนรับผู้แพ้ด้วยพระพักตร์ยิ้มละมัย ทรงพระราชทานที่อยู่ให้ขุนนางทั้งสี่อย่างสมเกียรติตามฐานะ

ขับเจ้งบอกเขาว่า “ที่พระเจ้าสุมาเจียวทรงดูแลพวกเราดีก็เพื่อส่งสารไปที่กังตั๋ง ให้ขุนนางกังตั๋งเห็นว่า การเสียเมืองมิได้เสียเกียรติ ขุนนางยังสามารถดำรงฐานะและความสุขสบาย จะทำให้ขุนนางกังตั๋งไม่คิดสู้วุยก๊ก เมื่อเวลายึดกังตั๋งมาถึง”

วันหนึ่งพระเจ้าสุมาเจียวเชิญพระเจ้าเล่าเสี้ยนและขุนนางจ๊กก๊กมากินเลี้ยงในวัง งานนั้นมีการบรรเลงดนตรีและการฟ้อนรำของหญิงงาม

พระเจ้าสุมาเจียวทอดพระเนตรสังเกตเล่าเสี้ยนเคลิบเคลิ้มกับการฟ้อนรำและดนตรี ขณะที่ขุนนางจ๊กก๊กคนอื่นไม่มีความสุข สรวลบาง ตรัสถามเล่าเสี้ยนว่า “ท่านมาอาศัยอยู่ที่ลกเอี๋ยงนาน คิดถึงจ๊กก๊กบ้างหรือไม่?”

เล่าเสี้ยนหัวเราะ ตอบว่า “ข้าพเจ้าชอบที่นี่ มิได้คิดถึงจ๊กก๊กแต่อย่างใด”

“ท่านช่างเป็นผู้ที่มีความสุขจริง”

เล่าเสี้ยนกล่าวว่า “ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่สามารถหัวเราะอย่างมีความสุข ความสุขนั้นเกิดขึ้นได้ทุกที่ แม้มิใช่ในแผ่นดินเกิด ข้าฯจึงมิได้คิดถึงบ้าน”

“คนที่สามารถมีความสุขได้ทุกที่เช่นนี้หายากนัก ถ้าเช่นนั้นเราขอเรียกท่านว่า อันเล่อกง*” (* อันเล่อ (安樂公) แปลว่าขุนนางผู้สุขสงบ)

ทุกคน ณ ที่นั้นส่งเสียงหัวเราะ ขุนนางขับเจ้งเสหัวเราะตาม ทว่าในใจรวดร้าว

ขุนนางขับเจ้งแอบกระซิบกับเจ้านายว่า “ท่านมิควรตอบเช่นนั้น จะทำให้ภาพของท่านไม่ไยดีต่อบ้านเกิดของท่าน ในโอกาสหน้าถ้าใครถาม ควรตอบว่า ย่อมคิดถึงอยู่ทุกเวลา ปรารถนาจะกลับไปเคารพศพบรรพบุรุษที่จ๊กก๊ก รวมทั้งเล่าขำที่ตายไปแล้ว พระเจ้าสุมาเจียวก็อาจทรงอนุญาตให้ท่านกลับเสฉวน”

พระเจ้าสุมาเจียวสดับเช่นนั้น เงียบอยู่



งานเลี้ยงเลิกราในที่สุด พระเจ้าสุมาเอี๋ยนทรงไปส่งอดีตฮ่องเต้ผู้ไร้บัลลังก์ที่หน้าเรือนรับรอง

ตรัสกับเล่าเสี้ยน “ลกเอี๋ยงมิใช่เมืองงดงามเหมือนเสฉวน จริงหรือที่ท่านไม่คิดถึงจ๊กก๊กเลย?”

เล่าเสี้ยนนิ่งไปครู่หนึ่ง กล่าวว่า “ในเมื่อพระองค์ตรัสเช่นนี้ ก็ทำให้ข้าฯระลึกว่า ข้าฯคิดถึงบ้านเกิดมาก ข้าฯคิดถึงบรรพชนที่จากไปแล้ว...”

กล่าวแล้วก็ทำหน้าจะร้องไห้

พระเจ้าสุมาเจียวสรวลบาง “เช่นนั้นหรือ?”

“พระเจ้าข้า”

“ขับเจ้งสอนให้พูดเช่นนี้หรือ?”

