ผู้เขียน  หัวข้อ: มิตรภาพจากเจ้าสี่ขา ตอน 1
ชริ
มิตรภาพจากเจ้าสี่ขา ตอน 1
 เมื่อ: 2009-03-24 16:57:38 
มิตรภาพจากเจ้าสี่ขา...............................ตอน 1

เสียงโครม! ทำให้นาถฤดีหรือปักเป้าหันไปตามเสียง เธอเบิกตากว้างเรียกเสียงหลง

“แม่ ! ” นาถฤดีรีบโผเข้าหามารดาที่เดินสะดุดล้มลงไปกองที่พื้น

แม่ใช้มือไข้วคว้าส่ายไปมากลางอากาศหาหลักยึดให้ลุกขึ้นยืนได้ นาถฤดีคว้ามือแม่มาจับไว้

“ แม่! ” เด็กหญิงเปล่งเสียงด้วยความห่วงใย

“ แม่ไม่เป็นอะไรลูก ” แม่บอก ขณะนาถฤดีพยุงแม่ลุกขึ้นให้ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ใกล้ๆ

“ หนูไปโรงเรียนเถอะลูก อีกสักครู่แม่ดีขึ้นแล้ว ก็ต้องรีบไปทำงานเหมือนกัน ” แม่บอก พลางขวักมือไล่ให้ไปโรงเรียนพลางคว้ายาดมมาสูดแรงๆ

หญิงวัยกลางคนรูปร่างผ่ายผอม ดวงตาเศร้าหมอง มีรอยยิ้มที่แผ่วบางและริ้วรอยบนใบหน้าบ่งบอกถึงการตรากตรำลำบากมาทั้งชีวิต

นาถฤดียืนลังเลใจมองแม่ด้วยสายตาเป็นห่วงพลางเหลือบมองดูนาฬิกาติดบนผนังฝาไม้บอกเวลาใกล้โรงเรียนจะขึ้นแล้ว

แม่พยักหน้าบอกให้รีบไปอีก นาถฤดีคว้ากระเป๋าเป้สะพายหลังอย่างแคล่วคล่องแล้วรีบก้าวเท้ายาวๆออกจากประตูห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ

แม่เอี้ยวตัวเกาะขอบหน้าต่างชะโงกหน้าออกมาทอดสายตาอ่อนโยนมองปักเป้าเปื่ยมไปด้วยความรัก แลเห็นกระเป๋าเป้ที่สะพายไว้บนหลังกระเพื่อมไปมาจนคล้อยลับไป เธอถอนลมหายใจยาวเฮือกกกก มีรอยยิ้มจางๆอย่างเป็นสุขอยู่ในใจอย่างลึกๆ

นาถฤดีเด็กหญิงวัย 14 ปี ร่างเล็กผอมสูงตามวัย ไว้ผมม้าสั้นตรง ดวงหน้าใสหมดจด คิ้งโค้งดูเข้ม ดวงตาส่องประกายสุกสดใสรับกับลักยิ้มที่แก้มบุ๋มทั้งสอง สันจมูกนิดริมฝีปากเผยอหน่อยเอิบอิ่มอมสีชมพู

นาถฤดีวิ่งออกจากซอยลึกแคบมีทางลดเลี้ยวด้วยแผ่นคอนกรีตกว้างประมาณหนึ่งเมตร สองข้างทางมีห้องแถวเรือนไม้ชั้นเดียวทรุดโทรมยาวประมาณสิบห้อง

หลังคาสังกะสีขึ้นสนิทเขรอะ ใต้ถุนมีขยะเกลื่อนกลาดในยามที่ฝนตกจะมีน้ำเน่าเสียขังเจิ่นนองส่งกลิ่นเหม็นโชยคุคลุ้ง

หลังบ้านมีห้องน้ำบุสังกะสีเรียงรายติดกันเป็นแถวมีจำนานเท่ากับห้องเช่า นาถฤดีกับแม่อาศัยอยู่ห้องริมขวาสุด เราอยู่กันสองคนแม่ลูกหลังจากพ่อได้ทอดทิ้งเรา เธอคิดแล้วก็อดสะท้อนใจไม่ได้ที่แม่ต้องมาเลิกร้างกับพ่อตั้งแต่ปักเป้าอายุไม่ถึงสองขวบ

แม่ไม่เคยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพ่อให้ปักเป้าฟัง แต่บางครั้งเธออยากรู้จักพ่อแต่ก็ไม่กล้าไถ่ถาม

นาถฤดีผ่านร้านขายของชำลุงหนวด และผ่านร้านขายข้าวแกงป้าบัวที่แม่ทำงานล้างจานซ้อนกันเป็นกองพะเนินเทินทึกอยู่ที่ร้านนี้

“ อีกไม่นาน แม่ก็จะออกมาช่วยจัดร้านให้ป้าบัว ” นาถฤดีแวบคิดใจพะวงถึงแม่ เพราะช่วงนี้แม่ไม่สบายบ่อยๆ

