ผู้เขียน  หัวข้อ: เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 2
หัวใจสีส้ม
เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 2
 เมื่อ: 2009-04-10 18:31:57 
เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 2

ปิ่น ลุกขึ้นนั่ง ลืมตาโพลงในแสงสลัว
เขานั่งบนที่นอน ซึ่งมีร่องรอยยุบลงตามน้ำหนักตัวของเขาที่ใช้มันมานานกว่า 5 ปี
เขาใช้ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาด ลวดลายกราฟฟิคสีสดใส โทนเขียว-ส้ม
สายตาที่แสนเย็นชามองไปยังหมอน ข้างร่างกำยำสมวัยหนุ่มของเขา
มือข้างหนึ่งจับหมอนใบนั้นขึ้นมาอย่างเบามือ
เขากอดมันด้วยความรักใคร่
เหม่อมองฝ่าแสงสลัวของดวงดาววิบวับออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย

"ชีวิตมันก็เท่านี้" เสียงทุ้มๆ หากแต่ฟังรื่นหูเหมือนทุกครั้ง กระซิบบอกเขา
ในบ่ายวันหนึ่ง หลังจากเขากลับมาจากเพชรบุรีด้วยความรีบเร่ง
เจ้าของเสียงยังคงนอนราบอยู่บนเตียงคนไข้ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง
เจ้าของประโยคบาดใจ มีสีหน้าบ่งบอกว่ามีความสุขเหลือเกิน
ทั้งๆที่ปิ่นเองแทบไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะกล่าวคำพูดใดๆออกไปแม้สักคำเดียว
สองมือของปิ่นประคองมือน้อยๆ ของเธออย่างแผ่วเบาที่สุด เท่าที่เขาจะทำได้
ดวงตาดุดันของเขา เต็มไปด้วยแววหมองหม่น น้ำใสๆที่คลออยู่ ล้นออกมาในที่สุด
"ผมไม่ได้ตั้งใจ.... " ปิ่นพูดได้เพียงนั้น เสียงสะอื้นแทนที่ประโยคที่เหลือจนหมดสิ้น

เขาได้ยินประโยคเหล่านี้ร่ำร้องในหัว ภาพต่างๆปรากฏชัดในห้วงความคิด
นับตั้งแต่ครั้งนั้น ปิ่นไม่เคยมองหญิงใด
เขาคิดทบทวนความผิดของตนเองไปมา ซ้ำแล้วซ้ำอีก
คำถามที่เขาเฝ้าเพียรถามตนเองเสมอ
เป็นความผิดของเขาหรือไม่ ที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งต้องเผชิญชะตากรรมอย่างนั้นเพียงลำพัง

เช้านี้ปิ่นหวังจะขึ้นกรุงเทพฯ เพื่อไปทวงถามเอาคำตอบที่คลุมเครือมากว่า 5 ปีเสียที

"ไปนะจ๊ะ" ปิ่นกระโดดลงจากบันไดขั้นสุดท้ายสู่พื้น
"ไม่กินข้าวกินปลาก่อนหรือลูก" เสียงผู้เป็นแม่ดังขึ้น ทั้งที่ยังขลุกอยู่ในครัว
"อ้าว ปิ่น รีบขนาดนั้นเลยรึลูก ไหนบอกพ่อว่าจะขึ้นไปหาเพื่อนเฉยๆ"
ผู้เป็นพ่อเยี่ยมหน้าจากชานบ้านชั้นบนลงมาถามอีกแรง

