ผู้เขียน  หัวข้อ: เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 4
หัวใจสีส้ม

เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 4
 เมื่อ: 2009-04-17 18:48:21 
เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 4


Food Loft ในห้างสรรพสินค้าชื่อดังย่านชิดลม เป็นร้านที่ปิ่นเลือกเดินเข้ามา
เขาเลือกที่นั่งริมกำแพงซึ่งมีเป็นโต๊ะที่เหมาะสำหรับ 2 คน

11.55 น. เขายกข้อมือขึ้นมองเวลาก่อนจิบน้ำเปล่าในแก้วใบสวยตรงหน้า
หลังจากความโดดเดี่ยวที่โต๊ะอาหาร 15 นาที
เขารู้สึกไม่สบายตัวร้อนขึ้นมาทันที เขาลุกขึ้นยืน
และไม่ลืมที่จะหยิบคูปอง ก่อนก้าวออกจากโต๊ะที่ตั้งใจเลือกนั่งโดยเฉพาะ
"อ้าวปิ่น จะไปไหน" เสียงคุ้นหูดังเข้ามาใกล้จนเกือบชิดตัวเขา
ปิ่นหันกลับมามองเจ้าของเสียง และแทบยืนไม่ไหวเมื่อสบตาเธอคนนี้

รอยยิ้มสดใสพราวในหน้ารูปไข่ของเธอ ผมทรงม้าเต่อ
ความยาวของปลายผมจากด้านข้างใบหน้าไล่ไปถึงกลางหลังเหยียดตรงสลวย
ผมที่เคยเป็นสีดำขลับ บัดนี้เธอคงทำอะไรกับมันสักอย่างจนกลายเป็นสีน้ำตาลอมทอง
พริกไทยเมื่อ 5 ปีก่อนดูแปลกตาไปมากในสายตาของปิ่น
เธอสวยขึ้น ดูเป็นสาวสังคมมากขึ้น
เสียจนปิ่นอดคิดถึงตัวเองไม่ได้ว่า เขาดูโทรมไปจากเมื่อก่อนมาก
กรำแดด-ลม ขี่เจ้าเถาแทนรถยนต์
เสื้อยืดบางๆ กับกางเกงยีนเก่าๆ บนหลังเจ้าเถาผู้งามสง่า
สายลมเย็นๆ กลางแดดระอุ
ยามเย็นมีฝูงนกกระยางขาวบินเป็นกลุ่มกลับรัง คอยเป็นเพื่อนยามค่ำ

"เปล่าๆ พริกไทยดู...."
"สวยขึ้นล่ะสิ!!?" เจ้าของชื่อสวนกลับทันควัน ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มแฝงด้วยความขี้เล่นเหมือนเคย

"อืม..." เขาตอบสั้นๆเพียงนั้น

พริกไทย ในชุดทันสมัยตัวยาวถึงเข่า สีส้มสดใส ผูกโบว์กลางลำตัว
ทำให้เห็นสัดส่วนช่วงเอวได้ชัดขึ้น
เธอดูดีในทุกจังหวะ แม้ยามก้าวเดินด้วยส้นสูงสีดำ ปลายส้นเรียวเล็กสูงเกือบ 2 นิ้วกระมัง ปิ่นคะเนด้วยสายตา
พริกไทยจับจองเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับปิ่นทันที โดยไม่รอให้เจ้าตัวอนุญาต
ปิ่นกลับมานั่งเก้าอี้ตัวเดิมอีกครั้ง ในหัวว่างเปล่า....

"นี่ของพริกไทยใช่มั้ย?" เธอถามเขาอย่างสนิทสนม หยิบแก้วน้ำของปิ่นขึ้นมาดูดน้ำหน้าตาเฉย
"อื้ม..ค่อยยังชั่ว"

"ไม่ได้เจอกันนานเลย" ปิ่นกระซิบออกไปในที่สุด
"ไม่นานหรอก แค่ 5 ปีกว่าๆ" เธอประชดกลับ
"โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้ วันรับปริญญาก็ไม่ทักทายกัน M ก็ไม่เล่น" พริกไทยปล่อยเป็นชุด
"นี่ถ้าเมื่อคืนแจนไม่โทรฯมาบอก พริกไทยก็คงยังไม่ได้เจอปิ่นหรอก" เธอกอดอกอย่างไม่พอใจ
สีหน้าเข้มขึ้น เม้มปากสนิทหลังโพล่งประโยคสุดท้ายออกไป

