ผู้เขียน
หัวข้อ: เรื่อง แค่เพียงแมวดำตัวหนึ่ง (เอามาให้อ่านกัน ด้วยหวังว่าจะได้คำแนะนำ(แง่วๆๆ))
รส
เรื่อง แค่เพียงแมวดำตัวหนึ่ง (เอามาให้อ่านกัน ด้วยหวังว่าจะได้คำแนะนำ(แง่วๆๆ))
เมื่อ:
2009-04-01 00:21:12
เรื่อง แค่เพียงแมวดำตัวหนึ่ง
ชายคนหนึ่งทอดร่างนอนเหยียดยาวอยู่กลางห้อง แสงสว่างเล็ดรอดเข้ามาเพียงได้ตามรอยแยกของไม้ ร่างที่นอนอยู่นั้นไร้เครื่องพันธนาการ เปลือกตาปิดสนิท ใบหน้าเปื้อนเลือดแห้งกรัง ผมดำยาวพันกันยุ่งเหยิง แผ่นอกที่เปลือยเปล่าปรากฏรอยบาดแผลเป็นเเนวยาวจากการเฆี่ยนตี กางเกงขาก๊วยที่ใส่ขาดหลุดลุ่ยเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดและโคลน ข้อเท้าด้านซ้ายบวมแดง ดินโคลนเข้าไปติดในเล็บและซอกนิ้วเท้าจนแห้งแตกระแหง เขานอนนิ่งไม่มีเสียงคร่ำครวญหรือโอดโอยถึงความเจ็บปวด มีเพียงมือที่สั่นกระตุกบ้างเป็นครั้ง
ทันทีที่ฝนหล่นเม็ดลงกระทบหลังคาสังกะสีเป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอกัน เขาลืมตาจ้องมองไปยังหลังคาเบื้องบน เมื่อฝนยิ่งกระหน่ำเม็ดเสียงบนหลังคาก็ยิ่งอื้ออึง อากาศรอบตัวจากที่ร้อนอบอ้าวกลายเป็นมีลมพัดมาพร้อมละอองฝนตามร่องไม้
แมวดำที่ขดตัวกลมอยู่มุมห้องหลับตาคล้ายเป็นสุข ปลายห่างของมันส่ายน้อยๆราวกับพอใจในดนตรีทำนองฟ้าฝนที่ตกมาขับกล่อม เขาหันกลับมามองแมวดำ นึกแปลกใจกับท่าทีอันเป็นสุข "ฝนตกแล้ว......แกไม่อยากออกไปจับกบเขียดข้างนอกบ้างหรือไงกัน"
.................
เขาจากบ้านไปนานหลายปี เป็นหลายปีที่ความเป็นเมืองขยับขยายเข้ามากลืนหมู่บ้านเล็กๆแห่งนี้ เสาไฟฟ้าตั้งตระหง่านไปทั่ว
เมื่อกลับบ้านก็ราวกับมีสายตาหลายคู่มองตามอยู่ทุกย่างก้าว เขากลายเป็นความหวังเป็นตัวแทนของความสำเร็จ
"ชัย เรียนจบกลับมาแล้ว ก็ไปสอบที่โรงเรียนน่ะ เด็กพวกนี้นับถือเธอมาก เธอไปสอนเด็กพวกนี้จะเป็นผู้เป็นคนขึ้นบ้าง" ชัยมองตามสายตาครูก็เห็นเด็กหนุ่มสาวหลายคนจ้องมองอยู่ ก่อนนี้ครูลำเภามักพูดกับใครต่อใคร ถึงแววและความสามารถของเขา
"ผมจะสอนครับครู แต่คงไม่จำเป็นต้องที่โรงเรียน แค่มีลานโล่งๆสำหรับดูดาวก็พอ" ครูลำเภามองเขาด้วยความสงสัย "ผมจะสอนพวกเขาดูดาว"
"......เธอ......" ครูยังคงไม่เข้าใจ
"ผมจะสอนพวกเขาดูดาว มันเป็นเรื่องเดียวที่ผมพอจะสอนพวกเขาได้ ส่วนเรื่องอื่นๆเขาต้องเรียนรู้เอง" สายตาหลายคู่จ้องมองเขา รวมทั้งครูลำเภา สายตาเหล่านั้นมองราวกับไม่เคยเห็นเขาอยู่ตรงหน้า
.................