เขาเงยหน้า สบตาผู้เป็นพ่อ
มือข้างหนึ่งลูบหัวเจ้าเถาอย่างเอ็นดู มืออีกข้างจับเขาดำขลับของมันหลวมๆ เพื่อกล่าวลา
มันสบตาปิ่นอย่างรู้ใจ
มันไม่ถามคำใด หากแต่ส่งสายตาเป็นกำลังใจให้ปิ่นได้ทำสิ่งที่หวังให้จงได้เท่านั้น
ปากยังคี้ยวเอื้องหยับๆ อย่างช้าๆ เพื่อซึมซับความหอมหวานของหญ้าในปากให้นานที่สุดเช่นเคย
ประหนึ่งมันกำลังบอกเขาว่า ความใจเร็วด่วนได้ หาใช่หนทางไปสู่ความสุขที่แท้จริง

เขาอดขำไม่ได้ ทุกครั้งหลังตื่นนอนพ่อของเขาในวัยเหยียบ 60
มักมีริ้วรอยบนใบหน้าจากการนอนอย่างมาราธอนจากค่ำคืนที่ผ่านมา
และมันจะจางไปเองเมื่อแสงอาทิตย์บอกยามสายของวัน

"พ่อนอนยังงัยเมื่อคืน โดนแม่เอาเตารีดทับไว้อีกแล้วหรือ"
ปิ่นแซวผู้เป็นพ่อก่อนก้าวเท้าออกจากบ้าน โดยไม่ตอบคำถามที่ถูกถามไปเมื่อครู่

เสียงหัวเราะของพ่อและแม่ไล่หลังเขามา เสียงแว่วๆถามว่าจะกลับวันไหน
หากแต่เขาหันกลับไปแค่นหัวเราะกลับไปแทนคำตอบในหัวใจ
"ไม่กี่วันก็กลับแล้วจ้ะ จะโทรฯบอกนะพ่อ-แม่"

ปิ่นเดินมุ่งหน้ามายังสถานีขนส่งเพื่อนั่งรถเข้ากรุงเทพฯ
เขาเลือกซื้อที่นั่งติดหน้าต่าง ฝั่งตรงข้ามกับคนขับ เพื่อมองทิวทัศน์ระหว่างทางไปด้วย
หลายชั่วโมงกว่าจะถึงกรุงเทพฯ คนขายาวอย่างเขาจึงลำบากไม่น้อย
เพราะขณะนั่งรถทัวร์ ขาของเขาต้องตั้งฉากไว้เพื่อไม่ให้กินที่คนข้างๆ

"หากคนที่นั่งข้างๆเขาเป็นเธอก็คงดีไม่น้อย" ปิ่นสลัดความคิดออกไปอีกครั้ง
หลังจากรถเคลื่อนตัวเข้ามาถึงสถานีขนส่งในกรุงเทพฯเสียที

มือถือรุ่นธรรมดา หากยังสามารถถ่ายภาพได้ของเขา
ถูกใช้ประโยชน์ทันทีเมื่อเขาหย่อนก้นลงนั่งที่โรงแรมแห่งหนึ่งย่านสุขุมวิท

"มาถึงแล้วจ้ะ ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ ฝากเจ้าเถาด้วยนะพ่อ" ปิ่นสั่งด้วยเป็นห่วงว่ามันจะเหงา
"ห่วงจริงจริ๊งงงง นั่นมันควายหรือมันเป็นพ่อเองวะหาเจ้าปิ่น" เสียงหัวเราะของผู้เป็นพ่อลอยมาตามสาย
"เสร็จธุระ ก็รีบกลับนะเอ็ง พ่อขี้เกียจตอบคำถามแม่แก" แม้นจะฟังเป็นคำสั่ง หากแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและห่วงใย

...ตือ ดือ ดึ้ง เสียงเตือนบอกว่ามีข้อความใหม่เข้ามา

"ฮั่นแน่ ออนน์ได้งัยเนี่ย หายหน้าหายตาไปซะนานเลยแก
ชั้นนึกว่าแกตายไปอยู่กับพระอินทร์ แล้วแคะขี้ฟันกับพระอินทร์ไปและ 55+"

