ผู้เขียน  หัวข้อ: ณ บางโพธิ์ท่าอิฐ ตอน 11 (เจ้าพุ่มผมดอกเบญจมาศ)
ชริ
ณ บางโพธิ์ท่าอิฐ ตอน 11 (เจ้าพุ่มผมดอกเบญจมาศ)
 เมื่อ: 2009-04-02 12:44:06 
นุ่นกับเจ้าตูบแหนงหน้ามองดูพ่อกำลังแจวเรือหาปลาเข้าฝั่ง เสียงเหยียบพื้นไม้กระดานเรือนแพลั่นดังมาจากด้านหลัง

นุ่นหันไปมองพลางยกมือไหว้ผู้มาเยื่อนใหม่ เจ้าตูบส่งเสียงเ**ทักทาย

ลุงถมก้าวเท้าเข้ามาใกล้มองนุ่นด้วยสายตาอย่างน่าเอ็ดดูพลางเอื้อมมือไปเกาหูเจ้าตูบ แล้วหันส่งเสียงเรียกพ่อกำลังแจวเรืออ้าว ๆ พลางโบกมือตอบทักทาย

พ่อผูกเรือไว้กับเสาเรือนแพงของป้าลอง เสียงลุงถมถามพ่อว่าได้ปลามาอีกตัว พ่อยืมข้องอุปกรณ์ใส่ปลา ลักษณะปากแคบคล้ายหม้อดินเผา ตัวข้องสานด้วยตอกไม้ไผ่เหมือนตะกร้า ฝาปิดสานด้วยไม้ไผ่และปากข้องร้อยด้วยเชื่อกเส้นเหนียวเพื่อสะดวกใช้ในเวลาสะพายออกหาปลา

ลุงถมเปิดฝาออกก้มลงไปมองในข้อง เสียงปลาดิ้นพราดสะบัดตัวแรงๆไปมา
“ เจ็ด แปด เก้าเกือบสิบตัว ตัวกำลังกิน ” ลุงถมพูดขึ้นแล้วเงียบไปสักครู่

ลุงถมทอดสายตามองออกไปทางผื่นน่านน้ำสะท้อนแสงตะวันเวลาบ่ายคล้อย
เงียบไปชั่วขณะ
พ่อเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจอยู่ลึกๆสบตาเพื่อนนิ่งงัน พ่อใช้ชายผ้าขาวม้าเช็ดเม็ดเหงือบนใบหน้า

ลุงถมหันกลับหลังทอดสายตาไปมองแปลงผัก บางก็ช่วยพ่อรดน้ำใส่ปุ๋ยพรวดดิน และตกแต่งร่องผักปรับแปลงอัดดินให้แน่นคล้ายสันหลังงูใหญ่ พลางไล่สายตามองขึ้นไปบนเรือนไม้โกโรโกโส

บ้านของลุงถมอยู่ติดกับบ้านเรา เรียกได้ว่าอาศัยไม้กระดานแผ่นเดียวกันก็ว่าได้ ครั้งหนึ่งเคยช่วยกันนำเสาแคร่ไม้ปักแนบกับเสาเรือนเพื่อค้ำจุนเรือนโย้เยให้ตั้งตระหง่านแข็งแรงจนสามารถต้านทานกระแสน้ำไหลเชี่ยวได้

ลุงถมหันมาสบตาพ่อก่อนจะเอ๋ยขึ้นว่า กรมอุตุเตือนให้พวกเราระวังพายุใหญ่ ฝนจะตกหนักหลายวัน น้ำจะไหลบ่า ท่วมขังเอ่อนอง น้ำจะล้นตลิ่ง มีระดับสูงจากปกติจะท่วมแช่ขัง ทำให้ถนนหนทางหยุดชะงัก และระวังโรคระบาด รวมทั้ง.............น้ำเสียงของลุงถมขาดหายไป

“ น้ำจะท่วมทำลายบ้านเรือนและพืชผลการเกษตรด้วย ” พ่อกล่าวเสร็จขึ้นพร้อมกับทอดสายตายาวไล่ไปตามแปลงผักที่พ่อเรียกผืนดินแห่งบางโพธิ์ท่าอิฐว่า “ แผ่นดินทอง ”