อาการของพริกไทยในระยะใกล้ขนาดนี้ ทำให้ปิ่นอึดอัดเหลือเกิน
"พิก"
"นั่นมันแปลว่าหมู!!"
"เรียกให้มันถูกๆด้วย มั่วตลอด
เมื่อวานก็เรียกชื่อแจนมาเฉยเลย จำได้รึปล่าว" เธอยังเหมือนเดิม ลูกเล่นแพรวพราว
คุยด้วยไม่เคยเบื่อ แม้เขาจะถูกว่าบ่อยก็เถอะ

"ผมขอโทษนะคือ......พริก...แล้วตอนนี้ทำอะไรอยู่" เขาถามกลับไปในที่สุด มันเป็นคำถามที่นอกเหนือจากสิ่งที่เขาต้องการ
แต่เพราะเธอคนนี้ ความเปิ่นของเขาก็ถูกทลายพันธนาการอีกจนได้
ค่ำคืนที่เขายังไม่ทันตั้งรับกับการสนทนากับพริกไทยคนนี้ ทำให้เขาพูดผิดเทียวหรือ

พริกไทยตอบคำถามงี่เง่าของปิ่นไปอย่างร่าเริง รายละเอียดถี่ยิบ
โดยไม้ได้สนใจสีหน้า และอาการกระสับกระส่ายของฝ่ายตรงข้ามแม้แต่น้อย
ประหนึ่งเขาได้เข้าไปนั่งอยู่ในทุกเหตุการณ์ที่เธอเล่า
นี่เป็นพรสวรรค์ที่ตัวเขาไม่มี

ปิ่นจับต้นชนปลายสิ่งที่พริกไทยเล่าไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่ยังพยักหน้าหงึ่กหงั่กไปกับท่าทีคนเล่า

"เหนื่อย..." เธอก้มลงจิบน้ำแก้วใบนั้นอีกครั้ง สีหน้าบ่งบอกว่าเหนื่อยจริงๆ

"แล้วปิ่นล่ะ มีแฟนรึยัง" ในมือยังถือแก้วน้ำ และยังคงจิบน้ำไปด้วย

"ยัง" เขาตอบห้วน เสียจนตัวเขาเองรู้สึกได้

ไฟสลัวของ Food Loft ทำให้เขาซ่อนอารมณืจากใบหน้าไว้ได้ระดับหนึ่ง
มือสองข้างของเขาวางไว้บนโต๊ะ บีบกันแน่นเสียจนเส้นเลือดโป่งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"อืม.....พริกไทย...จะแต่งงานแล้วนะ กำลังพิมพ์การ์ด" พริกไทยพูดจบ
เธอเดินออกไปสั่งอาหารร้านหนึ่ง ท่ายืนระหง ทำให้เขาอดมองเธอจากด้านหลังไม่ได้

ภาพคืนวันเก่าๆกลับมาวนเวียนเหมือนละครหลังข่าวก็ไม่ปาน
........
พริกไทยอยู่ในชุดนอนแบบคลุมสีขาวลายตุ๊กตาหมีเล็กๆสีฟ้า
เธอเดินไปเดินมาในห้องพักของเขา หยิบนู่นนี่นั่นดูอย่างสนใจ
ตัวเขานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ มีหนังสือกองเต็มโต๊ะ
"พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมทิ้งกุญแจห้องไว้ด้วยนะ เค้ายังไม่ได้ปั๊มกุญแจห้องเลย"
เธอพูดกับเขาขณะที่ฝ่ายตรงข้ามยังคงสนใจจอสี่เหลี่ยมตรงหน้า

........

