ผู้เขียน  หัวข้อ: Crash in My Mind (Part 2)
The Alone

Crash in My Mind (Part 2)
 เมื่อ: 2009-03-10 21:16:49 
“อ้วน อ้วนฟื้นแล้วๆ”

“...”

“อ้วน เค้าเป็นห่วงอ้วนมากเลยรู้ไหม เป็นยังไงบ้างอ่ะ”

“แพร ใช่ไหม?”

“ใช่ๆ แพรเอง”

“เราเป็นแฟนกันใช่ไหมแพร”

“ใช่ๆ”

“แล้วเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา”

“...”

“ผู้ชายคนนั้น?”

“แพร แพรขอโทษ แพรผิดไปแล้ว ให้อภัยแพรนะอ้วน แพรเผลอไป แพร แพรขอโทษ”

“แล้วทำไม ทำไมต้องทำอย่างนั้นกับอ้วน อ้วนผิดอะไรหลอ เพราะ อะไรต้องทำกันขนาดนี้ สงสารกันบ้างมั้ย?”

“แพรไม่ได้ตั้งใจ อ้วนให้อภัยแพรนะ”

“แล้วจะให้ทำใจได้ยังไง ไหนแพรลองบอกอ้วนซิ จะให้อ้วนลืมได้ยังไง ถ้าเป็นแพร แพรจะทำได้มั้ย?”

“ทำไม่ได้ แต่อ้วน อ้วนยกโทษให้แพรนะ ต่อไปนี้แพรจะไม่ทำอีก แพรสัญญา”

“อย่าสัญญาอีกเลยแพร จำไม่ได้หลอเมื่อก่อนที่เราเคยสัญญา ว่าเราต่างจะไม่มีใครถึงแม้จะเบื่อกันหรืออยากจะเลิกราก็ขอให้เป็นเราเองที่บอกเลิกกันอย่าให้คนอื่นมาแยกทางเรา จำได้ไหมแพร จำได้ไหม?”

“แพรจำได้แต่จะให้แพรทำยังไง แพรทำพลาดไปแล้ว ครั้งนี้แพรจะไม่ทำอีกนะอ้วน”

“แต่อ้วนทำใจไม่ได้ อ้วนลืมเรื่องทั้งหมดไม่ได้”

“งั้นแพรจะรอวันที่อ้วนจะให้อภัยแพร แพรจะรออ้วนนะ”

“ไม่ต้องหรอกแพร ไม่จำเป็น อย่าทำอย่างนั้นเลย อ้วนคงไม่ลืมมันได้ง่ายๆอย่างนั้นหรอก”

“ขอโทษนะค่ะ หมดเวลาเยี่ยมแล้วค่ะ”

“ค่ะๆ อ้วน แพรไปก่อนนะ แล้วแพรจะมาเยี่ยมใหม่”

“...”

“ผู้หญิงคนเมื่อกี้แฟนคุณหลอค่ะ” พยาบาลคนเดิมพูดกับผมด้วยท่าทียิ้มแย้ม

“ป่าว หรอกครับ”

“อ้าวหลอค่ะ น่ารักดีนะค่ะ และดูเค้าเป็นห่วงคุณมากด้วย ฉันเห็นเค้ามากับคุณตั้งแต่วันที่คุณโดนรถชน ร้องไห้ฟูมฟายวิ่งตามมา ตามเสื้อผ้าเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดของคุณ แล้วก็นั่งรออยู่หน้าห้อง ICU ไม่หลับไม่นอน”

“ไม่จริงหรอกมั่งครับ”

“จริงซิค่ะ ฉันจำได้ เธอมาเฝ้าคุณจนคุณออกมาจากห้อง ICU พอรู้ว่าคุณปลอดภัยเธอก็กลับบ้าน แล้วจากนั้น เธอก็มาเฝ้าคุณทุกวัน มาดูแลคุณตลอดที่ผ่านมาเนี่ยแหละค่ะ”

“...”

“เชื่อฉันเถอะค่ะ ฉันยังแอบอิจฉาคุณอยู่เลย”

“ผมไม่น่าอิจฉาขนาดนั้นหรอกครับ ถ้าคุณรับรู้เรื่องราวทั้งหมด คุณอาจจะสมเพศผมก็ได้”

“ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้งค่ะ”

“มันขนาดนั้นแหละครับ”

“แต่ฉันว่า ความผิดพลาดทุกอย่างบนโลกนี้ ย่อมมีความหมายแฝงในตัวของมันอยู่ เราอาจพลั้งเผลอกันได้ทุกคน ไม่มีอะไรที่แน่นอนไม่ใช่หลอค่ะ การที่เรามีความรักก็เหมือนเรายอมรับกับทุกคนบนโลกว่าเรายังต้องอยู่ร่วมกัน ไม่ว่าเราจะเป็นใคร เราควรรักมากกว่าเกลียดกันนี่ค่ะ”

“คุณดูเป็นคนมองโลกในแง่ดีจังนะครับ แต่ถึงยังงั้นก็เถอะ ผมก็ไม่อาจจะลืมสิ่งที่เค้าทำกับผมได้หรอก การที่ผมต้องเจ็บตัวเพราะ เค้า มันไม่ได้เจ็บมากไปกว่าการที่เค้าทำผมเจ็บใจเลย”

“แล้วคุณรักเค้ามั้ย?”

“...”

“ถ้าคุณไม่รู้จักให้อภัย คุณก็รักไม่เป็น”

“...”

