ผู้เขียน  หัวข้อ: เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 5
หัวใจสีส้ม

เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 5
 เมื่อ: 2009-04-22 16:47:52 
เรื่องยาวสีส้ม........เรื่อง "ปิ่นโตเถาเล็ก" ตอนที่ 5


"ปิ่นบอกว่า ขอเวลาตัดสินใจก่อนว่าจะช่วยพริกยังงัย ทั้งๆที่..."
น้ำตาแห่งความรันทด หลั่งมาอีกครา

"ปิ่น พริกถามจริงๆ ตอนนั้น....ตอนนั้น ปิ่นรักพริกบ้างไหม"
เธอตะโกนแต่เสียงนั้นแผ่วเบานัก

"พริก! ปิ่นไม่เคย ไม่รักพริกนะ" ปิ่นย้ำ ทั้งๆที่ยังมีคำถามและคำตอบแย้งอยู่ในใจมาตลอดถึงเดี๋ยวนี้

"เหรอ..." เสียงนั้นหยามคำตอบของปิ่นอย่างเห็นได้ชัด
ปิ่นสะดุ้งแต่ยังระงับอารมณ์สับสนในตัวเขาไว้ได้

"พริก....ก่อนหน้านั้น...ปิ่นเชื่อว่าปิ่นไม่เคยทำอะไรที่จะทำให้พริกท้องเลยนะ"
เขาพูดเหมือนย้ำเพื่อตัวเองมากกว่าให้เธอเข้าใจไปตามนั้น

"ปิ่นจำได้ว่า ปิ่น....ไม่เคยล่วงเกินพริกเลยสักครั้ง" ปิ่นก้มหน้า ในหัวหมุนคว้าง
เขารู้สึกประหนึ่ง นั่งในศาลเพื่อรอคำตัดสินจากเธอ

"ใช่...ปิ่นไม่ได้ล่วงเกินพริก และพริก ท้องขึ้นมาเอง!! พอใจหรือยัง" เธอตะโกนใส่หน้าเขา
หากโชคยังเข้าข้าง ที่เวลานี้ผู้คนไม่มากนัก และมีเสียงรอบข้างค่อนข้างจอแจ
เสียงเมื่อครู่จึงถูกกลบไปได้มาก มิเช่นนั้นคงมีคนหันมามองกันเป็นตาเดียว
และปิ่นคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่จะต้องแบกรับคดี ทำผู้หญิงตรงหน้าท้องแล้วทิ้ง!!!!

"พริก ผมขอโทษ ถ้าผมพูดอะไรไปแล้ว ...แล้วพริกไม่สบายใจ
หรือมันจะทำร้ายจิตใจพริกมากขนาดนั้น"

"โอเค ...จบ !! ขอบคุณที่มาเจอกันวันนี้นะปิ่น" พริกลุกขึ้นยืน หยิบคูปองสำหรับจ่ายค่าอาหารของตนเอง
กระเป่าใบใหญ่สีดำคล้องแขน
บั้นท้ายสมส่วน เรียวขาเล็กงดงาม
ผมยาวสยายบนแผ่นหลังตรง
หัวใจปิ่นเต้นระรัว
พริกไม่แม้จะหันกลับมามองปิ่นอีกเลย
วันที่สองของการขึ้นมากรุงเทพฯของปิ่น จบลงตรงนั้นสินะ เขารำพึงกับตัวเอง

..............

เจ้าเถา เดินช้าๆ มองหายอดหญ้าที่เขียวชื้น เพื่อคัดเลือกก่อนนำเข้าปากใหญ่ๆของมัน
ทั้งที่ในปากของมันยังมีเอื้องผสมน้ำลายอยู่เต็ม
จมูกยังคงมีสายสะพายคล้องเพื่อลากจูง
แดดอ่อนๆยามเย็น ริ้วสันหลังมันเป็นระรอก
ฝูงแมลง อาจจะเป็นตัวเดิมเมื่อวาน
ที่รอดจากการสะบัดหาง ฟาดใส่ในยามที่เจ้าเถารำคาญ
พากันบินวนไปมา หาที่เหมาะๆเพื่อเกาะ และบางตัวดูดเลือดเจ้าเถาเป็นอาหารค่ำ
หางเจ้าเถาแกว่งเบาๆ ยามเยื้องย่าง
คราวใดที่ตัวมันตกท้องร่อง เจ้าเถามันจะทำทีไม่สะทกสะท้าน แม้ว่ามันจะตกใจหรือไม่ก็ตาม