“ ฝน**ใหญ่จะเทลงมาเมื่อไหร่ ” พ่อถามเสียงกังวาน
นุ่นตาลุกโพลง!
“ วันสองวัน ทางการให้พวกเราเตรียมตัวอพยพ ผู้คนและสัตว์เลี้ยงไปอยู่ในที่สูง หรืออาคารที่มั่นคงแข็งแรง ”
“ วัดท่าถนนหรือ! ” พ่อถามขึ้น
“ ไม่ทัน! ป่านนี้ผู้คนพากันอพยพไปอาศัยอยู่เต็มลานวัดแล้ว ” ลุงถมตอบแล้วถอนหายใจก่อนจะกล่าวขึ้นอีก “ มีอยู่อีกที่ ” พ่อรีบถามกลับ
“ สถานีรถไฟ ”

สิ้นเสียงของลุงถมพร้อมกับลมกระโชกแรงปะทะใบหน้าขาวนวลของเจ้าพุ่มผมดอกเบจญมาศเหมือนเตือนกล่าวย้ำวาจานั้นอีกครั้ง

บรรยายสงบนิ่งลงไม่มีแม้แต่เมฆฝนจะตั้งเค้า แสงแดดยังเจิดจ้า ผื่นน้ำในแม่น้ำไหลเอื่อย ๆราบเรียบ

เสียง “วู้” ของเจ้าตูบแทรกขึ้นมาเบาๆ พร้อมกับหูตั้งชั้นจ้องเขม็งมองไปทางทิศเหนือ

ทุกคนต่างมองตามเห็นนกกากำลังบินกลับรังก่อนเวลาอันควร พ่อก้มลงใช้มือกวะแกว่งสายน้ำไปมา สังเกตเห็นน้ำที่เคยใสกลับกลายเป็นสีขุ่นจางๆ

“ ฝน**ใหญ่มาจากทิศเหนือที่มีป่าเขาปกคลุม น้ำป่ากำลังไหลหลากมาทางทิศของพวกเรา ” น้ำเสียงของลุงถมกังวลขึ้น

“ ทิศเหนือหรือ! ท่านกำลังสร้างเขื่อนเพื่อพวกเรา ต่อไปเราจะไม่ต้องเผชิญกับภัยอีก ” พ่อพูดน้ำเสียงกังวลและเปี่ยมไปด้วยความหวัง

นุ่นรู้สึกถึงแรงอันตรายเข้าจนถึงหัวใจพลางเย็นยะเยือกจนไม่สามารถอธิบายสาเหตุได้ ในขณะเดียวกันก็สะดุดใจกับน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความหวังของพ่อว่า

“ ท่านกำลังสร้างเขื่อนเพื่อพวกเรา ” นุ่นมองสายน้ำไหลเอื่อย ๆอย่างฉงนพลางคิดไปว่า
ณ บางโพธิ์ท่าอิฐ ยังมีผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถทำเพื่อพวกเราได้ นุ่นเก็บความหมายไว้ในใจก่อนที่ทุกอย่างจะมาถึง

2009-04-02 12:44:06/ชริ
 


ชริ
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-04-02 12:45:35
“ ทิศเหนือหรือ! ท่านกำลังสร้างเขื่อนเพื่อพวกเรา ต่อไปเราจะไม่ต้องเผชิญกับภัยอีก ” พ่อพูดน้ำเสียงกังวลและปนไปด้วยความหวัง
 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-04-02 21:30:14
เข้ามาติดตามจ้า

ยังลื่นไหลเหมือนเดิม เขียนเกี่ยวกับชนบทได้เก่งจริง ๆ ค่ะ

พี่ยังไม่ได้อ่านเรื่องที่นางเอกอยากเป็นคนฝึกสุนัขตอนจบเลย แล้วจะเข้าไปอ่านนะคะ พอดีวันนั้นไปตจว.


เป็นกำลังใจให้จ้ะ ^_^
 


น็อต
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-04-03 00:34:49
ขยันเขียน และ ยังเก็บรายละเอียดได้เหมือนเดิมนะ ชริ
 


ใหม่
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย ใหม่   เมื่อ: 2009-04-03 18:12:29

เขียนต่อไปต่ะ เรื่องนี้อ่านตอนไหนก็สนุก

ชริสู้ๆ
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   935187a
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)