นานแล้วสินะ ที่เขาไม่ได้แตะต้องคอมพิวเตอร์ รวมถึง MSN
สาวหน้าใสในกรอบรูปเล็กๆ กล่าวทักทายเขาด้วย ข้อความสนิทสนม
แม้นจะไม่ได้พบกันมานานกว่า 1 ปีแล้วก็ตาม

"ไม่ตอบๆ ยังช้าเหมือนเดิม
หายไปไหนมาแก ไม่เห็นหัว เห็นหู
มีแฟนรึยัง
กินข้าวรึยัง
แล้วอยู่ที่ไหนถึมาออนน์เอาป่านนี้" ข้อความเข้ามาหาเขาเป็นชุด

2009-04-10 18:31:57/หัวใจสีส้ม
 


หนอนดำ
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย หนอนดำ   เมื่อ: 2009-04-10 19:18:07
(- -")

ค้างเติ่ง
อย่านานนักนะอิง เดี๋ยวลืมของเก่า (^_^)
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-04-10 21:41:05
สวัสดีจ๊ะหมอนอิง

ตอนใหม่ของปิ่นโตเถาเล็กมารวดเร็วทันใจดีแท้ ขยันจริง

แต่ว่าปิ่นโตเถาเล็กนี่มีที่มาจากชื่อของปิ่นหรือเปล่าจ๊ะ
 


ยางมะตอยสีชมพู
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย ยางมะตอยสีชมพู   เมื่อ: 2009-04-10 23:00:14
มีเอ็มกะเค้าด้วย!!


นายปิ่นนี่ก็แอบไฮเทคกะเค้าเหมือนกันนะฮะ ^ ^
 


สุทัศน์
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย สุทัศน์   เมื่อ: 2009-04-10 23:18:42
เธอเป็นอะไร?
จากไปแล้วหรอ?

รอตอนต่อไปนะครับ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 5

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-11 00:26:24
สวัสดีค่ะทุกท่าน ^____^

วันนี้ชื่นใจจังเปิดมา มีเพื่อนๆ พี่ๆ เข้ามาอ่านหลายท่านเลย
เรตติ้งดีอย่างนี้ ทางช่องคงไม่เบียดเราไปอยู่เวลาอื่นละนะ

อิอิ

คุณหนอนดำเจ้าคะ ......
ค้างเติ่ง
อย่านานนักนะอิง เดี๋ยวลืมของเก่า (^_^)

จ้าๆ.... จะรีบจัดให้จ้า
^____^


พี่ดาขาาาาาาาาา

ต้องรีบค่ะพี่ พอดีจะหยุดยาวสงกรานต์ กลัวว่าพล็อตเรื่องมันจะมั่วไปซะก่อน
55++
นี่ก็เกือบคุมไม่อยู่เหมือนกันนะคะ
เกือบเอาเรื่องการเมืองมาเกี่ยวแล้ววววว ^^"

ส่วนเรื่องชื่อเรื่องจะพยายามคุมให้อยู่อย่างที่คิดไว้ตอนแรกค่ะ
จะมีเฉลยแน่นอน รอแป๊บนึงนะพี่นะ
ขอบคุณมากค่ะพี่ (หามุขไปด้วย)


พี่ไปป์คะพี่ไปป์.....
อันที่จริงมันจะไฮเทคกว่านี้อีกรับรอง มีเซอร์ไพรซ์ !!!
ใจก็ไม่อยากให้มันแรงมากนักหรอก แต่พอเขียนไป เขียนมามันชักเริ่มๆแรงแล้วล่ะ
สงสัยดูหนังมากไปแหง๋มๆ ^__^"


คุณสุทัศน์คะ....น่ารักมากเลย
รอคนที่จะเข้ามาถามว่าเธอคนนั้นเป็นอะไรนี่แหละค่ะ !!!