2 วันแล้วสินะ ที่ปิ่นไม่ได้พามันมาหาหญ้าอร่อยๆ แถวบ้านควายสาวๆ
ยามเย็นไม่มีใครพามันเดินเล่นชมวิว อวดความสง่างามสมเป็นควายหนุ่มรูปงามของปิ่น
พ่อของปิ่นจึงเป็นผู้รับหน้าที่ดูแลเจ้าเถาให้เสียเอง ในช่วงเวลาแสนเหงาของเจ้าเถาเช่นนี้

เจ้าเถากลับมานอนในอาณาบริเวณของมันอีกครั้ง
คอกเดิม หญ้ากองเดิม
แมลงกลุ่มเดิม (หรือเปล่า)
กองไฟมุมเดิม พร้อมกลุ่มควันเดิมๆ ลอยผ่านหน้ามันไป
เจ้าเถาหลับตานิ่ง ปากเคี้ยวเอื้องหยั่บๆ ช้าๆ
จมูกมีน้ำหล่อเลี้ยงให้ชุ่มชื้น ดูมีสุขภาพดี

แมลงยังคงบินวนเวียน และขอแบ่งเลือดเจ้าเถาเป็นอาหารสำหรับก่อนนอน

ควันขาวๆลอยจากครัว กลิ่นแกงคั่วส้มลอยผ่านมา
เจ้าเถานอนหลับตานิ่งเช่นเดิม หางแกว่งปัดไปมาเล็กน้อย
หากมีน้ำตาซึมรอบดวงตาที่หลับพริ้มของมัน ...

........................

23.30 น. ปิ่นเหลือบดูนาฬิกาตั้งโต๊ะข้างหัวเตียง
หน้าจอคอมพิวเตอร์ เป็นเว้บไซด์เช็คผลฟุตบอล
ในคืนวันที่ฟ้าไม่เป็นใจ เพราะฝนตกหนักตลอดบ่ายยันค่ำ
หลังจากที่ปิ่นตั้งใจจะตามหาพริก เพื่อถามคำถามที่ยังคลุมเคลือ

"เป็นงัย เจอพริกแล้วใช่มั้ย" แจนพิมพ์ MSN ถามปิ่น
"อืม...ขอบคุณนะแจน ที่บอกเบอร์ให้ จนได้เจอกัน" เขาพิมพ์กลับด้วยความช้าเฉื่อย
ในหัวครุ่นคิดหาวิธีพบกับพริกให้ได้เร็วที่สุด

ก๊อก..ๆๆๆ เสียงประตูห้องปิ่นดังขึ้นติดๆกัน
เสียงที่เกิดขึ้น เขารู้สึกได้ว่า...คนเคาะมีอาการเกรงใจผู้อยู่ภายใน

ปิ่นกรอกลูกตามองในช่องตาแมวที่บานประตู
เขาก้มลงเล็กน้อย เพื่อปรับระดับสายตา และช่องเล็กๆนั่นให้สัมพันธ์กัน

"พริก!!" เขาอุทานเหมือนไม่เชื่อสายตาตนเอง

ปิ่นเปิดประตูรับพริก ทันเท่าความรู้สึกที่สั่งว่าเป็นเธอจริงๆ

"พริกถามข้างล่าง ถามจากแจน เลยมาถูก" พริกแจ้งเขาโดยที่เขายังไม่ทันถามสักคำเดียว
พริกเดินเข้ามาภายใน โดยไม่มีอาการขัดเขิน
เธอหันหลังสั่งให้ปิดประตู ที่ยังเปิดอ้าอยู่ และปิ่นยังมีสีหน้าเหมือนละเมออยู่กับประตูบานนั้น