ถัดจากนั้นขวามือจะเป็นโรงอาหารของโรงงานทำรองเท้า งานของแม่ยุ่งอย่างไม่ว่างเว้น ตอนพักเที่ยวจะต้องคอยตักข้าวแกงมือเป็นระวิงให้กับสาวโรงงานกว่าร้อยชีวิต

ตั้งแต่เช้าจนบ่ายคล้อย ร่างกายของแม่เริ่มย่ำแย่ลงเรื่อยๆ นาถฤดีสงสารแม่มากหลังเลิกเรียนจะรีบกลับมาช่วยแม่ล้างจานเก็บกวาดเช็ดถูร้านให้สะอาดทันที

นาถฤดีผ่านโรงงานผลิตรองเท้า อยู่ด้านซ้ายมือและมีผนังรั้วอิฐบล๊อกกั้นยาวตลอดแนว จนมองออกไปเห็นถนนสายหลักซึ่งเป็นด้านหน้าของออฟฟิตที่มีป้ายชื่อบอกยี่ห้อของรองเท้าชื่อดัง

นาถฤดีเร่งฝีเท้ามาถึงหน้าถนนแล้วเลิ้ยวขวาผ่านโรงเรียนฝึกสุนัข ซึ่งล้อมรั้วก่ออิฐสูงเกือบเมตรและมีราวลูกกรงสแตนเลส์ทุกช่วงเสาสูงโปร่งขึ้นไปอีกประมาณสองเมตร
ทำให้มองเข้าไปเห็นสนามหญ้าซึ่งมีไว้สำหรับฝึกสุนัขและตัวอาคารสำหรับเป็นที่พักพิงอาศัยของพวกเขา

พวกเขาเป็นสุนัขสายพันธุ์เยอรมันเชฟเพิร์ด นาถฤดีคิดว่าพวกเขาคือรั้วของชาติ เพราะถูกฝึกไว้ตามล่าผู้ร้ายและพิสูจน์กลิ่นยาเสพติด

เมื่อก่อนนาถฤดียังไม่สนิทกับพวกเขา เธอชอบมาชะเง้อคอดูพวกพี่ๆฝึกสุนัขหลังเลิกเรียน ขอแค่ได้ยืนดูอยู่นิ่งๆสักอึดใจเดียวแล้วค่อยรีบกลับไปช่วยแม่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ดู

เมื่อมีโอกาสได้รู้จักกันนาถฤดีหลงรักสุนัขทุกตัวทันที ไม่ใช่สิ! สุนัขทุกตัวหลงรักเธอก่อน เธอแอบยิ้มพลอยหล่อเลี้ยงชุมชื่นหัวใจขึ้นมาบ้าง

เสียงเ**โฮ่งๆดังทักท้ายข้ามรั้วออกมาจากโรงเรียนสอนสุนัข

พวกเยอรมันเชฟเพิร์ดมีกันหลายตัวถูกผูกติดไว้กับหลักเสา พวกเขาจะคอยเฝ้าชะเง้อคอมองเธอบ้าง เพื่อส่งนาถฤดีไปโรงเรียนทุกเช้า เสียงเ**ดังขึ้นออกมาอีก นาถฤดีโบยมือทักทาย

“ ฉันไปก่อนนะ เลิกเรียนเจอกันจ๊ะ ” เธอกระโดดตะโกนตอบพลางเหนื่อยหอบแรงๆ พวกเขาได้ยินจึงเงียบเสียงเ** ยืนตัวตรงหูตั้งขยับเลื่อนไปมาเล็กน้อยคอยสดับฟังพร้อมกับจ้องตาเป๋งเห็นศีรษะของเธอผลุบ ๆ โผล่ ๆ

พวกเขาชูคอหอน “ วู้” เสียงยืดยาวตอบกลับ แล้วพากันโบยหางส่ายไปมา
.......................................ตอน 2

2009-03-24 16:57:38/ชริ
 


หนุ่มช่างสงสัย
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย หนุ่มช่างสงสัย   เมื่อ: 2009-03-24 17:58:20
โดนเซ็นเซอร์ไปหลายที

แต่ยังพอเดาออก...ดีนะที่สมองเราดีกว่าปลาทองนิดหน่อย

แต่ขวักมือบรรทัดที่ 9 ใช้โบกมือ จะเนียนกว่าไหม?