เล่าเสี้ยนตอบว่า “ใช่พระเจ้าข้า”

ขุนนางวุยก๊กได้ยินแล้วหัวเราะ ขุนนางฝ่ายจ๊กก๊กเงียบสนิทด้วยความอับอาย

สุมาเจียวทรงซ่อนสรวล จ๊กก๊กสิ้นชาติแล้วโดยสิ้นเชิง


3


จ๊กก๊กสิ้นชาติแล้ว ทว่ายังมิสิ้นต้นปัง

เล่าเสี้ยนยืนใต้ต้นปัง

ลำต้นสีดำ ใบสีแดง

สีแดงของใบปังเหมือนเปลวไฟที่เผาโลงศพ

ฤดูใบไม้ร่วงมาเยือนอีกครา

แผ่นดินจ๊กก๊กก็กำลังอยู่ใน ‘ฤดูใบไม้ร่วง’ ที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ใบปังเป็นสีแดงสด แดงดั่งเลือด

เขามองต้นปัง ยังมีใบไม้หลายใบไม่ยอมร่วงลงมา

วัยของเขาคือหกสิบสี่ เส้นผมขาว เขาป่วยบ่อยขึ้น ด้วยฐานะและความเป็นอยู่ของเขา เขาไม่น่าจะแก่เกินวัย ทว่าเขารู้สึกชราอย่างยิ่ง ความรู้สึกภายในกัดกร่อนเขามาหลายปี

เขาเข้าใจความรู้สึกของนกในกรงทองแล้ว

เขารู้ว่าเขาจะอยู่ในโลกอีกไม่นาน

พริบตาเดียว เวลาก็ผ่านมาถึงบทสุดท้ายของชีวิต อีกไม่นานเขาก็จะถูกฝังที่นี่ ร่วมกับบรรพชนผู้ก่อตั้งจ๊กก๊ก

เขาหยุดหน้าป้ายศิลาป้ายหนึ่ง นี่คือที่ฝังศพของเล่าขำและครอบครัว

เก้าปีแล้วที่เล่าขำจากไป

เขาดึงมีดสั้นเล่มหนึ่งออกจากอกเสื้อ ก่อนมาที่นี่ ขุนนางคนหนึ่งมอบให้เขา บอกว่าเป็นอาวุธที่เล่าขำใช้ฆ่าตัวตาย

เขาไปหยุดที่ที่ฝังศพขุนพลจูล่ง

เขาได้รับนาม อาเต๊า (ดาวจระเข้) เนื่องจากเมื่อมารดาของเขากำฮูหยินตั้งครรภ์ ฝันว่ากลืนดาวจระเข้เข้าไปทั้งดวง โหรทำนายว่าทารกจะเป็นผู้มีบุญ

บิดาเล่าว่าเขาเป็นทารกที่รอดชีวิตมาอย่างปาฏิหาริย์ เมื่อโตขึ้นใครคนหนึ่งเล่าให้เขาฟังว่า เมื่อเล่าปี่พบจูล่งในวันนั้น โยนเขาทิ้งบนพื้น ด่าว่า “ลูกอัปรีย์ ทำให้ข้าฯต้องเกือบสูญเสียจูล่ง”

วันนี้หากพระเจ้าเล่าปี่ทรงมีญาณวิถี ก็คงตรัสคำเดียวกัน “ลูกอัปรีย์ ทำให้จ๊กก๊กแตกสลาย”

หากยามนี้จูล่งยังมีชีวิตอยู่ คงเสียใจที่ช่วยชีวิตเขาไว้ หากเลือกได้อีกหน จูล่งก็คงทิ้งให้เขาตายที่สมรภูมิเตียงปันเกี้ยว

บางทีเขาควรตายในวันนั้น

ทว่าอดีตผ่านไปแล้ว ไม่มีผู้ใดสามารถแก้ไขอดีต เหตุเกิดขึ้นแล้ว และผลก็เกิดตามติด

เสียใจ? ไม่ เขาไม่เคยเสียใจ

เศร้าใจ? บางที...

ผ่านมาแล้วเก้าปี ในสถานะนกในกรงทอง หากย้อนเวลากลับไปได้ พระองค์จะทรงสู้กองทัพวุยก๊กหรือไม่? จะสู้จนตายหรือไม่?

อาจจะไม่ เพราะเขาคือบุคคลผู้มีความสุข



เขาวางมีดบนแท่นหน้าที่ฝังศพของเล่าขำและครอบครัว แล้วก้าวออกจากสถานที่นั้น

หมู่ต้นปังยังยืนตระหง่านอยู่ที่เดิม กลางสายลมเย็น ใบไม้สีแดงร่วงลงมาหมดแล้ว

จ๊กก๊กยังคงอยู่ในฤดูใบไม้ร่วงอีกยาวนาน อาจตลอดกาล

สายตาเขาจับที่ปลายกิ่งหนึ่ง ใบปังสีแดงใบสุดท้ายยังเกาะอยู่บนต้น

ลมเย็นพัดวูบหนึ่ง ใบไม้สีแดงร่วงลงมา

…………

- หลังเล่าเสี้ยนตาย ได้รับอีกฉายานามว่า อันเล่อซือกง (安樂思公) แปลว่า ขุนนางผู้มีความสุข

