ผู้เขียน
หัวข้อ: หนึ่งวันของคนตาบอด (นิยายทดสอบความสามารถของผม)
Neromimz
หนึ่งวันของคนตาบอด (นิยายทดสอบความสามารถของผม)
เมื่อ:
2009-03-14 10:23:56
วันนี้ผมพยายามจินตนาการถึงคนตาบอด กับความทรงจำดีดี
การที่ผมได้นึกคิดอยู่กับตัวเอง ช่วยให้ผมนั้น ได้เข้าไปสู่อีกโลกหนึ่ง
โลกที่ไม่มีการมองเห็น
แต่ถึงกระนั้น ผมก็สัมผัสจิตใจของคนรอบข้าง ซึ่งรู้สึกได้
ผ่านน้ำเสียง ลมหายใจ และการจับต้อง
ทว่า ผลงานแปลกๆชิ้นนี้ มันคงเป็นเพียงการทดสอบถึง
ความสามารถของผมเท่านั้น
ภูมิใจนำเสนอ - หนึ่งวันกับคนตาบอด
ก้าวแรกที่ผมมาถึงร้านอาหาร ที่อื้ออึงไปด้วยเสียงของผู้คนมากมาย
กำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน
ผมเลือกที่จะนั่งจุดที่ใกล้กับกลิ่นกาแฟมากที่สุด
บริเวณเคาท์เตอร์
เสียงขัดแก้วดัง...เอี้ยด...เอี้ยด
ไม่ใช่เสียงของใครที่ไหน นอกจากบาร์เทนเดอร์
- จะรับอะไรดีครับ
- ขอเป็นกาแฟเอสเพลสโซ่ กับคุ้กกี้เนยสดหนึ่งที่ครับ
น้ำเสียงของบาร์เทนเดอร์ แสดงให้เห็นถึงความกังวลที่ท่วมท้นภายในใจ
เขาถอนลมหายใจอย่างรีบร้อน ซึ่งผมคิดว่าเขาต้องมีเรื่องร้อนใจ
กึก...กึก....กึก
- กาแฟกับคุ้กกี้เนยสด ได้แล้วครับ
- ขอบคุณครับ
ผมยกถ้วยกาแฟขึ้น แล้วดมกลิ่น ที่หอมหวนจนน่าหลงไหลของกาแฟสด
เอสเพลสโซ่นั้น แค่ได้กลิ่นก็รู้สึกกระปรี่กระเปร่าแล้ว
บาร์เทนเดอร์เปลี่ยนช่องทีวี ไปเป็นช่องถ่ายทอดสดฟุดบอลนัดพิเศษ
เสียงกองเชียร์ขอบสนาม ทำให้ผมสัมผัสได้ถึงความคลั่งใคล้เป็นอย่างยิ่ง
เสียงขัดแก้วหายไป...แต่บาร์เทนเดอร์ยังคงไม่ขยับไปไหน
เสียงของผู้คนในร้านที่กำลังคุยกันก็หายไปด้วย
ราวกับถูกสะกดให้มุ่งความสนใจไปที่การแข่ง
- ลื้อเสร็จอั๊วะแน่ ฮาฮาฮา...!!
ชายคนหนึงตะโกนลั่นร้าน เขาส่งเสียงเย้ยหยันมาทางข้างหลังผม
ทุกย่างก้าว ชายคนนั้นเดินด้วยความมั่นใจ
เสียงฝีเท้าอันหนักแน่น กลิ่นน้ำหอมโชยมาอย่างแรง
- ถ้าทีมลื้อแพ้ รู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น!!
- เอาน่า ทีมผมไม่มีทางแพ้หรอกน่าเฮีย
- ให้มันแน่เถอะ เพราะหลายๆครั้ง ลื้อก็พูดกับอั๊วะแบบนี้!!
