ผู้เขียน
หัวข้อ: ยอดมิตร
กีรติ
ยอดมิตร
เมื่อ:
2009-03-17 08:14:43
หากเธอถามกับฉัน
อะไรกันที่ทำให้น้ำตานองหน้า
เธอจ๋าฉันไม่มีคำตอบ
บางอย่างที่เกิดขึ้นนั้น
ฉันไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูดอย่างไรได้
เพียงเธอเป็นเพื่อนที่แท้
ถอดหัวใจวางลงข้างๆกัน
เชื่อเถิดว่าคำตอบนานาในนั้น
จะเผยแด่เธอ
ตั้งแต่เด็ก จนเติบโต
เราผ่านความรู้สึกมามากมาย
ร้อนหนาวเรารู้ได้ด้วยสัมผัส
และสิ่งที่เหนือกว่านั้นคือหัวใจ
ที่จดจำมิตรที่แท้จากใครสักคน
ในเวลาที่หนาวแสนหนาว
ใครกันที่โอบกอดเอาไว้
แนบกับอกที่บางเล็ก
ฉันจำได้ อกนั้นอุ่นเสมอ
แม้เธอไม่เคยคิดจะถาม
เรื่องอะไรหรือที่ทำให้เศร้าหมอง
แต่ฉันเข้าใจได้ดี มิตรแท้ของฉัน
เราต่างเจ็บปวดไม่แพ้กัน
เพราะความในใจเหล่านั้น
ที่เราเผยต่อกัน...อาจทำให้เราเศร้าใจ
ขอบคุณมิตรแท้
และรักแท้ที่เธอมอบให้
นานเท่านานที่ฉันจะรักษาเอาไว้
และลมหายใจของฉันจะมอบให้เธอ
เธอคือคนเดียวที่ทำให้วันนี้มีความหมาย
เธอคือคนเดียวที่ทำให้ชีวิตของฉันมีค่า
และเธอคือคนเดียวจริๆในชีวิตที่ดีกับฉันเสมอ
รักเธอ...แม่ของฉัน.
2009-03-17 08:14:43/กีรติ
สหัทยา
ความเห็นที่
1
ตอบโดย สหัทยา เมื่อ:
2009-03-17 08:28:15
ใช่ แม่คือความรักที่มั่นคงที่สุด
และคงความงดงามเสมอ
แก็บ
ความเห็นที่
2
ตอบโดย แก็บ เมื่อ:
2009-03-17 08:39:39
ดีตอนเช้าครับผม
คิดถึงแม่เลยครับ จากบ้านต่างเมืองมาทำงาน ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ต่างจังหวัด
คิดถึงแม่จัง
ขวัญเรือน
ความเห็นที่
3
ตอบโดย ขวัญเรือน เมื่อ:
2009-03-17 09:05:45
ถึงกีรติ
สวัสดีจ้ะ นี่ฉันเอง ..ขวัญเรือน ฉันรู้ข่าวเรื่องปู่ตายแล้ว น่าใจหายนะ เธอและฉันและใครอีกหลายคน กำลังเสียใจ ใจหายเสียดายและคิดถึงปู่อยู่บ้าง แต่โลกนี้มันเป็นอย่างนี้ .. ทุกนาทีมีคนล้มตาย ที่เราไม่เศร้ามากนัก คงเพราะไม่ใช่ทุกนาที คนตายจะเป็นคนสำคัญต่อใจ .. หากวาระนั้นมาถึง อยากเศร้าโศก ก็จงเป็นไปเถอะ .. แต่คนเราต้องฟื้นตื่น กลับมาเข้มแข็งอีกครั้ง .. อีกครั้ง สัญญานะ
สำหรับแม่..แม่ของฉันนะกีรติ แม่ของฉันเป็นยัยอ้วนหนังเหี่ยวตกกระ หนัก 7-80 กิโลแล้วแต่ยังอ้วนได้อีก แม่ชอบกินนู่นกินนี่แล้วก็ชวนให้ลูกชิมด้วย บอกอิ่มแล้วก็ทำหน้างอ อ๋อ..ฝีมือแม่ไม่อร่อยล่ะสิ จ๋า..จ้ะ ชิมจ้ะ ชิมๆ
ครอบครัวฉันไม่ร่ำรวยอะไร เรามีนาทำข้าวกินไปปีๆ เรามีสวนที่รกร้างไร้คนเก็บเกี่ยวดูแล พ่อของฉันตายตั้งแต่ฉันไม่เต็ม 10 ขวบ แม่เป็นนางเอกคนเดียวไม่มีพระเอกพระรองที่ไหน ครอบครัวเรา มีแม่ มียาย มีพี่ชายและฉัน คนเล็กสุดในบ้านเป็นคนได้รับอภิสิทธิ์หลายอย่างโดยปริยาย
เพราะฉันได้รับการดูแลในฐานะเด็กกำพร้าไม่มีพ่อ เพราะทุกคนคิดว่าน้ำตาของฉันมีความหมายมากกว่าคนอื่น
ไม่ใช่หรอก เพราะแม่ ยาย และพี่ชายต่างรักฉัน ส่วนใหญ่เป็นเรื่องดีฉันพึงพอใจและมีความสุข .. แต่ส่วนหนึ่ง ฉันเริ่มกลัวว่าตัวฉันเองจะขาดพวกเขาไปไม่ได้
เริ่มจากพ่อก่อน เมื่อพ่อตาย ฉันไม่กินไม่นอนเอาแต่ร้องไห้และหลอนถึงพ่อ ฉันเห็นพ่อจนคนเอาไปลือว่าฉันจะตายตามพ่อฉันไป ฉันทำใจได้เมื่อเห็นน้ำตาของแม่ ก่อนนั้นแม่ไม่เคยร้องไห้ ..
