ผู้เขียน  หัวข้อ: เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 1
หัวใจสีส้ม
เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 1
 เมื่อ: 2009-04-08 18:06:32 
เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 1

แสงสีทองรำไรริมขอบคันนา ฝูงนกกระยางขาวที่พากันบินจับกลุ่ม เพื่อไปที่ไหนสักแห่ง ที่คงจะปลอดภัยสำหรับพวกมัน ในยามค่ำคืนที่กำลังมาเยือนอีกครา
เป็นภาพที่มองไม่เคยเบื่อในสายตาของปิ่น แม้เขาจะเห็นภาพแบบนี้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
เขายังคงทอดสายตาออกไปประหนึ่งจะเก็บความทรงจำ และภาพเหล่านั้นไว้ให้ลึกสุดหัวใจ เขานั่งกึ่งนอนอยู่บนหลังเจ้าเถา ควายตัวผู้วัยกำลังคะนอง
และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในยามที่เขาครุ่นคิดหลายเรื่องราว
และไม่ต้องการเสียงรบกวนจากบุคคลที่สอง หรือสาม
เจ้าเถาถือเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด เพราะไม่เพียงมันไม่ถามคำถามงี่เง่าแล้ว
มันยังทำให้เขาลืมเรื่องทุกข์ใจไปได้ชั่วครู่

ภาพชายหนุ่มสวมเสื้อยืดบางสีขาวซีดแต่ดูสะอาดอย่างไม่น่าเชื่อบนหลังควาย
เป็นภาพที่คนในหมู่บ้านเห็นจนชินตา จังหวะก้าวเดินของเจ้าควายรูปงาม
พาให้หนุ่มผิวเข้มบนหลังของมันดูสง่าไปด้วย ขณะที่ลำตัวของปิ่นโยกตามจังหวะฝีเท้าของเจ้าเถา เสื้อพริ้วไหวตามแรงลมปะทะ
เขาดูราวกับอัศวินที่งามสง่าทีเดียว เมื่อผมที่ไม่ได้ตัดมานับเดือนต้องลมกระนั้น

"มืดอีกแล้ว" ปิ่นพึมพำ ขณะที่ยังนั่งสบายใจอยู่บนหลังเจ้าเถา
ปิ่นกระโดดเบาๆลงจากหลังเจ้าเถา มายืนด้านข้างมัน
และใช้มือคล้องสายเชือกที่ร้อยเข้ากับจมูกทั้งสองของมันให้กระชับ
และพาเจ้าเถาเดินเข้าคอก ซึ่งล้อมด้วยไม้ไผ่ซี่เล็กๆ ห่างๆ พอเป็นพิธี
ภายในไม่มีอะไรเจริญหู เจริญตา ไปกว่าฟางแห้งๆ ทีมีไว้สำหรับเจ้าเถายามต้องการเศษหญ้าเคี้ยวเอื้องบ้าง
ทั้งนี้ ก็เพื่อความปลอดภัยของตัวมันเอง และเขาก็ไม่ต้องเสี่ยงให้มันหายไป
เพราะมีคนมือดีมาแอบจูงมันไปกลางดึกอย่างง่ายดายเกินไปด้วย
ปิ่นนำเชือกที่คล้องมือตนเองมาผูกไว้กับเสาต้นหนึ่ง กลางคอกของเถา
เพื่อยึดให้เถาไม่ไปไหนตามอำเภอใจ เจ้าเถาเองก็ดูไม่เดือดร้อนที่ถูกล่ามไว้อย่างนั้น

เจ้าเถาดูมีความสุขกับการได้นอนที่นอนของมัน
แม้จะมียุง และริ้น ไร มาสร้างความรำคาญบ้าง เจ้าเถามันทำท่านิ่งขึง ไม่ย้ายที่นอน
แม้ผิวหนังจะถูกเกาะจากแมลงหลายชนิด
เจ้าเถาก็เพียงใช้หางที่มีขนสากๆ ตรงส่วนปลายตวัดไปมาเสียนานๆครั้ง
ลำตัวเจ้าเถาหนา-หยาบ ก็จริง แต่เพราะปิ่นดูแลมันอย่างดี มันจึงมีผิวมันวาว ดำขลับ
แม้ในยามมืดไร้แสงนีออน ก็ยังมองเห็นถึงร่างกำยำหนั่นแน่นของเจ้าเถาได้ง่ายนัก
เจ้าเถาขยับส่วนผิวหนังเป็นคลื่น เพื่อส่งสัญญาณบอกเจ้าพวกแมลงว่า ชักกจะทนกับพฤติกรรมตามรังควานจากพวกมันไม่ไหวแล้วนะ
บางพวกก็ย้ายก้นออกมาห่างๆ แต่บางพวกที่ไม่เข้าใจ
หรือยังมึนๆ งงๆ กับกลิ่นสาบของเจ้าเถาก็ไม่ทราบ
ก็ยังคงมีความสุขกับการได้เกาะกินเลือดเจ้าเถาอยู่มิวายจาก
เจ้าเถามันจะใช้มาตรการขั้นสุดท้ายโดย เอาเขาของมันแกว่งไปมาเบาๆ
เมื่อสัมผัสถูกตัวเจ้าแมลง บางตัวถึงกับตาย แบนติดอยู่กับลำตัวเจ้าเถา
บางตัวไหวทัน ก็หลบไปได้หวุดหวิด