^^
 


ใหม่
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย ใหม่   เมื่อ: 2009-03-24 18:23:21


เข้ามาอีกทีก็เห็นซีรี่ย์เรื่องใหม่ของชริเข้า ไม่รอช้า ด้วยความเป็นแฟนคลับ ต้องกดเข้ามาดู

เรื่องนี้คงจะออกแนวน่ารักๆเหมือนบางโพธิ์ท่าอิฐ รึเปล่าคะ แต่สุนัขของนุ่นดูท่าทางจะตัวเล็กกว่าสุนัขตำรวจเหล่านี้เป็นแน่แท้

ชริสู้ๆจ่ะ
 


กีรติ
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย กีรติ   เมื่อ: 2009-03-24 19:36:45
ชอบจัง
น่ารักดี หม่นๆ แต่ก็อมยิ้ม

มีคำผิดด้วยนะชริ อ้อยเจอคำว่า เจิ่น จริงๆจะเขียนว่าเจิ่งใช่ไหม
ให้กำลังใจนะ จะเข้ามาอ่านอีก
 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-03-24 20:58:44
เรื่องของน้องชริมีความน่ารักอยู่ด้วยหลายเรื่องเลยนะคะเท่าที่อ่านมา บรรยายรายละเอียดได้ดี อ่านแล้วลื่นไหล เรียบง่ายแต่เห็นภาพและสัมผัสความรู้สึกได้


เขียนมาอีกนะคะคนเก่ง...
 


ชริ
ความเห็นที่ 5

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-03-24 22:21:52
หมุ่นช่างสงสัย.......ขอบคุณค่ะที่แนะนำ ใช้คำว่า ขวักมือ ดูตลกดีไม่รู้ว่าเราคิดได้ไง อิอิอิ

ใหม่......เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นแค่4-5ตอนก็จบจ๊ะ ประมาณ A4 สิบหน้า คิดว่าไม่เกินอาทิตย์หน้าก็โพลต์จบแล้วล่ะ เพราะเรื่องนี้เขียนเสร็จนานแล้วแต่ไม่ได้เอามาโพลต์ให้อ่าน
ขอบคุณค่ะ

กีรตี.....ขอบคุณค่ะที่ชอบ ได้บก.ตัวจริงมาตรวจคำผิดให้รู้สึกโล่งอก ชริเขียนผิดเเป็นประจำ แก้ไม่หาย ส่วนตัวแล้วเราก็ชอบเรื่องนี้จ๊ะ

P' saranya_nok.worm........ขอบคุณค่ะ พี่นกติชริก็ได้นะค่ะ เพราะคำติมีค่าเสมอค่ะ
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 6

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-03-24 23:30:46
เรื่องราวสบาย ๆ ตามสไตล์ที่ถนัดของชริเลยล่ะจ๊ะ

เราชอบเรื่องนี้นะ

^_^
 


ชริ
ความเห็นที่ 7

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-03-25 09:39:34
ต้นข้าว

เราก็ชอบเรื่องนี้จ๊ะ เรื่องนี้มีอะไรที่จะต้องแก้อีกตั้งเยอะ

เราประมาณไปหน่อย ไม่ง่ายอย่างที่คิด
เรื่องนี้คงเป็นบทเรียนที่ดี ทำให้เราต้องคิดนอกกรอบด้วย

เราคงต้องเสาะหาเรื่องสั้นแนวอื่นเขียนบาง
ไม่อย่างนั้น ความคิดจะตันอยู่แค่นี้

ประสบการณ์บอกเราแบบนั้น เราพอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

แต่เราก็จะไม่ยอมทิ้งแนวนี้หรอกเพราะเรารักของเรา

ขอบคุณค่ะ
 


kurt
ความเห็นที่ 8

 
  ตอบโดย kurt   เมื่อ: 2009-03-25 18:17:22
อ่านแล้วชวนให้ชอบอย่างไม่ปฏิเสธครับ *-*

แต่ขอเสริมตรงประโยคที่ 'แม่บอก พลางขวักมือไล่ให้ไปโรงเรียนพลางคว้ายาดมมาสูดแรงๆ' เปลี่ยน 'พลาง' ที่มีสองคำเป็น 'และ' บ้างก็น่าจะดีครับ ส่วนคำผิดก็แอบเหลือบเห็นอยู่ประปรายสองสาม-สี่จุดครับ *-*
 


ชริ
ความเห็นที่ 9

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-03-26 12:04:10
kurt........มองไม่เห็นมีคำซ้ำคำในประโยคเดียวกันหลายคำ

ขอบคุณค่ะ *-*
 


น็อต
ความเห็นที่ 10

 
  ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-03-26 22:08:25
ขยันครับ บรรยายละเอียดเหมือนเดิม
อาจมีบางคำ ซ้ำบ้าง ( สงสัย ไม่ได้นอนมั่ง)

ของผมนิ นอนไม่นอน ก็พิมพ์ผิดประ-จำ อิอิ

สุ้ๆๆนะชริ ไม่มีอะไร เกินความพยายาม (อย่างถูกวิธี)
 


ชริ
ความเห็นที่ 11

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-03-27 11:04:02
ขอบคุณค่ะน๊อต สู้ๆคะ ชริอ่อนภาษาไทยมากๆค่ะ รวมทั้งไวยกรณ์ด้วยค่ะ
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   6138ce4
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)