ตั้งใจเขียนมุมนี้โดยเฉพาะเลยตอนนี้ รับรองค่ะ จะปล่อยตอนต่อไปในไม่นานเกินรอค่ะ
จะได้รู้กันซักที ว่า เธอคนนั้นเป็นอะไร เป็นใคร

^____________________^


ขอบคุณทุกกำลังใจดีๆนะคะ มีอะไรตกหล่นตรงไหน
ขอความกรุณาพี่น้อง ตักเตือน พิจารณาได้เต็มที่เจ้าค่ะ
^^
 


น็อต
ความเห็นที่ 6

 
  ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-04-11 22:56:07
สนุกดีครับ
เริ่มแย้มปริศนาทีละนิดๆๆ
 


คนเริ่มหัดเรียนเขียนอ่าน
ความเห็นที่ 7

 
  ตอบโดย คนเริ่มหัดเรียนเขียนอ่าน   เมื่อ: 2009-04-12 02:28:45
ใช้คำพื้นๆมาร้อยเรียงเข้ากันได้ดีแบบนี้ อ่านแล้วรู้สึกกันเองเป็นธรรมชาติ อยากเขียนได้บ้างจัง ผมเขียนทีไรชอบมีคำที่ออกแนวอยากให้ดูดีแต่อ่านโดยรวมแล้วเหมือนเสแสร้งไม่ธรรมชาติ
 


รินดา
ความเห็นที่ 8

 
  ตอบโดย รินดา   เมื่อ: 2009-04-12 19:50:24
จะเป็นกำลังใจให้ปิ่นค่ะ
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 9

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-15 18:57:18
สวัสดีสงการนต์เฟสติวอลล์ค่ะทุกๆท่าน ^______^



ขอบคุณมากมายค่ะ คุณน็อต
ตอนนี้กำลังพยายามพัฒนาการแย้มปริศนาเนี่ยล่ะค่ะ
ยากเหมือนกัน แต่ก็จะพยายามต่อไปคับ ^__^



สวัสดีค่ะ คุณคนเริ่มหัดเรียนเขียนอ่าน
เราเพิ่งคุยกันครั้งแรกเลยเนี่ย
ดีใจนะคะที่เข้ามาทักทายกัน แถมเป็นกำลังใจให้อีกด้วย
อย่าลืมติดตามตอนต่อๆไปนะคะ นะนะนะนะนะ
พยายามฝึกเหมือนกันค่ะ การเขียนภาษาธรรมดาให้ดูน่าสนใจ
ก็แอบเอามาจากหนังสือหลายๆเล่มที่อ่านมารวมๆกันค่ะ ^___^
คุณเองก็เอางานมาลงบ้างนะ จะได้แบ่งๆกันอ่าน
จะรอนะคะ เชื่อว่างานคุณเองก็งดงามแ่น่นอนเลยค่ะ ^_________^



สวัสดีค่ะคุณรินดา ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้นายปิ่นนะคะ
จะลงตอนต่อไปเร็วๆนี้ค่ะ รอกำลังใจอยู่นะคะ ^^


สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณทุกแรงกำลังใจที่ทุกๆท่านเข้ามาอ่าน และร่วมวิจารณ์งานชิ้นนี้นะคะ
^________^

ตั้งใจให้งานออกมาแนวธรรมดาๆ
ไม่เน้นวิทยาศาสตร์ หรือปรัชญา เพราะเกินความสามารถ แหะๆ ^^"

ขอรอรับแรงกำลังใจอยู่ทางนี้นะคะ

^/\^
 


ชริ
ความเห็นที่ 10

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-04-20 08:58:10
ขอโทษที่เข้ามาอ่านช้ากว่าใคร เพราะมีธุระยาวหลายวันเกือบเดือน
อ่านแล้วคนเขียนมีฝีไม้ลายมือไม่เบา เอาใจช่วยค่ะ สู้ๆ
จะไปอ่านตอนต่อไปแล้วจ๊ะ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 11

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-23 16:09:58
รับทราบครับ ชริ

ขอบคุณจ้า ^___^
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   ed18d159
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)