เพียงแค่ไม่กี่วิธีการของเจ้าเถา เจ้าพวกแมลงก็ไม่อาจทำอันตรายต่อเจ้าเถาได้แล้ว
เจ้าเถาหลับตาพริ้มปากยังคงเคี้ยวเศษเอื้องหยับๆ อย่างช้าๆ
มันคงกลัวว่าจะหมดเร็วเกินไปกระมัง ของรสชาดดีๆอย่างนั้นหาถูกปากยากนัก
เจ้าเถามันคงหวงของมันน่าดู
เขาจึงไม่เคยเห็นมันคายของในปากทิ้งเหมือนคนกินอาหารไม่ถูกปาก ก็คายออกมากระนั้น

ปิ่นคิดได้เพียงนั้น ก็ให้ระลึกได้ว่าต้องรีบไปอาบน้ำแล้ว เพราะพรุ่งนี้ ต้องออกเดินทางแต่เช้า เขาคงคิดถึงเจ้าเถาน่าดูชม

ปิ่นถอดเสื้อตัวบางออกพาดไหล่ มือกระชับขอบกางเกงให้สูงขึ้น
เผยให้เห็นกล้ามเนื้อ ที่เขาเฝ้าดูแลมาตลอด 27 ปี เขาไม่ชอบไขมันเผละๆ
ไม่ชอบพุงไร้กล้าม ดังนั้นจึงไม่แปลกนัก ที่จะเห็นปิ่นโหนต้นไม้ ยึดตัวขึ้น-ลง หลายสิบครั้งทุกเย็น นับแต่เขามาอยู่ที่บ้าน

เหงื่อพราวเกาะกุมใบหน้า และลำตัวล่ำสันของเขา
แผ่นหลังที่แผ่กว้าง เผยให้เห็นริ้วรอยแห่งการต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วน
ใบหน้าคมคายไม่แพ้ชายใด แต่แววตาแฝงไว้ด้วยความดุดัน ทำให้สาวๆระแวกเดียวกัน ไม่กล้าเข้ามาพูดคุย แม้พ่อและแม่ของปิ่นจะเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่บ้านก็ตาม

"ปิ่นเอ้ย มากินข้าวกินปลาลูกมา แม่ทำเสร็จแล้ว มากินร้อนๆ จะได้ถูกปาก"
เสียงป้าแจ่ม ตะโกนเรียกบุตรชายสุดที่รักมาจากชั้นบนของบ้าน
ควันขาวๆ พร้อมกลิ่นแกงส้มมะละกอ ทำให้ปิ่นอยากอยู่บ้านให้นานกว่านี้
"จ้า...มาแล้วจ้า" เขาตะโกนตอบผู้เป็นแม่เบาๆ และวิ่งเหยาะ กลับขึ้นบ้าน
ปิ่นพูดจาสุภาพเยี่ยงนี้เสมอมากับทั้งพ่อ และแม่

หลังจากอิ่มข้าวเย็นมื้อใหญ่ อันประกอบไปด้วยแกงส้มมะละกอใส่ปลาทู
แนมกับปลาเค็มทอด แถมด้วยไข่เจียวป้าแจ่มสูตรพิเศษ
เพราะทอดโดยใช้น้ำสะอาดแทนน้ำมัน เพื่อสุขภาพของลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

ปิ่นลงมานั่งตรงริมสะพานข้างบ้านเพื่ออาบน้ำใต้แสงจันทร์
โดยสวมเพียงผ้าขาวม้าบางๆผืนเดียว เขาเอาขาสองข้างแช่ลงไปในน้ำเพื่อผ่อนคลาย
ทำให้รู้สึกเหมือนเข้าสปาร์ทีเดียว สบู่ห้อดังช่วยให้เขารู้สึกสะอาดขึ้น แต่จิตใจยังคงสับสนวุ่นวาย