- เหตุการณ์งานเลี้ยงที่ลกเอี๋ยงและประโยค “ข้าพเจ้าชอบที่นี่ มิได้คิดถึงจ๊กก๊กแต่อย่างใด” (此間樂,不思蜀) เป็นที่มาของสุภาษิตจีนว่า เล่อปู้ซือสู่ (樂不思蜀) แปลว่า สนุกจนลืมกลับบ้าน

- ต้นปังหรือต้นเฟิง (楓) คือต้นเมเปิล มักปรากฏในหลายฉากในนวนิยายกำลังภายในของโกงเล้ง


ป.ล. นี่เป็นสามก๊กตอนสุดท้ายที่นำมาลงในพื้นที่นี้

พบกันใหม่เมื่อเป็นเล่มหนาในเดือนตุลาคม

วินทร์ เลียววาริณ

www.winbookclub.com

5 พฤษภาคม 2561

ส่งต่อให้เพื่อน :  
 
 
 
ความเห็นที่ 1
น็อต 10-05-2018 07:52

รอซื้อเล่มหนาครับ

 
 
 
แสดงความเห็น
 
 
Email
 
Password
 
 
    
 
หนอนในตะกร้า (รวมบทความทั้งหมด)
 
สายน้ำสะบั้น
หัวรอ
สี่ก๊ก
แม้ต้องตายไปตามวิบากกรรม
เมี่ยงหมากกับดอกจำปา
สี่ราชินี (2)
สี่ราชินี (1)
ศึกสายเลือด
ทองแท้กลางกองไฟ
คมกริชมักกะสัน
สามเหยี่ยว
ใต้ฟ้านารายณ์
ทูตเรือแตก
เสด็จเตี่ย
ยุทธนาวีชัยสมรภูมิ
วีรบุรุษผู้กลายเป็นจำเลย
หมาป่ากับลูกแกะ
กลางดงเสือ
บนเส้นทางของพระเจ้า
ว่าด้วยความฝันละเมอ
สำเภาอันโสภา
ฮุสซาร์เลือดไทย
เงารูปชีวิตของ ฟรานซิศ จิตร
กองทัพไร้แผ่นดิน
ำ ตอน เล่นสำนวน
ำ ตอน อาชีพ : นักกินฟรี
ำ ตอนการเดินทางของมะเขือกับยางพารา
ำ ตอน The Da Vinci Nude
ำ ตอน ตามล่าสามีเจ้าชู้
ำ ตอน เสร็จนาฆ่าโคถึก
ำ ตอน ขุมทองยามาชิตา
ำ ตอนตำนานสามปลา
ำ ตอนช้างตายทั้งตัว เอาเงินไปปิด
ำ ตอน ยอดนักประดิษฐ์แห่งสยาม
ำ ตอน ตำนานสุดเสียงสังข์
ำ ตอน ตำรวจไทยชาวเดนมาร์ก
ำ ตอน Warhead
เราจะลงโทษคนข่มขืนยังไง
เราจะแก้ปัญหาจราจรได้ไหมในชาตินี้
เชือดนักท่องเที่ยว
สลายสี
นกหวีด
ร้องไห้เพื่อชาติ
คาร์บอมบ์
กล่องขนมเปล่า
ช้างสาร
รัฐประหารเสียของ
9 กันยาฯ ไม่มาตามนัด
ทรยศเพื่อชาติ
เทพกับมาร
จำใจยึดอำนาจ
ตัดแขนตัวเอง
ชิงใจมวลชน
กินเลี้ยงกลางคมดาบ
ย้ายเมืองหลวง
เผาเมืองหลวง
เซ็กเพ็กบนแม่น้ำเจ้าพระยา
สิ้นซาก
ศึกวังหลวง
วันก่อการ
จากปลายดาบถึงปลายปากกา
ต้มถั่ว
คนดีที่ศัตรูวางใจกว่ามิตร
ผีบุญ
ราคาของการลอบสังหาร
จับมือล้างแค้น
สามก๊ก ตอน ใบปังใบสุดท้าย
สามก๊ก ตอน เพื่อนตาย
สามก๊ก ตอน ม้าป่า
สามก๊ก ตอน น้ำตาสี่ฤดู
สามก๊ก ตอน หงส์ร่วง
สามก๊ก ตอน ผู้หญิงกังตั๋งคนหนึ่ง
สามก๊ก ตอน เจ็ดราตรีที่ผาแดง
สามก๊ก ตอน กิ้งก่า
สามก๊ก ตอน เชือกที่มองไม่เห็น
สามก๊ก ตอน ดอกไม้ที่ปลายหอก
สามก๊ก ตอน กลกามกู้แผ่นดิน
สามก๊ก ตอน ตะวันต้องคราส
สามก๊ก ตอน สู่ศูนย์กลางพายุ
สามก๊ก ตอน จุดอ่อน
สามก๊ก ตอน บนทางแยก
สามก๊ก ตอน มังกรแห่งเสียงสาน
สามก๊ก ตอน ด่านสุดท้าย
ลิ้นกับฟันกับเสียงหัวเราะ
New Me's resolution
เจ้านายแบบไหน
ซ้ำซากด้วยความไพเราะ
กระจกเงา
พรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็ขึ้นอีก
นิ้วกับพระจันทร์
Fine Print แห่งชีวิต
ตามทัน ‘ความเสื่อม’
Head Start
IMDb กับชีวิตที่อร่อย
1-10
บทเรียนจากงานเลี้ยงรุ่น
ทำดีในสถานการณ์ร้าย
ฟางเส้นสุดท้าย
“ล้อเล่นว่ะ!”
เบ้าหลอมทอง
ฟันเฟืองสีดำ
บทเรียนชีวิตจากซีล
บนหนทางล้างบาป
นกกระดาษกลางฝนสีดำ
ทางหนีไฟ
โลกของคนจิตตก
ฟลุก
ผีใต้เตียง
บาปกรรมของคนไม่มีหัวใจ
21 วัน
20 ปีไทยเสียเอกราชให้ความโลภ
แฮปปี้ เบิร์ธเดย์ ด.ช. ประชา ธิปไตย อายุ ๘๕
เก่งเป็นคนละเรื่องกับประสบความสำเร็จ
ภาพลวงตาในองค์กร
# ขวานหิน
จากไปอย่างสวยงาม
เหตุผลที่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
รถไฟสายน้ำตา
สัญญาณจากสวรรค์
ฟีนิกซ์
Hunter-gatherer
ยืดเรื่อง
ของเล่น
“คนรวยทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด”
จดหมายถึงเพื่อนต่างดาว ตอน : มิจฉาทิฐิ
เกย์คืออาชญากรรม!
วงจร
sidekick
กบเหลา
pH
สิงโตภูเขากับฉลาม
อาคารที่สำคัญที่สุดในโลก
บัญชี-วิต
อาชีพสุดท้าย
มักง่าย
ปลาตรงต่อเวลากว่าคน
หนึ่งชั่วโมง
A-D
เส้นสายลายชีวิต
สิ่งที่ดีสำหรับเรา
ถ่ายรูปชีวิต
ติดดอย
ธาตุแท้
ปากหนัก
คนบ้างาน
สัญชาติ : Minimalist
ราโชวาท
คนไทยทั้งปวง
หยดน้ำใสหนึ่งหยด สองหยด สามหยด...
Bad Bad Boss
ยืมหัว
ผู้ปิดบอลหลังพระ
คนมองเห็นอนาคต
แมวดำแมวขาว
เรื่องของนาจัต
เหนือเส้นชัย
ทลายกำแพง
ผ่าตัดรักษาวิสัยทัศน์
ปล่อยนะ
ข่มขืน = ประหาร?
เข็นลูกขึ้นภูเขา
กล้าทำกล้ารับ
1 เปอร์เซ็นต์ของความเป็นไปได้
ชีวิตรุงรัง
ลูกค้าเล็ก
เขม่าที่เกาะหัว
เดินดุ่มๆ เข้าไป
ความลับของรหัส ฉ.
ข้ามช็อต
มูลค่าจริง
ตะกอนสีในหัวใจ
ปลูกวิญญาณในสวนแห่งจักรวาล
ทางที่ไม่ได้เดิน
พลังสำรอง
สลายพลัง
ส่องสว่างในตัวเอง
ถ่านดำกับเพชรวาว
หมาป่าวิเวก
ทึกทักเอาเองว่าไม่เป็นไร
วันฟรี
โลกสวย
พ่อแม่ทำร้ายฉัน
สัญญาสุภาพบุรุษ
ชาติหน้า
ผีเสื้อขยับปีก
ตามลิง
จุดรับน้ำหนัก
กลิ่นปาก
รู้เขารู้เรา
วิวาห์พาสะดวก
ชีวิตที่ครบถ้วนสมบูรณ์
ชีวิตครบเทอม
เลขมงคล
กระจกเงา
หน้าต่างบานที่สอง
คนแปลกหน้า
SEX หมู่
เครื่องเรือนแห่งชีวิต
ป้ายราคาที่ซ่อนอยู่
“ทำไม่ได้หรอก”
บนฟลอร์แทงโก้
วัววิเศษ
เข็มทิศกับไวโอลินของไอน์สไตน์
ฟอสซิลและเซน
เพชรกับกรวด
“ชาตินี้จะไม่เป็นลูกจ้างใครอีกแล้ว”
ของฟรี
‘ของชั่วร้าย’
จ.ด.พ.
“ภาษาไทยกด 1, for English please press 2”
รากแก้ว
เล่นคำรัก
ภูเขาลูกเดิม
Depth of Field
ยางรถยนต์
นามเทศแปลงไทย
เลือดสีแดงบนเสื้อสีน้ำเงิน
ลืมตีน
ฝังร่างในฟากฟ้า
Creativity (9)
Creativity (8)
Creativity (7)
Creativity (6)
Creativity (5)
ปีเปลี่ยนทิศ
Creativity (4)
Creativity (3)
Creativity (2)