"ปิ่นคงอยากถามพริก เรื่องเมื่อกลางวันอีกใช่มั้ย" เธอพูดโดยไม่มองหน้าเขาแม้แต่น้อย
น้ำเสียงเรียบรื่นสม่ำเสมอและแสนเย็นชา อย่างที่เขาไม่เคยสัมผัสจากพริกมาก่อน
ปิ่นรู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก
ไหนเมื่อกลางวัน พริกทำท่าทีโกรธเขามาก เหมือนชาตินี้ จะไม่คุยกับเขาอีกแล้ว
และเหมือนเขาเองก็คงไม่มีโอกาสแม้แต่จะแก้ตัวกับเธอ
แต่เวลานี้ เธอกลับเดินเข้ามาหาเขาเองอย่างไม่น่าเชื่อ นี่เขาฝันไป หรือมันคือเรื่องจริง

เสียง MSN ที่เขาเปิดค้างไว้ส่งเสียงเตือน
"อ้าวปิ่นไปไหนแล้วล่ะ เจอพริกแล้วเป็นงัยกันมั่ง" เป็นแจนนั่นเอง ที่พิมพ์มาหาเขา

"ok ไปนะ มีธุระ" พริกพิมพ์ตอบกลับไปแทนเขา และสั่งปิดเครื่องตามทันที

"เริ่มเลยแล้วกัน" พริกหันมามองหน้าปิ่น จับภาพนั้นนิ่ง
ใบหน้าพริกยังคงสะสวยได้รูป
คืนนี้ เธอสวมเสื้อคอวี รัดรูปสีขาว
กระโปรงยีนส์สั้นสีซีด เผยให้เห็นเรียวขามากกว่าที่เคย
เธอย่างสามขุมมาใกล้ ขณะที่ปิ่นนั่งบนขอบเตียงขาวสะอาด

"ถามมา" เธอขู่ ขณะที่สองมือประคองใบหน้าคมๆของปิ่นไว้อย่างแผ่วเบา
ใบหน้าเรียวสวยของเธอ อยู่ห่างเขาเพียงคืบ
ปลายจมูกได้รูปเกือบชิดจมูกของเขา
ริมฝีปากบาง อิ่ม น่าสัมผัส ขยับตามประโยคสั้นๆที่เธอสั่งเขา
ปิ่นรู้สึกเหมือนโดนสะกด
มือนิ่มที่สัมผัสใบหน้าเขา
กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ หรือจากแป้งที่พริกใช้ ทำให้เขาเคลิ้มจนต้องหลับตาลง
เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
พยายามสะกดอารมณ์ไม่ให้กระเจิงไปมากกว่านี้
ในหัวหมุนติ้ว...
สองมือที่วางอย่างง่ายๆบนเตียงข้างตัวของปิ่น ทำหน้าที่ของมันโดยไม่ต้องสั่ง
เขาเอื้อมมือไปประคองเอวของพริกอย่างทะนุถนอม
ภาพความทรงจำเก่าๆ วิ่งวนไปมาอีกครั้ง

"ไม่ใช่แบบนี้พริก หยุดเถอะ!!"
ปิ่นสั่งให้ลิ้นและริมฝีปากตนเองทำงานสัมพันธ์กันอีกได้สำเร็จ
สองมือที่โอบเอวของเธอ ขยับแน่นขึ้น และกดเธอให้นั่งลงบนเตียงแทนที่เขา
ส่วนตัวเขาเอง ย้ายไปนั่งเก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์ที่ถูกพริกปิดเครื่องไปแล้วนั่น

เขาส่ายศีรษะเล็กน้อย เพื่อไล่อารมณ์ราคะที่รุนแรงเมื่อครู่ออกไป
และเขาควรหรบทสนทนาที่มีมารยาทที่สุด เท่าที่เขาสามารถรวบรวมสติได้ในตอนนี้
เพื่อปรับอุณหภูมิระหว่างเขาและเธอ

"หิวข้าวมั้ยพริก ผมจะสั่งมาให้"

2009-04-22 16:47:52/หัวใจสีส้ม

 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-22 17:22:42
ขออภัย กอง บก นะคะ
มีผิดนิดนึง...ขอแก้ไขนะคะ