"ปล่อยวางเสียบ้างเถอะโยม ถือไว้แบกไว้ก็มีแต่ทุกข์" หลวงปู่เพิ่มเทศน์เขาเมื่อวันพระที่แล้ว

"จริงสินะ ปล่อยมันบ้าง ถือไว้ทำไม" เขาสลัดความสับสน และจิตกังวลออกไป ตักน้ำสะอาดรดตัวอีก 3-4 ขัน เก็บข้าวของ 2-3 ชิ้น แล้วหันหลังเดินตัวเปียกขึ้นบ้านทั้งอย่างนั้น

"ทำไมไม่เช็ดเนื้อเช็ดตัวเสียก่อนล่ะลูกเอ๊ย เปียกขนาดนี้ เดี๋ยวก็ไข้กินพอดีกัน"
ผู้เป็นพ่อกล่าวด้วยความเป็นห่วง ในขณะที่มือยังสานตาข่ายเพื่อทำแหต่อไป
"รีบจ้ะพ่อ พอดีรู้สึกหนาวๆ" เขายิ้มและเดินหลบเข้าห้อง เพื่อมิให้ผู้เป็นบิดาได้เห็นความผิดปกติของเขาได้

2009-04-08 18:06:32/หัวใจสีส้ม
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-08 18:19:17
ว๊า..... ผิดจนได้สิน่า

สบู่ห้อดังช่วยให้เขารู้สึกสะอาดขึ้น >> สบู่ยี่ห้อดังช่วยให้เขารู้สึกสะอาดขึ้น


ช่วยวิจารย์ด้วยนะคะ ^______^
 


ระริน
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย ระริน   เมื่อ: 2009-04-08 18:32:26
ชอบค่ะ
บรรยายได้ดีจนเห็นภาพและได้กลิ่นชนบทเลยจ้ะ
อีกอย่างนึงก็รู้สึกหิวแกงส้มมะละกอขึ้นมาทันทีเลยนะเนี่ยะ!!

พระเอกชื่อปิ่น ชื่อจริงชื่อปิ่นโตหรือเปล่าจ๊ะ?
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-08 18:39:31
อ๊ะๆๆๆๆๆ ฮั่นแน่ !!!
คุณพี่ระรินมาแอบถามซะแล้วสิ

อิอิ


ม่ายรู้ ม่ายชี้ ^^"

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเป็นคนแรกเลยนะคะ
 


ยางมะตอยสีชมพู
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย ยางมะตอยสีชมพู   เมื่อ: 2009-04-08 19:40:57
อืม...

บยรรยายได้ห็นภาพฮะ โดยเฉพาะฉากของเจ้าเถา...
เอ๊ ที่เห็นภาพนี้ชัด หรือผมคิดถึงตัวเองอยู่หรือเปล่า...บ้า!! ไม่ใช่หรอก

เพิ่งรู้ว่าน้ำเปล่า ใช่ทอดไข่เจียวได้ด้วย (หรือฮะ?)

ส่วนรายละเอียดอื่นๆ ไว้จะรออ่านตอนต่อไปนะฮะ ^ ^
 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 5

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-04-08 19:48:46
นั่นแน่... น้องวิชาการลงมือเขียนเรื่องยาวแล้ว

เขียนได้น่าอ่านมากค่ะ ลื่นไหล และบรรยายได้นุ่มนวลในบรรยากาศชนบท พอดีพี่ชอบควายอยู่แล้ว เพราะเค้าซื่อและนิ่ง ๆ ดี ดูแล้วมีเสน่ห์ 555...

เขียนดีนะคะ อ่านแล้วรู้สึกชอบ โดยเฉพาะเจ้าเถา เอ...ต่อไปมันจะเป็นยังไงต่อนะ????
 