"ที่ผู้ใหญ่ยอมให้พวกนั้นมาตั้งเสาโทรศัพท์ เพราะผู้ใหญ่ฮั้วกับมัน" ชัยเสียงแข็ง เมื่อไปเรียนในเมือง แรกกลับมาเขากลายเป็นปัญญาชนคนสำคัญของหมู่บ้าน
"**เป็นใครมาว่า** ไอ้ชัย ไอ้ที่**ทำก็เพื่อคนทั้งหมู่บ้าน" ผู้ใหญ่มองเขาอย่างด้วยสายตาโกรธแค้น
"แต่ที่ผมเห็น........"
"**จะเห็นอะไร ในเมื่อวันๆ**เอาแต่นั่งบ้ามองท้องท้องฟ้านั้น"
แมวดำตัวหนึ่งเดินอยู่ริมถนน พยายามจะจับนกหรือแมลงซักอย่างกินมาตลอดทาง แม่ของมันเพิ่งโดนรถชนตายไปเมื่อสัปดาห์ก่อน มันจึงต้องใช้ชีวิตต่อมาเพียงลำพัง มันอยู่อย่างลำบากหลายครั้งถูกคนไล่ตี หาว่ามันเป็นแมวผีซึ่งจะนำความโชคร้ายมาให้
มันเดินจนมาหยุดหน้าบ้านไม้สองชั้นหลังหนึ่ง กลิ่นปลาทอดลอยมาเข้าจมูก มันร้องคราง
"มากินข้าวได้แล้วเก่ง ออกมา มั่วแต่ดูทีวีอยู่นั้นแหละ " เก่งเดินมาหาย่านั่งลงบนพื้นบ้านที่สำรับกับข้าวตั้งพร้อมอยู่แล้ว
"ย่า ผมอยากไปหาพี่ชัย" เด็กชายเอ่ยขึ้น
"จะไปหามันทำไม มันมีอะไรดีนัก เห็นเด็กคนอื่นไปสุมหัวอยู่แต่บ้านมัน" ครูลำเภาจ้องเก่งเขม็ง
"ก็พี่ชัยไม่เหมือนผู้ใหญ่คนอื่นนี่ มีเรื่องเยอะแยะเล่าให้เราฟัง ที่บ้านก็มีแต่หนังสือน่าอ่าน แล้วเก่งก็ชอบดูดาวด้วยย่า" เด็กชายเล่าอย่างร่าเริง
"อยากบ้าอย่างมันหรอไง วันๆนั่งมองท้องฟ้า พูดจาไม่รู้เรื่อง เป็นพวกขวางคลองขัดความเจริญเขาไปทั่ว มันมีโอกาสไปเรียนในเมือง แต่ดูกลับไปเรียนดูดาวอะไรนั้น อยากบ้าอย่างมันนักรึไง มีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่นั่งพูดคนเดียวได้"
เด็กชายก้มหน้า เขาเองก็ไม่เข้าใจ รู้แต่ว่าพี่ชัยไม่เหมือนคนอื่น ขณะที่ชาวบ้านออกไปทำสวนหรือออกไปทำงานในเมือง พี่ชัยกลับนั่งเขียนหนังสืออยู่ทั้งวัน ตอนเย็นก็จะชวนเด็กๆไปนอนอ่านหนังสือและดูดาวในตอนค่ำ พี่ชัยไม่ชอบแสงไฟแกว่ามันสว่างเกินไปจนกลืนแสงดาว ขณะที่ชาวบ้านฉลองกันยกใหญ่เมื่อครั้งมีไฟฟ้าใช้กันแรกๆ
ครูลำเภานั่งแกะปลาเนื้อปลาในจาน ขณะแมวดำกระโดดขึ้นมาบนเรือนและทำท่าจะเดินมาคลอเคลีย เก่งเอื้อมมือจะจับ
"อย่าน่ะ นั้นมันแมวผี" เก่งชะงักมือ แมวยังคงร้อง
"ไปเลยไอ้แมวผี" ครูเงื้อมือทำท่าจะตี มันก็กระโดดผลุบลงไป ด้วยเรื่องแบบนี้มันพบเจอมาแล้วบ่อยครั้ง
.................
"ปู่อยู่ มาเข้าฝันข้าเมื่อคืน" ผู้ใหญ่ประกาศต่อทุกคนในวงกาแฟตอนเช้า
"พ่อหมอ มาบอกอะไรผู้ใหญ่หรอ" ปู่อยู่เป็นหมอผีประจำหมู่บ้าน แกเพิ่งตายไปเมื่อปีก่อน
"เรื่องไอ้ชัยน่ะสิ" ผู้ใหญ่พูดหันมองทุกๆคน "ปู่บอกว่ามันกำลังจะนำความฉิบหายมาให้ มันบ้าและเป็นตัวนำโชคร้าย เราต้องจัดการกับมันไม่งั้นหมู่บ้านเราแย่แน่" ไม่ช้าเรื่องปู่อยู่มาเข้าฝันก็รู้กันทั้งหมู่บ้าน
.................