Creativity (1)
คู่มือดูหนัง Interstellar (2)
คู่มือดูหนัง Interstellar (1)
ปลาตัวแรกที่ว่ายในสนามฟุตบอล
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 5
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 4
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 3
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 2
เงาของนักเขียนคนหนึ่ง ตอน 1
กบในหม้อน้ำ
วิชาที่ไร้ประโยชน์
ใต้เงาของคนอื่น
สร้างปัญหามาแก้
ไซ่ง่อนรำลึก
เสียงเพลงในกองขยะ
สัญญาณจากสวรรค์
ระหว่างทางสู่ความสำเร็จ
ผักชี
งานฝีมือ
ห้องสามห้อง
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (9)
มนุษย์หมาป่า
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (8)
มีแผน v.s. วางแผน
นาฬิกาทราย
เนื้อคู่
หนึ่งในสามพันล้าน
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (7)
เครื่องกรอง
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (6)
เมียเก่า
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (5)
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (4)
ส.ค.ส. 2557 : ข้อแม้ของความสุข
สนับสนุนปฏิวัติด้วยรถถัง!
กล่องใส่ภูเขา ต้นมะพร้าว ทะเล เรือ หาดทราย
ไม่มีเงินไม่ต้องใช้
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (3)
ป้อมตำรวจ
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (2)
คุยกับมนุษย์ต่างดาว (1)
เรื่องน่าอัศจรรย์
ฉี่ไม่เข้าเป้า
ไดโนเสาร์หลังบ้าน
ยาเม็ดสีฟ้ากับยาเม็ดสีแดง
ระนาบที่สี่ของชีวิต
บนกับล่าง
เด็กเวร
ภาพเบลอ
กรอบของสนามเบสบอล
ตับหมู
ทุกข์ทบต้น
ซอมบี้
Fake!
ปลาปีนเขา
มนุษย์พิเศษ
บทเรียนหลังพวงมาลัยรถยนต์
นักเดินทาง
บุญสำเร็จรูป
ขนมจีบ
สมการชีวิต
100 เรื่องแปลก
โลกคู่ขนาน
ตายก็ตาย รอดก็รอด
เดินเท้าไปโรงเรียน
ความคิดกำหนดชะตาชีวิต
คนโชคดี
เปลี่ยนกระถาง
ฟีนิกซ์
วันเกิดปีที่ 3,500,000,000
นาฬิกาของนกฮูก
อิฐทีละก้อน
เดาสร้างทุกข์
หนังพากย์
กระถางเปล่า
นอนหลับ กินข้าวอร่อย
iJOBS
เศษสตางค์
ตลกอันตราย!
บ้านแตกเพราะ สตีฟ จ็อบส์
แตะหัวใจ
เมื่อหัวใจเต้นครั้งที่ 15,000,000,000
ชั้นดิน
ตอไม้
ฟ้าถล่ม
สายดิน
คุณค่าของชิ้นส่วนเล็กๆ
ยาใจ
ยอดฝีมือทำเก้าอี้
ด้านที่มองไม่เห็น
กำแพงขวางรัก
LAT
อาหารหมู
3G
“โลกไม่ยุติธรรมเลย”
ภาษาแผ่นดิน
แม่น้ำแสงจันทร์
ยานเวลามีจริง!
ช็อกโกแลตยัดไส้
ของพิเศษ
รักวัวให้ผูก รักลูกให้ IPAD
ทหารผ่านศึกกับเด็กชายขาพิการ
ตัวขี้เกียจ
ประกันใจตลอดชีวิต
ตาไม่ถึง (2)
ตาไม่ถึง (1)
ฟาดดาบ
ท้องฟ้าไม่ปิดทุกวัน
ไฟปรารถนา
ในห้วงเหวของความตาย
แก้บน
หนึ่งวันของเมย์ฟลาย