....
ช่วงสุดท้าย

เขาส่ายศีรษะเล็กน้อย เพื่อไล่อารมณ์ราคะที่รุนแรงเมื่อครู่ออกไป
และเขาควรหรบทสนทนาที่มีมารยาทที่สุด เท่าที่เขาสามารถรวบรวมสติได้ในตอนนี้
เพื่อปรับอุณหภูมิระหว่างเขาและเธอ

แก้ไข >>
และเขาควรหาบทสนทนาที่มีมารยาทที่สุด


อุตส่าห์ตรวจทานตั้งหลายรอบยังพลาดจนได้สิน่า ...^^"
 


ชริ
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-04-22 17:25:29
สงสารพริกค่ะ
จะกลับมาคอมเมนต์อีกค่ะ
 


arada
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย arada   เมื่อ: 2009-04-22 17:32:27
อารดา ไม่ค่อยได้เข้ามาแป๊ปเดียว

พี่อิงเขียนได้ถึงตอนที่ห้าแล้วเหรอเนี่ย??

อ่านตอนนี้แล้วน่าติดตามดีจัง

แบบนี้ต้องกลับไปอ่านตอนก่อนๆซะแว้วววววว
 


กีรติ
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย กีรติ   เมื่อ: 2009-04-22 17:39:04
อารดาเรียกพี่อิงหรอ

อ้อยควรเรียกพี่อิงด้วยไหมคะ

ฮิฮิ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 5

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-22 17:43:11
อ่า....มีฟาร์มสุขจริงเลย

มีคนติดตามเยอะทีเดียว (2 คนแล้วสิ 555++)

ชริจ๊ะ >> อิงก็สงสารเธอเหมือนกัน เกิดอะไรขึ้นนะ ถึงได้ท้องแถมปิ่นยังไม่รับอีก
นี่ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว เพิ่งจะอยากมาถาม ??
อย่าลืมมาเม้นทืต่อนะจ้ะ รอคำนิยม เอ้ย!! คำวิจารณ์จ้ะ ^__^


อารดาจ๋า >> พอดีว่า ว่างเว้นจากงานประจำได้บ้างช่วงนี้
เก็บพล็อตน่ารักมาได้เป็นระรอก เลยรีบลงมือ
เพราะเกรงว่าจะหลงลืมไปเสียระหว่างทางน่ะจ้ะ
ว่าแต่ พ่อหนุ่มผู้โชคดีคนนั้น เค้าพาไปเที่ยวทะเลที่ไหนมารึ ...อิอิ
ปล. รักกันนานๆนะจ๊ะ ^_________^
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 6

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-22 17:45:54
เง้อ......พี่อ้อย

มะต้องเนียนเลย ตัวเองเป็นพี่เค้านะ (พี่ไปป์ก็พี่)

อารดาเค้าน้องอิงแค่ปีเดียวซะหน่อย

^^"

ปล. เอาล่ะสิ ทีหลังอารดา อย่าเรียกพี่กลางบอร์ดจิ เค้าเลยรู้กันหมดพอดี 555++
 


กีรติ
ความเห็นที่ 7

 
  ตอบโดย กีรติ   เมื่อ: 2009-04-22 17:50:41
อิอิ

ในที่สุดๆ

ก็ได้รู้ ฮิฮิ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 8

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-22 17:57:49
รู้สึกเหมือนมีเจ้าแม่ วิ่งผ่านง่ะ

^^"
555++


โอ่ โอ๋...พี่อ้อยยยยยย อย่ามาเรียกเค้าพี่นะ นะ นะนะะะะ

T_T" จะได้ผลมั้ยเนี่ย
 


กีรติ
ความเห็นที่ 9

 
  ตอบโดย กีรติ   เมื่อ: 2009-04-22 18:05:08
เห้ย รู้น่า...ไม่เรียกหรอก
แหมๆ

กลัวไปได้ ออกจะสาวปิ้ง
 


(...)
ความเห็นที่ 10

 
  ตอบโดย (...)   เมื่อ: 2009-04-22 19:42:41
อืม.. ปิ่น - โต / เถา-เล็ก

อืม. อืมมม... เอออ... อย่างนี้นี่เอง (ฮา )