"สั่งอะไรหรือยังล่ะ" เสียงของพริกไทย ทำให้ปิ่นตื่นจากภาพเก่าๆทันที
"อ๋อ...ยังเลย ไม่เป็นไร พริกทานเถอะ"
"ไม่ได้ซี่ ไปสั่งเร็ว เดี๋ยวเป็นลมตายไปล่ะยุ่งเลย ไป๊!!" เธอออกคำสั่งกับเขาเหมือนเคย

เขาเดินออกไปอย่างว่าง่าย กลับมาตัวเปล่า
ไม่นานนักพนักงาน มาพร้อมถาดอาหารหน้าตาสวยงามวางอย่างสุภาพตรงหน้าเขา

"ทานนะ หิวแล้ว" พริกไทยบอกพลางหยิบช้อนขึ้นมาทำท่าขมีขมันกับอาหารตรงหน้า
เธอเอาช้อนเอื้มมาตักกุ้งในจานของปิ่นอย่างลืมตัว ในความเคยชินเมื่อคราวยังวัยรุ่น
"...ขอโทษที เห็นกุ้งมันน่ากิน" พูดพลางก้มหน้าทานอาหารเงียบๆ

"พริกไทย ปิ่นอยากถามตรงๆซัก 2-3 คำถาม" เขาโพล่งไปในที่สุด
รู้สึกว่าหายใจได้ถนัดขึ้นเล็กน้อย หากมันกลับทำให้พริกไทยสำลักข้าวที่อยู่ในปาก

"ก่อนเรียนจบ......พริกบอกผมว่าพริกท้อง!!" ปิ่นมองใบหน้ารูปไข่ของพริกไทย เขาจ้องเข้าไปในดวงตาคู่นั้น
น้ำตาคลอในดวงตาคู่สวยนั่นทันที

"ถามเรื่องอื่นเถอะปิ่น" พริกไทยสบัดหน้าหนีเข้าหากำแพง หยดน้ำเล็กๆหล่นลงจากปลายคางของเธอ

"ผมแค่ตัดสินใจยังไม่ได้ในตอนนั้น ...และผมก็พยายามติดต่อกลับมาหาพริกแล้วแต่..."
"แต่ปิ่นเลือกตัวปิ่นเองงัย !!" พริกไทยสวนออกไปก่อนที่ปิ่นจะพูดจบประโยค

2009-04-17 18:48:21/หัวใจสีส้ม

 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-04-17 21:29:45
อืม...อ่านแล้วก็ให้รู้สึกถึงความบริสุทธิ์ระหว่างความรักกับความใคร่เนาะ

เข้าใจแล้วว่าแจนมาจากไหนจ้ะ

แล้วเจ้าเถาจะได้ออกมาอีกมั้ยเนี่ย ^_^
 


ยางมะตอยสีชมพู
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย ยางมะตอยสีชมพู   เมื่อ: 2009-04-18 08:36:08
อืม...เข้าใจล่ะ


นายปิ่นไข่แล้วทิ้งนี่เอง (หรือเปล่า)

อิอิ ^ ^
 


หนอนดิลล์
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย หนอนดิลล์   เมื่อ: 2009-04-18 11:03:24
อื้มมม..แหงเลย (หรือเปล่า?)

 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-18 11:09:46
ซาหวาดดีค้าบบบบบบบบบบบ

^___^

ปิ่นรอดตัวจากเหตุการณ์คืนก่อนมาได้หวุดหวิด ดีนะที่ตื่นมาทันนัดน่ะ 55++

พี่นกคะ >> เจ้าเถาได้ออกมาอีกแน่นอนค่ะ รับรองว่ามีเหตุการณ์ไม่คาดฝันแน่ๆ ^^)
ส่วนในเรื่องความรัก และความไคร่ มันมีมากกว่าที่ตอนนี้ลงไว้แน่ๆค่ะพี่นก
กำลังพยายาม กรองสำนวนอยู่ค่ะ เนื่้อหาบางตอน อาจต้องเซ็นเซอร์!!
เพราะชิซูกะถอดเสื้ออาบน้ำ
แหะๆ
อ่ะล้อเล่นนนนนน ^^"


คุณพี่ยางมะตอย (พี่ปะปะไปป์กลัวแมว ^^) >>
^________^"

นั่นแน่.....มากล่าวหาพระเอกเค้าซะงั้น ชิชะ!!
ขอบคุณกำลังใจในทุกๆตอนนะคะพี่นะ

ปล.
ระวังแมวโดดมาหาทางหน้าต่าง โดยมีกิ้งกือโดยสารมาข้างหลังน้องแมวเน้ออออ คริๆๆๆ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 5