กาลเทศะกับการใช้ชีวิตอย่างมีความงาม
ปลาที่ไม่ยอมขึ้นบก
หัวใจที่ไม่จมน้ำ
สะฮารา
แดดเที่ยง
รองเท้ากับแซกโซโฟน
โซดา
คนหัวใจเหล็ก
ลายมือ
ทุดง!
แลคโตบาซิลัส
หกลิตร
ครัวสุข ตอน สลัด
GPS
This is the latter.
พู่กันของ จุก เบี้ยวสกุล
Bad hair day & On the job training
Connection
Backfire
รถยนต์ใต้สะพาน
ทำดีไม่ได้ดี
Will I do it again?
หนอนในแอปเปิล
Grow old gracefully
ชีวิตย้อนคืน
46 วินาที
มีดีต้องอวด?
Mediocrity
อาย
It will pass.
สัมผัสพิเศษ
เครื่องมือชิ้นสุดท้าย
หัวใจใต้จุดเยือกแข็ง ตอน 2
หัวใจใต้จุดเยือกแข็ง ตอน 1
เด็กโง่
ขอบเขตความรักของพ่อแม่
ก่อนถึงเส้นตายรัก
หัวบันไดแห้ง
ตัด-หั่น-เจี๋ยน
ฉันกับเรา
สองปีกและตรวน
ผิดที่
ผู้หญิงของขงเบ้ง
เสื่อผืนหมอนใบ
somebody-nobody
เจ็ดชั่วโคตร
วิศวกรรมแห่งชีวิต
ยี่สกที่ไม่ยอมกินเบ็ด
เสิร์ฟกาแฟเจ้านาย
Dum spiro, spero
Between the devil and the deep blue sea
decoy
ปะติรู-ป-ระชาธิปไตย!
I Do a Dream
พื้นที่เสื่อมโทรม
White Lies
Homesick
ตุ๊กตาล้มลุก
ด่านรัก
Swinging!
วันนรก
บริหารเวลา
นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม
บทความสัมมนาซีไรต์ 1999
ซีอีโอชีวิต
มุมงดงามที่เหลืออยู่
ฟุกุชิมะ 50
ตะกอนก้นแก้ว
สมมุติว่า...
จงทำชั่ว!
ฮะจิโค, รุสวอร์ป และ บ๊อบบี้
เกจ์น้ำมัน
ความฝันริมถนน
เถรตรง
15 Minutes of Fame
อำนาจของเสียงหัวเราะ
acquaintance
The end justifies the means
นิยายประหลาด
ปอดแหก
ก้นเหว
เสียงของหัวใจ
จูบตีน
สองมือเล็กๆ ของเราแต่ละคน
ชีวิตติดกับ
ปาฏิหาริย์ของจุดสีฟ้าอ่อน
ฟองน้ำ
Shit happens!
ริบบินสีเหลืองบนต้นไม้
เสียงไวโอลินที่ไม่มีใครได้ยิน
ช่องโหว่
“แล้วไงล่ะ?”
แรงดึงดูด
No life!
ตั๋วรถไฟครึ่งราคา
พลังของความพลิกแพลง
เดี๋ยวนี้!
คู่แท้
ยาวิเศษ
บทเรียนนอกตำรา
เปลือกนอกกับแก่นใน
Reset
อารมณ์ขันกันกระสุน
กระดุมเม็ดแรก
เซลล์ใหม่
โรจน์แม็พ
ของขวัญวันอังคาร
ปีกแห่งพระปรีชาชาญ
แตงโมสี่เหลี่ยม
ห้องเรียนของวั่นเล่าหยัง
ธรรมะในห้องน้ำ
สื่อสาน
ลูกปลาในแอ่งน้ำ
ไม้คาน
ยึด sub !
ศาสนาผี
จดหรือไม่จด?
เครื่องมือวิเศษ GT 200
ราคาคุย
เม็ดเกลือแห่งอหิงสา
ดาวอังคารเหนือต้นเชอร์รี
หลุมอากาศ
สื่อสังวาส 3
สื่อสังวาส 2
สื่อสังวาส 1
อยากให้คนอื่นจดจำคุณอย่างไร?
เสือกับหน้ากากมนุษย์
Blessing in Disguise
สวนสัตว์ (จบ)
สวนสัตว์ (1)
เสียดายที่...
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (3)
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (2)
เสียงบ่นของคนทำหนังสือคนหนึ่ง (1)
ก่อนที่ไฟจะดับ
ของหวาน
คนตาบอดในฤดูใบไม้ผลิ
เด็กหญิงที่สวยที่สุดในโลก
ป้ายสต.
