บทสัมภาษณ์ วินทร์ เลียววาริณ
 
คำถาม 30 มกราคม 2547
 

30 มกราคม 2547

 

ถาม : อยากให้เล่าถึงความรู้สึกต่องานที่ทำและอะไรเป็นแรงผลักดันที่ทำให้คุณก้าว มาถึงจุดนี้

ตอบ : งานของผมเป็น 'งานในฝัน' ครับ คือเป็นงานที่ต้องฝันอยู่ตลอดเวลา ! ผมรักงานเขียนหนังสือที่ผมทำครับ เป็นความรู้สึกแบบที่ว่า ถ้าวันไหนไม่ได้ทำงาน ก็เหมือนชีวิตขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง ผมสนุกกับงานทุกวัน ตั้งแต่เริ่มเขียนหนังสือในวันแรกจนถึงวันนี้ ผมไม่เคยคิดว่ามันเป็นงานนะครับ เหมือนการหย่อนใจมากกว่า แต่แน่ละ กว่าจะมาถึงจุดนี้ ก็ต้องลงแรงวิริยะอุตสาหะและวินัยอย่างมากทีเดียว ต้องฝึกปรือฝีมือ การใช้ความคิด การเค้นความฝันในอากาศออกมาให้เป็นรูปธรรม ยากครับ แต่ผมเชื่อมาแต่ไหนแต่ไรแล้วว่า ถ้าเราอยากทำอะไรสักอย่างหนึ่งมากพอ อุปสรรคไม่ใช่เป็นปัญหาเลย ตรงกันข้าม มันกลับช่วยทำให้เราแข็งแกร่งและฉลาดขึ้น ด้วยความเชื่อนี้ ผมจึงชอบงานใหมๆ ที่ท้าทายความคิด และสติปัญญา และแน่นอนมันทำให้เรารู้สึกสดอยู่เสมอ

ถาม : ความเห็นต่อวัยหนุ่มสาวกับการก้าวเดินตามความฝันตัวเอง

ตอบ : ผมดีใจทุกครั้งที่เห็นคนหนุ่มสาวทำตามสิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเขา ไม่ใช่ตามกระแสนิยมของสังคม เวลาของเราแต่ละคนบนโลกนั้นสั้นมาก หากผ่านชีวิตทั้งชีวิตไปโดยที่ไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำ ออกเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอยู่ บางคนเชื่อว่าการประสบความสำเร็จในชีวิตคือการเป็นเจ้าของเงินตรา ผมว่ามันคือการเดินไปถึงความฝันต่างหาก เงินซื้อความฝันไม่ได้หรอกครับ หากหยุดฝันเมื่อไร ชีวิตก็เฉาเมื่อนั้น แต่แน่นอนความฝันย่อมเป็นเพียงความฝันที่ไร้ประโยชน์ หากเราไม่ลงมือกระทำ ฝันที่ทำไม่สำเร็จยังดีกว่าฝันที่ไม่เคยเริ่มทำ ไม่ลองก็ไม่รู้ครับ