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-18 11:12:05
นั่นแน่.... ~.~
คุณหนอนดิลล์ ก็แวะมาทัก อ่านะ...ปิ่นเอ้ย เสร็จแน่ๆคราวนี้ โดนรุมประนามชัวร์
แหะๆ


รู้สึกว่า หนอนหนุ่มในบ้านเรา จะมีความเห็นคล้ายๆกันเลย
แสดงว่า....................
อย่าเพิ่งคิดมากค่ะ
แสดงว่า เป็นสุภาพบุรุษแน่เลย อิอิ
 


สายลม
ความเห็นที่ 6

 
  ตอบโดย สายลม   เมื่อ: 2009-04-18 13:42:40

ตอนก่อนยังไม่ได้อ่าน เพิ่งมาเริ่มอ่านตอนนี้ แวะให้กำลังใจกันสักหน่อย

: )

ว่าแต่ใครทำหน้าที่เป็นกองเซ็นเซอร์คะ? ถ้าให้สายลมเป็นนะ รับรอง ผ่านตลอด
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 7

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-18 13:46:48
ขอบคุณค่ะ คุณสายลม

พูดอย่างนี้.....งั้นคราวหน้าต้องจัดมาจักหน่อย!!
555++

ปล. เกรงศิษย์พี่ใหญ่หลายๆท่านจะมาล็อกคอเสียก่อนอ่ะจิ คริ..คริ..คริ..

หนูพูดเล่นน๊าาาาาาาาา มิกล้าๆ ^__^
 


สุทัศน์
ความเห็นที่ 8

 
  ตอบโดย สุทัศน์   เมื่อ: 2009-04-18 16:45:40
เล่าเรื่องชวนติดตามมาก อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว

เก่งจังครับ

แล้ว ชอบ พร้อตประมาณนี้ด้วย มันเหมือนบอกความเป็นมนุษย์ยังไงไม่รู้
... ถ้าไม่เสียไปก็ไม่เห็นคุณค่า

....
....
- บางครั้ง มั่นใจหรอว่าจะแยกออกระหว่างความรักกับความใคร่รวมไปถึง หลง ด้วย -
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 9

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-18 16:54:47
สวัสดียามเย็นค่ะ วันนี้ว่างเข้ามาตอบได้หลายคั้งทีเดียว แหะๆ

ขอบคุณคุณสุทัศน์นะคะ เข้ามาอ่านหลายตอนแล้ว
ให้กำลังใจดีๆมาก็หลายหน

ขอบคุณคำชมนะคะ (อิ๊บ !!) 55++

 


ชริ
ความเห็นที่ 10

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-04-20 09:32:27
คงทรมานใจมิน้อยเมื่อรู้ว่าคนที่ยังรักต้องแต่งงาน ดำเนินเรื่องได้ดีกระชับ น่าติดตามอ่าน จะรอตอนต่อไปจ๊ะ
 


น็อต
ความเห็นที่ 11

 
  ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-04-20 12:32:45
ปล่อยหมัดฮุคตอนจบ...
รอตอนที่ 5 นะ (ไว ไว)
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 12

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-20 19:23:10
สวัสดียามเย็นๆ วันจันทร์ที่แสนร้อนค่ะทุกท่าน ^^"

ร้อนจริงๆนะจ๊ะ อย่างนี้ถ้าอยากคลายร้อน คลายร้อน ใช้แป้งตรา... ^___^

นึกถึงเพลงโฆษณาแป้งเย็นสมัยเด็กๆเลย
ใครเกิดไม่ทันอย่ามาถามนะ
โกรธ !! 555+++


ขอบคุณค่ะ ชริ >> ตอนต่อไปจะค่อยๆบอกความรู้สึกของแต่ละฝ่ายจ้ะ


ขอบคุณน้องน็อตค่ะ >> ถือว่าเป็นคำชมละนะ "หมัดฮุก" คำนี้ได้อารมณ์ดีค่ะ ชอบบบบบ
เดี๋ยวรีบจัดตอน 5 มาให้นะคะ อย่าขู่หนูเลยยยยยยยย

อิอิ


ขอบคุณทุกๆท่านที่เป็นกำลังใจให้กันเสมอนะคะ

รอรับคำวิจารณ์เจ้าค่ะ เต็มที่เลยนะคะ

^__________^
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   1e4f31d
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)