ชริ
ความเห็นที่ 6

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-04-08 20:27:37
ดีใจค่ะที่ได้อ่านเรื่องยาวของหัวใจสีส้ม

สำนวนดีมากค่ะ เรื่องก็น่าติดตามอ่านค่ะ

ฝึกเขียนมานานไหมจ๊ะ

จะคอยอ่านตอนต่อไปนะจ๊ะ
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 7

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-04-09 06:51:59
สวัสดีจ๊ะหมอนอิง

เห็นใคร ๆ เขียนเรื่องยาวแล้วอิจฉาจัง อยากเขียนได้บ้าง

แล้วจะบอกอะไรให้นะ แกงส้มกับปลาเค็มทอดน่ะของโปรดเราเลยล่ะ ต้องกินด้วยกันนะ คิดถึงแกงส้มที่บ้านจัง ตั้งแต่มาอยู่อีสานไม่เคยกินแงส้มอร่อย ๆ เลยล่ะ
 


รินดา
ความเห็นที่ 8

 
  ตอบโดย รินดา   เมื่อ: 2009-04-09 11:37:46
นึกถึงไข่เจียวกับแกงส้ม แล้วนั่งล้อมวงกันกินบนแคร่ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน
ขอถามนิดนึง ปิ่นยังไม่มีแฟนใช่มั้ยค่ะ
ถ้าอ่านตอนสองเมื่อไหร่ คงตกหลุมรักหนุ่มที่ชื่อปิ่นเข้าเป็นแน่จ้า
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 9

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-09 13:57:08
สวัสดียามเช้าค่ะ วันนี้รถติดอีกแล้วสินะ !!??
แต่ก็ยังดี ที่อากาศไม่ร้อนเกินไปเนาะ ^^)

ช่วง...ตอบจดหมายจากทางบ้าน ^^

คุณพี่ยางมะตอยสีชมพู๊ สีชมพู ...
เออเนอะ ชงเอง ตบเองก็ได้คนเรา
(บยรรยายได้ห็นภาพฮะ โดยเฉพาะฉากของเจ้าเถา...
เอ๊ ที่เห็นภาพนี้ชัด หรือผมคิดถึงตัวเองอยู่หรือเปล่า...บ้า!! ไม่ใช่หรอก)
ทำไปได้!! ^^"
ขอบคุณคำชมนะคะ ...พอดีตอนเป็นเด็กเคยมีโอกาสขี่ควาย แล้วก็ยังจำได้ไม่ลืมเลย
^^)
น้องควายน่ารัก ช๊อบ ชอบ ^____^

เรื่องน้ำเปล่าที่นำมาทอดไข่นี่เรื่องจริงนะคะ เคยอ่านเจอในเว้บไซต์เพื่อสุขภาพน่ะคะ่
สืบมาแล้วเรื่องจริง จากพี่ที่จบคหกรรมมาเลยด้วย (อีกที เพื่อความชัวร์)
ส่วนใหญ่เค้าจะทอดไข่ดาว เพราะมันใช้เวลาน้อย

วิธีก็คือ....
ตั้งกะทะให้ร้อน เติมน้ำเปล่าแทนน้ำมัน แต่ต้องใส่น้ำเยอะนิดนึง
กันไม่ให้น้ำแห้งไปก่อนไข่จะสุก
แล้วทอดปกติค่ะ
ลองไปทำดูนะคะท่านผู้อ่าน ^^)


พี่นกข่ะรับ เรียกซะเขิลลลเลย ^^"
ชอบน้องควายเหมือนเค้าเลย อิอิ
เหมือนไอซ์ด้วย (คริๆ) ....... ว่าแล้ว เราไปแอบตามหาเจ้าเถากันเนาะ !!??
คริๆๆ ..... ขอบคุณมากเลยค่ะ พี่นก คำชมนี้มีค่านัก จะพัฒนาต่อไปครับพ้ม !!



สวัสดีจ้ะชริ ^^
เรื่องนี้ ได้แนวคิดมาจาก บางกระโพ้ง อ่ะค่ะ
อ่านแล้วชอบบรรยากาศแบบเรื่อยๆเอื่อยๆ
ใช้เวลาจริงจังกับการเขียนเรื่องนี้ ประมาณ 3-4 ชม.
แต่ไม่นับตอนรวบรวมข้อมูลนะคะ ^___^

สวัสดีค่ะพี่ต้นข้าววววว
อย่าอิจฉาเลยค่ะ ตอนนี้อิงก็อยู่ในขั้นพยายามฝึกฝนเหมือนกัน
แบบที่คุณวินทร์แนะนำไว้น่ะค่ะ สู้ๆ
อิงก็ชอบกิรแกงส้มกับปลาเค็มเหมือนกันเลย โฮะๆ
ว่าแล้วสงกรานต์นี้ กลับบ้าน ไปอ้อนมามี๊ทำให้กินดีก่าเนอะ!!
พี่ต้นข้าวคงลำบากหาของทานน่าดูเลยเนอะที่อีสาน
ยิ่งถ้าไม่คุ้นลิ้นแล้วด้วยนี่ล่ะก้อเศร้าเลย
แต่ก็เอาน่า ตอนนี้พี่ดาคงมีของที่ทานได้บ่อยๆแล้วล่ะ ชิมิ????
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 10