ความบังเอิญที่น่ารื่นรมย์
ชื่อเสียงกับความสุข
ออมสินเวลา
ยานเวลากับเครื่องมือพยากรณ์อากาศ
ประชดชีวิต
แอ๊ปเปิ้ลสีแดง
เครื่องมือ
When it rains, it pours.
ดร. เจคเคิล กับ มิสเตอร์ไฮด์
จุดเล็กๆ จุดหนึ่ง
ผัดไทยหนึ่งนาทีครึ่ง
เล่นให้จบเกม
แว่นตาดำ
คำบวกคำลบ
ล้มแล้วเหยียบ
มาราธอน
มองกว้างมองไกล
พ่ายแพ้อย่างสง่างาม
ชายผู้ระเบิดปรมาณูหล่นใส่หัวสองหน
ชาติมีราคาเท่าไร?
ความงามของความเงียบ
เช็กช่วยชาติ
ทูนอิน
รักข้ามพรมแดนสงคราม
เมืองขี้เมา (2)
เมืองขี้เมา (1)
ตุ๊กตาล้มลุก
สมุนไพรอันตราย 13 ชนิด
ตายอย่างหมดจด
เห็นมดเท่าช้าง
ถุงกาแฟ
ผงซักฟอก
พิษทางใจ
มากคนมากความ
เราควรรื้อถอนโครงสร้างของละคร 'น้ำเน่า' หรือไม่?
ปาร์ตี้ชีวิต
รักตัวเอง
แผ่นดินของเรา
หนทางสายที่สอง
ก่อนขึ้นเขาสูง
คนละเรื่องเดียวกัน
อกหักดีกว่ารักไม่เป็น?
อาตี๋สักมังกร
แผนที่โลกกลับหัว
เมื่อถูกถีบลงน้ำ
แก้มอีกข้างหนึ่ง
วิกฤติกับโอกาส
ฉัพพรรณรังสี
ปากมีไว้เพื่อ...?
ข้าวผัด
ชีวิตพอเพียง
ในแสงสุดท้ายของวัน
วาบหวิววิทยาลัย
คุณค่าของชีวิต ตอน 4 (จบ)
คุณค่าของชีวิต ตอน 3
คุณค่าของชีวิต ตอน 2
คุณค่าของชีวิต ตอน 1
เลขนำโชค
คนเราสามารถเป็นคนดีโดยไร้ศาสนาได้หรือไม่?
ท้องฟ้าเป็นผู้ชาย ดวงดาวเป็นผู้หญิง
คนใบ้ในห้องเรียน ตอนที่ 2
คนใบ้ในห้องเรียน ตอนที่ 1
คนจนห้ามท้องเสีย
ตบกะโหลกพระ
ในฤดูหนาวอันแสนนาน
ศูนย์แคลอรี
คำขอโทษ
เครื่องมือชิ้นหนึ่ง
เราสามารถก้าวไปถึงสังคมอุดมคติได้หรือไม่
เส้นโค้ง เส้นเว้า กับเส้นหยัก
โรคติดต่อ
วันที่ 1 มกราคม
แผลเป็นของ คิม ฟุก
แบบสอบถามชีวิต (3)
เสียงสุดท้ายให้โลกได้ยิน
แบบสอบถามชีวิต (2)
วนิดา
แบบสอบถามชีวิต (1)
ผลไม้วิเศษ
ผู้หญิงขอผู้ชายแต่งงาน
อำนาจเหนือธรรมชาติจะนำพาสังคมไทยไปถึงไหน?
คนอารมณ์ดี
หัวใจที่ชายแดน
ว่าด้วยความ 'เพอร์เฟ็ค'
เรื่องของ J
เครดิตกับภาพลักษณ์
อาชีพ : แม่บ้าน
หัวใจ Y
‘ฮาร์ท’ กับ ‘เฮด’
ย้อนกลับสู่ความเป็นระเบียบ
สุญญากาศ
เคียงไหล่ลูกน้อง
แมวที่ริมฝั่ง
รับ-ไม่รับ ร่างรัฐธรรมนูญ (แห่งชีวิต)
‘คิดได้ไง’ กับ ‘คิดโง่ๆ’
ปฏิทินจักรวาล
คุณค่าของของทรัพยากร
ทาสของชื่อเสียง
จากความว่างเปล่าสู่ความว่างเปล่า
ความคงอยู่ของความมืด
จตุ-calm
บุญคุณกับกตเวทิตา
ลมปราณแห่งปัญญา
คนที่ไม่มีวันแก่
หมาเยี่ยวรดภูเขาทอง
ปากที่เสกศิลป์
คนวิ่งชีวิต
ผู้หญิงผมขาวที่นั่งแถวหน้าสุดในห้องเรียน
ไวโอลินกับหมีแพนด้า
ในตอนจบวัน
สิ่งที่เรามีเหลืออยู่
ปีกหัก
เข็มทิศกับไวโอลินของไอน์สไตน์
ถึงจะเดินถอยหลัง ก็ยังต้องออกแรง
เสน่ห์ของความเรียบง่าย
ล้มแล้วลุกขึ้นมาโลดแล่นต่อไป
การมีชีวิตอยู่อย่างมีชีวิต
ไฟดับห้านาทีในหัวใจ
นางสาวมารยาท