ต่อมาก็ยาย ยายจากไปเพราะหัวใจวาย มีรายละเอียดของมันอยู่แต่ฉันยังกลัวที่จะคิดถึง ฉันจะเหลือใครอีก .. แม่กับพี่ชายไงล่ะ .. ถูกต้อง
ยิ่งเรามีกันแค่นี้ พี่ชายพยายามถอยห่างจากแม่ ตามประสาเด็กผู้ชายที่โตเป็นวัยรุ่น ไอ้พี่บ้าออกจากบ้านไป แล้วเหลือฉันกับแม่แค่สองคน เราสองคนในตอนนั้นจึงเป็นชีวิตของกันและกัน และเพราะฉันเป็นคนที่เคยได้รับการคุ้มครองเสมอมา แม่จึงแสดงตนเป็นคนเข้มแข็ง แสดงเป็นผู้หญิงแกร่ง เป็นแม่คนเก่งของฉัน แม่ดูแลทุกเรื่อง ในบ้าน นอกบ้าน มีฉันที่เป็นภาระชิ้นเขื่องของแม่
ฉันบอกว่าแม่แสดง . เพราะความจริงแม่ก็คือผู้หญิง แม่คือคนที่ต้องการความรักเอาใจใส่ แม่ต้องการการปกป้องคุ้มครอง ไม่ต่างจากฉัน .. ฉันโกรธแม่และพาลทำเรื่องใหญ่ อาละวาดตอนที่เห็นบางคนพยายามเข้ามาทำห้าที่นั้น..แทนที่พ่อฉัน.. ฉันเป็นเด็กมีปัญหา.. พวกเขาว่าอย่างนั้น และฉันมีปัญหามากพอที่จะทำให้พวกเขากระเจิงไป ฉันคิดได้อีกครั้ง ตอนที่แม่คุยกับน้องสาวของแม่ พวกเธอสองคนเป็นคนหัวอกเดียวกัน ม่ายสามีแล้วต้องดูแลลูกลำพัง .. ฉันแอบฟังอยู่ เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ก็ทำให้เข้าใจมากขึ้น.. ไม่มากพอ
ฉันยังไม่ยอมให้แม่มีใครใหม่ แม่ก็ไม่มีใครตามใจฉัน แม่สู้อยู่ลำพัง วันหนึ่งเรือที่ชื่อว่าครอบครัวของเราก็พบกับมรสุมใหญ่ แม่ทำหน้าที่ทุกอย่าง กัปตันและกะลาสี.. เราจะต้านแรงนั้นไม่ไหว มือของใครคนหนึ่งเอื้อมมาประคับประคอง ญาติพี่น้องและเพื่อน.. เพื่อนสนิทของแม่ .. ฉันเรียนรู้เองว่ามีเหตุผลดีๆอย่างน้อยข้อหนึ่ง ที่ฉันควรปล่อยให้แม่ของฉันมีใครดูแลได้แล้ว .. แม่อาจจะร้องไห้ แต่แม่ก็สู้ไม่ถอย ยัยขี้แยอย่างแม่ควรมีใครสักคนคอยส่งผ้าเช็ดหน้าให้
ยังมีอีกเยอะ....เรื่องของยัยฟันหลอ เช่นว่า.. คำพูดของแม่คำหนึ่งที่ทำให้ฉันอยู่ที่นี่ บนเขาได้ 5 ปี แม่พูดว่า "เกิดมาทำดีให้ถึงที่สุด เพราะเกิดมาชาติหน้าไม่รู้จะได้เป็นตัวอะไร จะมีโอกาสทำดีๆแบบชาตินี้หรือเปล่าไม่รู้"
เอ้อ.. บ่นบ้ากับกีรติ เพราะคิดถึงแม่จัง .. สิ้นเดือนคงได้เดินทางแล้ว โชคดีที่ฉันได้กลับไปอยู่ใกล้แม่ กอดแม่..โอ้ะโอ กอดไม่มิด ยัยอ้วนไม่ต้องยิ้มเลยนะ .. อุ้ยใครเอ่ยฟันหลอ..
จากลูกสาวที่รักแม่ที่สุดเหมือนกัน... รักกีรติ
สายลม
ความเห็นที่
4
ตอบโดย สายลม เมื่อ:
2009-03-17 14:21:27
^_^
นอกจากยกให้แม่เป็นมิตรแท้แล้ว อย่าลืมให้ตัวเองเป็นมิตรแท้ของตัวเองด้วยนะจ๊ะ
คิดถึง
ร่มไทร
ความเห็นที่
5
ตอบโดย ร่มไทร เมื่อ:
2009-03-17 21:28:03
พี่กีรติเขียนเก่งจังเลยค่ะ สุดยอดดดดดด อ่านแล้วคิดถึงแม่เหมือนกันแฮะ
หากเม็ดทรายทั้งผืนโลก
เปรียบเทียบเท่ารักเธอ
ก็มิอาจเทียบรักเธอได้
เพราะรักเธอนั้นยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใด ..... รักของแม่
UgLy PriNceSS
ความเห็นที่
6
ตอบโดย UgLy PriNceSS เมื่อ:
2009-03-17 23:26:58
เห็นด้วยนะคะคุณอ้อย.....สุดท้ายรักแท้ที่สุด คือแม่ผู้ให้กำเนิดค่ะ
^^
วัฒนา
ความเห็นที่
7
ตอบโดย วัฒนา เมื่อ:
2009-03-18 16:13:19
....
ไม่มีคำใดออกมาเพราะว่าทุกท่านกล่าวถูกต้องแล้ว
....
ไว้อาลัยแด่ ' รงค์ วงษ์สวรรค์ทุกข้อความโพสต์ครับ...
ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :
3eb8c326
ใส่รหัส :
(กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)