ชายคนนั้นคุยกับบาร์เทนเดอร์ ด้วยน้ำเสียงที่สื่อถึงความสะใจ
บาร์เทนเดอร์หนุ่ม ผู้ซึ่งอยู่ในสภาวะร้อนรน เพ่งสมาธิไปที่การแข่งฟุตบอล
เสียงต่อเวลาพิเศษจากนักพากย์ก็ดังขึ้น
ทุกคนต่างก็กลืนน้ำลายพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
แต่ผมยังคงดื่มด่ำกับกาแฟร้อนถ้วยที่สอง และคุกกี้เนยสด
- เอาล่ะคับท่านผู้ชม ดูสิว่าทีมเหนือจะทำประตูได้หรือไม่
เสียงนักพากย์ดังขึ้น
- ฮา ฮา ฮา...ดูเหมือนทีมเหนือแกจะสู้ทีมใต้ของอั๊วะไม่ได้ว่ะ
- ธ่อ....เฮีย นี่เพิ่งจะ 1-1 อยู่เลย
จากนั้น วินาทีสุดท้ายก่อนจบการแข่งขัน
ทำเหนือสามารถทำประตูได้สำเร็จอย่างเฉียดฉิว
- เออ...ทีมใต้อั๊วะฟอร์มตกว่ะ โชคร้ายจริงๆ เอาเป็นว่าอั๊วะยกเลิกหนี้
ของลื้อทั้งหมดก็แล้วกัน
- ขอบคุณมากคับเฮีย
- เฮย....อย่างเพิ่งดีใจไป ลื้อสัญญาก่อนว่าจะไม่เล่นพนันอีก
- สัญญาเลยครับเฮีย ต่อจากนี้ไปผมจะเลิกเล่นพนันอีก
น้ำเสียงสะอื้น แห่งความยินดีก็ปรากฏ
- ต่อจากนี้ไปลื้อเรียกอั๊วะว่าพ่อสักทีจะได้ไหม
- ครับพ่อ...ผมจะไม่เล่นการพนันอีกแล้ว
- ดีมากลูก พ่อก็จะเลิกเป็นเจ้ามือพนันบอลอีกต่อไป
เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ชีวิตที่ปราศจากการพนันและอบายมุก
ผมได้แต่นั่นฟังเสียงสะอื้น
กาแฟถ้วยที่สองหมดลง คุ้กกี้ก็หมดแล้ว คนในร้านก็กลับกันหมด
ผมจึงออกไปจากร้าน ทิ้งความประทับใจไว้ ให้กับพ่อลูกทั้งสอง
ได้ดื่มด่ำกับความทรงจำดีๆ ที่จะอยู่กับพวกเขา ตลอดไป
ปล.อยากทิ้งท้ายว่า ความรู้สึกที่ได้ถ่ายทอดออกไปนั้น
ผมพยายามตัดสัมผัสทางตาออกจากจิตใจ แล้วละเลงแป้นพิมพ์ผ่านควารมรู้สึกออกมา
เพียงแค่อยากแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ของคนตาบอดคนหนึ่งเท่าันั้น
ผิดพลาดอย่างไร ชี้แนะผู้ต่ำต้อยคนนี้ด้วยเถิด
2009-03-14 10:23:56/Neromimz
จินนี่
ความเห็นที่
1
ตอบโดย จินนี่ เมื่อ:
2009-03-14 11:29:20
Nero จ๊ะ
จัดให้ตามคำขอ ชี้แจงตามความรู้สึกจากใจผู้อ่านจ้า
อืม..พิมพ์ด้วยแป้นสัมผัสแล้ว ก็ตรวจทานตัวสะกดด้วยเน้อ
คล้ายกับ Nero ติดเขียนภาษาการ์ตูนนะ เช่น คำว่า 'ครับ'
แปลกใจว่าทำไมนิยมพิมพ์เป็น 'คับ'
หรือคำว่า 'โธ่' พิมพ์เป็น 'ธ่อ' ก็มิรู้ว่าตั้งใจเล่นคำเช่นนั้นหรือ
หากเป็นบทสนทนา ควรใส่เครื่องหมายคำพูด แทนเครื่องหมาย -
รวมทั้งเสนอแนะว่าพิมพ์เว้นบรรทัด หรือ เพิ่มบทบรรยายต่อท้าย
เพื่อให้ผู้อ่านจินตนาการตามว่า ตัวละครใดกำลังพูดกับใคร
หวังว่าวิสัชนานี้จะเป็นประโยชน์กับ Nero นะจ๊ะ
พี่จินนี่
neromimz
ความเห็นที่
2
ตอบโดย neromimz เมื่อ:
2009-03-14 11:45:54
ขอบคุณมากสำหรับคำแนะนำนะครับ
จะพยายามพัฒนาเรื่อยๆ
และหารูปแบบของตัวเองให้เจอครับ
วัฒนา
ความเห็นที่
3
ตอบโดย วัฒนา เมื่อ:
2009-03-15 07:31:05
น่าจะมีบทบรรยายที่เกี่ยวกับการใช้ร่างกายให้ลึกซึ้งกว่านี้ครับ(เพราะคนอ่านไม่รู้ครับพาลจะนึกไปว่าเป็นคนที่สูญเสียสายตาที่เชี่ยวชาญแล้ว)...เช่นใช้ไม้เท้าแตะไปพบอะไรบ้าง หรือสัมผัสได้ถึงอะไรบ้าง เช่น ความอุ่นได้แล่นผ่านเข้าสู่ปลายนิ้วขึ้นมาถึงเส้นประสาทผ่านไปยังสมองทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่าข้าพเจ้ากำลังเผลอเอานิ้วจุ่มแก้วกาแฟ ประมาณนี้ครับ...แต่ผมบรรยายเวอร์ไป--จนกลายเป็น Comedy Feel งี้ก็ไม่ดีนะครับ--
ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :
3a175139
ใส่รหัส :
(กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)
ผู้เขียน 