“ฉันไปก่อนนะค่ะ หลับฝันดีนะคุณ”

“ครับ ฝันดีครับ”

คำพูดของพยาบาลกระตุกใจผม แม้กระทั่งเธอเดินลับตาไป
มันแทรกซึมเข้าสมองผมโดยไม่มีอะไรมากีดกั้น
ผมยอมรับกับตัวเอง ว่ายังไงผมก็รักแพรมาก แต่ผมก็ไม่อาจลืมเรื่องราวเหล่านั้นได้อยู่ดี
แต่ผมก็ตัดสินใจแล้วล่ะ กับวิถีชีวิตต่อไป แล้วก็ปิดตาลงกับคืนมืดมิด
...

ผมลืมตาตื่นพร้อมกับวันรุ่งขึ้น มุมตะแคงที่ผมเห็นเป็นแพร
“แพร”

“อ้วน ตื่นแล้วหลอ แพรซื้อโจ๊กมาฝากด้วย”

“แพรเลิกกับผู้ชายคนนั้นหรือยัง”

“เลิกแล้ว ตั้งแต่วันที่อ้วนโดนรถชน มันทำให้แพรรู้สึกผิดมาก มากซะจนไม่อยากให้อภัยตัวเอง แล้วตอนที่อ้วนยังไม่ฟื้น มันก็ทำให้แพรรู้ว่าสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตแพร อาจจะไม่อยู่กับแพรอีกแล้ว”

“แล้วผู้ชายคนนั้นเค้าทำยังไง?”

“เค้าก็โกรธแพรแล้วก็หายไป ก็ดีแล้วแหละที่เป็นแบบนี้”

“แพร อ้วนไม่อาจลืมสิ่งเหล่านั้นได้ แต่อ้วนจะให้อภัยแพรและจะให้โอกาสอีกครั้ง”

“ถ้าอ้วนไม่พร้อม ก็ยังไม่ต้องก็ได้ แพรรออ้วนได้ เพราะ ตอนนี้แพรรู้แล้วว่าแพรไม่อาจจะเลิกรักอ้วนได้เลย”

“ในเมื่อก็รู้ใจตัวเองทั้งคู่ก็ปล่อยให้เวลาชำระบาดแผลที่อ้วนมีเถอะ ถ้าแพรยังรักอ้วนอยู่ก็มาดูแลให้อ้วนหายเร็วๆแล้วกัน”

“จริงหลออ้วน แพรรักอ้วนนะ แพรอยากให้อ้วนหายจากบาดแผลเร็วๆนะ เราคงรักกันได้เหมือนเดิม”

“อ้วนก็อยากให้เป็นอย่างนั้น อ้วนก็รักแพรนะ”

ผมเชื่อกับสิ่งที่พยาบาลบอกกับผม
การให้อภัยถือเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้รู้ว่าบนโลกนี้ ยังมีโอกาสให้เราอยู่เสมอ
และทำให้เรารู้จักกับความรักที่จีรังยั่งยืนเป็นที่สุด
ขอบคุณความรักและการเยียวยาด้วยหัวใจ

The End

2009-03-10 21:16:49/The Alone

 


ใหม่
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย ใหม่   เมื่อ: 2009-03-10 21:26:16

ตามอ่านจบสองตอนแล้วนะท่าน ไอ้อ้วนคนนี้สงสัยรถชนแบบว่า อย่างแรงเลยนา

ก็เล่นหมดสติเป็นเดือน

คืนดีกันเร็วได้ใจอ่ะ สงสัยคุณนางพยาบาลจะเกิดมาเป้น....วนิพกพเนจ้ร(ไม่ใช่แหล่ว)
เป็นกามเทพน่ะค่ะ

นอนเร็วๆเน้อ ดิ อโลน

 


กีต้า
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย กีต้า   เมื่อ: 2009-03-10 23:37:01
พยาบาลจายยยย ดี แหะๆ
 


หนุ่มช่างสงสัย
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย หนุ่มช่างสงสัย   เมื่อ: 2009-03-11 09:40:21
เหอๆๆ...ความจำกลับมาไวดี...

 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-03-11 13:12:07
ดีจังที่จบแบบแฮปปี้

แต่ 'หลอ' อ่านแล้วแปลก ๆ นะ ถ้าเปลี่ยนเป็น 'หรือ' หรือ 'เหรอ' เราคิดว่าอ่านเนียนกว่า เช่น “ผู้หญิงคนเมื่อกี้แฟนคุณหรือคะ” (แต่ก็เป็นความคิดเราคนเดียวนะ)

ไปแระ (เดี๋ยวโดนตีหัว)
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 5

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-03-11 15:00:59
พาลนึกไปถึงเรื่อง เพื่อนสนิท อ่าค่ะ

^^

เห็นด้วยกะต้นข้าวนะคะ

แก้ไขอีกนิด ภาษาจะได้ลื่นไหล

^_________^
 


The Alone
ความเห็นที่ 6

 
  ตอบโดย The Alone   เมื่อ: 2009-03-11 16:50:08
คุณใหม่ : ขอบคุณที่อ่านจบครับ พอดีไออ้วนนี่มันแข็งแกร่งอ่ะครับ 555 คิดเร็วทำเร็วครับ ^^

คุณกีต้า : ^^

คุณหนุ่มช่างสงสัย : จริงๆแล้วไออ้วนนั่น ไม่ได้ความจำหายไป แต่เพียงทำให้รู้สึกเหมือนมันหายไปเพราะ ไม่อยากจำมากกว่า ครับ ^^

คุณต้นข้าว : ขอบคุณที่แนะนำนะฮะ ^^

คุณหัวใจสีส้ม : ครับ แล้วจะปรัีบปรุงครับ ^^
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   e97724
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)