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-09 14:03:15
อ้าวใช้เวลานานไปนิด กลับมาอีกที มีท่านผู้อ่านมาถามเพิ่มแล้วสิ !!
อิอิ ....พูดเอง เออเองมันก็มีความสุขดีนะคะ ^^"

คุณรินดา ล่ะก้อออออ
มาถามเยี่ยงนี้ เขิลลลเลยนะ
ปิ่นเค้าเป็นชายหนุ่มที่มีความมุ่งมั่น และมีความฝันบางอย่าง
ที่รอใครสักคนมาช่วยสานฝันน่ะค่ะ
แต่จะมีแฟนหรือยัง ??
อันนี้ต้องรอติดตามนิดนึงค่ะ
ใจอิงก็ไม่อยากให้มีแฟนหรอก เสียดายยยยย เง้อ!! ไม่ใช่
สงสารปิ่นน่ะค่ะ ถ้าจะยังไม่มีใครดูแล
^^"
อิอิ

ขอบคุณมากเลยค่ะ ที่เข้ามาอ่าน และให้กำลังใจกัน
จะรออ่านผลงานคุณรินดา เช่นกันนะคะ
^___________^
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 11

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-04-10 10:46:14
ที่อีสานนิยมล้มวัว ล้มหมูเป็นตัว แล้วเอาเนื้อมาแบ่งกัน ตอนนี้เห็นเนื้อแล้วเบื่อเลย

แต่ก็ไม่ถึงกับลำบากนะ โชคดีที่พี่เป็นคนกินง่าย
ส่วนใหญ่จะต้มจืดไว้หม้อใหญ่ แล้วกิน 3 วัน...


คิดจะเขียนนิยายอยู่เหมือนกัน แต่จชต้องดูก่อนว่าตัวเองพอจะเขียนแนวไหนได้

^_^
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 12

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-10 12:12:05
อื๋ม...วัฒนธรรมล้มหมู ล้มวัว!!
เคยได้ยินค่ะ เคยได้ยิน
เค้ามีสำหรับเทศกาล หรือช่วงวันที่ฉลองวันสำคัญ ใช่ไหมเอ่ย !!?
อย้างนี้นี่เอง พี่ดา ถึงดูมีความสุข อิอิ

นี่เป็นพี่ดานะ ทำต้มจืดไว้กินเองได้
เป็นอิงไปอยู่ มีหวังอดตายชัวร์ ++
555++
เพราะเอาแต่ซื้อๆๆ ไม่งั้นก็
ยายยยย หรือไม่ก็ แม่.... ทำ XX ให้กินหน่อยน๊าาาาาาาาาา

รับรองได้กินชัวร์ 555++
 


สุทัศน์
ความเห็นที่ 13

 
  ตอบโดย สุทัศน์   เมื่อ: 2009-04-10 17:38:01
"ปล่อยวางเสียงบ้างเถอะโยม ถือไว้แบกไว้ก็มีแต่ทุกข์"

ใช่ๆ - เมื่อรู้ว่ามันหนักจะไปแบกมันไว้อยู่ทำไม

แต่ใครบ้างที่จะทำได้ง่ายๆ อย่างคำพูด


ชอบครับ รออ่านตอนต่อไปครับ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 14

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-11 01:09:11
ขอบคุณมากค่ะคุณสุทัศน์ ^____^

ตามอ่านทุกตอนด้วยนะคะจะรอคำวิจารณ์อ่ะค่ะ คริๆ

พระท่านสอนมา ก็จำมาใช้ค่ะ

แต่พอเอาเข้าจริงวางไม่ลงซะที ^^"
 


น็อต
ความเห็นที่ 15

 
  ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-04-11 03:35:41
น้ำเปล่า ทอดไข่
เหมือนเวลาย้อนไปสมัยอยู่หอ ไม่มีตังซื้อน้ำมัน ^_^
เขียนบรรยายละเอียดครับ

เวิคๆๆๆ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 16

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-15 18:40:31
สวัสดีควันหลงสงกรานต์จ้าาาา คุณน้องน็อต ^________^

ขอบคุณจ้า ขอบคุณ

ในที่สุดก็มีคนเคยทำมาปรากฏตัวแล้วนิ
อิอิ


ขอบคุณที่แวะเข้ามาให้กำลังใจกันนะคะ

^_______^

อย่าลืมติดตามตอนต่อไปเน้อ
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   3fec3a5
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)