0 นาทีก่อนเที่ยงคืน
บทเรียนที่โรงเรียนไม่ได้สอน
หมาแย่งก้อนเนื้อ
ผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อชะตากรรม
น้ำท่วมทุ่ง
โลกที่ไร้สิ่งกีดขวาง
ปัญหารัก
วิตามินชีวิต
มาจากอากาศธาตุ
ยิ่งน้อยยิ่งมาก
ปาฏิหาริย์แห่งการใช้สติและปัญญา
Happy Ever After
มือหยาบกร้านที่สานเก้าอี้ไม้ไผ่
นิสัยเสียที่เรียกว่า วิตก
รสชาติของชีวิต
ไม่มีวันยอมแพ้
ของปลอม
ริมแม่น้ำ
ฤดูกาล
อาซ้อกับหมูในอวย
ผลของการพยายามเอาใจทุกคน
นังอิจฉา
ความตายคือความรัก
บนโต๊ะอาหารเช้า
เบื้องบนมีแสงอาทิตย์และแสงดาว
รอยเท้าข้างเดียวของลีนา
รถไฟสองขบวน
การรอคอยของ ลี อัง
จุดฝันในม่านมืด
คุณค่าของกระดาษแผ่นหนึ่ง
ไกลกว่าที่ตามองเห็น
เสน่ห์ร้อยเปอร์เซ็นต์
คนที่เต้นรำที่หัวใจ
เบื่อคนบ่น
คนไม่ยอมแพ้ที่ปลายทางโลก
นางในฝัน
หนึ่งก้าวถัดไป
วันไม่ดี
เด็กสาวแขนขาดที่สี่แยก
ความฝันที่เก็บไว้ในลิ้นชัก
สิ่งที่ใครก็เอาไปจากเราไม่ได้
ในแสงสลัว
หลุมดำ
โอกาสที่สอง
โลกใบเล็กของ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์
วันเสียตัว
สุขพึงใจกับสุขชื่นใจ
อีแก่ที่ไม่มีใครต้องการ
อนุภาคที่มีวิถีชีวิตของมันเอง
ก้าวย่างแรก
ฮีอา ลี กับนิ้วทั้งสี่
รูบนกำแพงกั้นน้ำ
เสียงที่ไม่มีวันจางหายไปจากโลก
น้ำพุศักดิ์สิทธิ์
ไม้กางเขน
ความฝันโง่ๆ
ความดีความชอบ
กราบสามีก่อนเข้านอน
ชีวิตที่ดี
กลางสายฝน
สัตว์ประหลาดในโลกที่แสนสวยงาม
ทางเลือกของหัวใจ
เส้นตายกับคำท้าทาย
ยืนด้วยเท้าของตนเอง
จรรยาบรรณ
วิปริตธรรมชาติ
ยาขม
เข็มทิศ
วันแห่งความหวัง
Perception - Reality
ดีทอกซ์
รังที่สร้างด้วยรัก
บทเรียนที่สูญเปล่า?
ไหว้สัตว์ตาย
เนรคุณธรรมชาติ?
โลกของไอ้แก่
การศึกษากับปัญญา
ตัวกูของใคร
รักคนอื่นหรือรักตัวเอง?
บทเรียนจากตะกร้า
บทเรียนจากความเชื่องช้า
วิบัติสมมุติ
"ถ้ารู้อย่างนี้จะไม่..."
เจตนาดีกับลมปาก
งานใหญ่กับงานยิ่งใหญ่
ต้นรักในหัวใจ
ทวนน้ำ
ขนาดของหัวใจ
ไม้ผลัด
ส้มเปรี้ยวกับส้มหวาน
คนที่สิบเอ็ด
คำสุภาพกับมารยาทที่แท้
ก่อนเปลือกตาจะปิด
"ช่างมัน ฉันไม่แคร์"
ถ่ายน้ำมันเครื่อง
อภัยทาน
วันแห่งความรัก
ของใหม่
สองข้างทางสู่เส้นชัย
คนตาบอดบนสะพานแคบ
คุณค่าเล็ก ๆ ของตัวไร้ประโยชน์
งานทรมานกับงานในฝัน
สายน้ำกับความตาย
มาสาย-กลับดึก
31 ธันวาคม
ลอกคราบจากภายใน
กบเลือกงาน
ไม้แข็งกับไม้อ่อน
ไส้เดือนกับมังกร
ขาวกับดำ
ประโยชน์ของความไม่มี
รอยเท้าเล็ก ๆ ของเราเอง
เติมน้ำใสใส่หัวใจ
เปลือกของสุภาพชน
สายรุ้ง
Expiry Date
นาฬิกา
เสียน้อยเสียยาก
กติกา
ก็แค่ความไม่สะดวกเล็ก ๆ
ความยาวของหนึ่งวินาที
ข้างกำแพงสงคราม
ส่วนเกิน
เพลงรัก
อหิงสา
คนแก่ในสวนสีเขียว
ความอึด
The Evil Thing?
ความฝัน