แมวดำลืมตาจ้องมาที่เขา ห่างที่ส่ายไปมาเมื่อครู่หยุดลง "แกอยากออกไปจากที่นี้บ้างไหม" เขาถามมัน "หรือแกไม่ได้รู้สึกถึงการถูกกักขัง" เขาเหม่อมองไปยังหลังคาสังกะสีอีกครั้ง พูดเบาๆคล้ายบ่นกับตัวเองว่า "ถึงอย่างไร แกก็ไม่น่าต้องเข้ามาอยู่ในนี้ แกเป็นแค่แมวตัวหนึ่งไม่ใช่คนบ้าอย่างฉัน....หรือแท้จริง แกก็ถูกพวกเขาตีค่าว่าไม่ต่างอะไรกับฉัน....ที่ไม่มีค่าอะไร"
สายฝนยังคงตกไม่ซาเม็ด เขาหลับตาลงอีกครั้ง เมื่อลืมตาเห็นได้เพียงหลังคาสังกะสี ใกล้ไม่กี่เอื้อมมือ แต่หลับตาท้องฟ้ากว้างก็อยู่เพียงไม่ไกล ภายใต้ความมืดมิดของของเปลือกตาเขาอยู่ท่ามกลางสายฝนในคืนมืด ที่มองไม่เห็นแม้แต่ดวงจันทร์ แต่ฟ้ามืดนั้นก็งดงามไม่แพ้คืนที่มีดาวอยู่เรียงราย
2009-04-01 00:21:12/รส
เด็กชายสีเทา
ความเห็นที่
1
ตอบโดย เด็กชายสีเทา เมื่อ:
2009-04-01 05:20:07
เล่าเรื่องได้น่าสนใจมาก บรรยายภาพและอารมณ์ดีจัง
ชอบเนื้อเรื่องด้วย เขียนเก่งจัง
มีอีกไหมค่ะ เรื่องที่คุณเขียน อยากอ่านอีกจัง
Jasmine
ความเห็นที่
2
ตอบโดย Jasmine เมื่อ:
2009-04-01 09:57:14
เป็นมุมมองที่แปลกอีกเรื่องค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่
3
ตอบโดย หัวใจสีส้ม เมื่อ:
2009-04-01 10:28:13
^__^
คงกล่าวได้เพียงบอกว่า เขียนได้ดีค่ะ
มีบางช่วงที่ คุณรสลืมลบคำที่เลือกไว้หรือเปล่าคะ ^^
มีบ้างที่ซ้ำกันอยู่ แค่ลบออกก็เนียนสวยแล้วค่ะ
เนื้อเรื่องชวนให้ติดตามดีค่ะ
เขียนมาอีกนะคะ ^^
รินดา
ความเห็นที่
4
ตอบโดย รินดา เมื่อ:
2009-04-01 11:00:13
..ขอบคุณที่เขียนเรื่องดี ๆ ให้อ่านนะคะ..
นี่หรือ คือความเชื่อที่งมงายเกินไป
สันลมจอย
ความเห็นที่
5
ตอบโดย สันลมจอย เมื่อ:
2009-04-01 11:12:51
เก่งมากๆ เลย
หนอนดำ
ความเห็นที่
6
ตอบโดย หนอนดำ เมื่อ:
2009-04-02 11:05:51
เนื้อเรื่องดีมากเลยครับ
สะท้อนสังคม
ภาษาก็ดี
ถ้าเรื่องยาวๆ กว่านี้ล่ะแหล่มเลยครับ คงอ่านกันเพลินเลยทีเดียว (^_^)
อ่านแล้วคิดถึงเรื่อง "คำพิพากษา" ของคุณ "ชาติ กอบจิตติ" นะครับ
อ่านแล้วคิดว่า เนี่ยนะ "คน"
รส
ความเห็นที่
7
ตอบโดย รส เมื่อ:
2009-04-06 19:39:01
ขอบคุณมากน่ะคะ ที่เข้ามาอ่าน
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ
ติชม
และกำลังใจ
ขอบคุณและขอบคุณค่ะ
ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :
b5949fb5
ใส่รหัส :
(กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)