อะไรกันเนี้ยแม่สาวๆทั้งหลาย มาเกี่ยงกันแก่อยู่ได้ แต่คนแก่จริงๆน้อยใจนะเออ :p
 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 11

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-04-22 21:04:06
แหม... แหม... บรรยายการเยื้องย่างของเถาได้มีเสน่ห์ได้ใจดีจัง อิ อิ

แต่น้องอิงกับน้องชรินี่มาแนวเดียวกันแล้วอ่า น่ากลัวนะเนี่ย ฮิ ฮิ
 


ยางมะตอยสีชมพู
ความเห็นที่ 12

 
  ตอบโดย ยางมะตอยสีชมพู   เมื่อ: 2009-04-22 21:09:35
ทำไมมีแอบเมาท์เราด้วยง่ะ


ว่าแต่ใครเป็นพี่ฟระ บอกแล้วไงว่าเพื่อนๆ บ้า...!! เค้ายังหน้าเด็กอยู่นะโว้ยยย


ส่วนเรื่อง...แหม

อ่านแล้วมันใจเต้นระทึก เหมือนกับแอบดูปิ่นกะพริกแบบริงไซต์ติดขอบเตียง
เจ้ยยยยย! ไม่ใช่ๆ ติดขอบ...ขอบอะไรดีวะ ขอบจอแล้วกาน 555+

 


ธีร
ความเห็นที่ 13

 
  ตอบโดย ธีร   เมื่อ: 2009-04-22 22:34:00
สวัสดีครับ เข้ามาทักทายหลังจากหายไปนาน
เดี๋ยวขอตามไปอ่านตอนที่แล้วๆมาก่อนครับ
 


หนอนดำ
ความเห็นที่ 14

 
  ตอบโดย หนอนดำ   เมื่อ: 2009-04-23 00:51:15
ผมว่า...มันก็เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ธรรมดาๆ
แต่ทำไมเนื้อเรื่องมันน่าติดตามจังเลยฟร้าาาา
ภาษากับพรรณาดีมากเลยครับ อันนี้ชมจากใจ (^_^)

แล้วชอบหยุดแบบค้างกลางคันนะ
เหมือนเดินๆ แล้วอยู่ดีดีตกขอบทาง
แล้วก็ลืมจริงๆ ต้องไปขุดของเก่ามาอ่านอีกรอบ (เพลินดี)
จัดมาไวไวนะจ๊ะ

ปล. ตกลงท่านเทียบรุ่นกันอย่างไรเนี่ย
ถ้าพี่อ้อยเรียกพี่นี่นะ อืม...
สาวปิ้งแบบไม่ธรรมดา (^_^)
 


ชายชมจันทร์
ความเห็นที่ 15

 
  ตอบโดย ชายชมจันทร์   เมื่อ: 2009-04-23 02:41:13
เขียนได้ดีครับน้องหมอนอิง

เนือ้เรื่องอ่านเพลินชวญติดตามดีครับ

จะไปติดตามตอนที่ผ่านๆ มาเช่นกันครับ

สบายดีนะนัองพี่
 


ชริ
ความเห็นที่ 16

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-04-23 09:19:49
หัวใจสีส้ม........การสร้างอามรณ์ของตัวเอกได้ดีค่ะ มีบางช่วงที่ยังแข็งไปหน่อย
แต่คนอ่านก็เข้าใจได้ว่าผู้เขียนต้องการสือถึงอารมณ์ไหน ก็จะลดความซาบซึ้งลง
แต่ก็ซึ้งนั่นแหละ สู้ๆจ๊ะ
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 17

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-04-23 11:22:32
ฉากเลิฟซีนนี่ต้องไปเรียนกับชรินะหมอนอิง

พลาดไปตอนนึง ก็เลยงง ๆ
คงต้องกลับไปอ่านตอนเก่าซะแล้ว

เก่งนะเขียนถึงตอนที่ 5 แล้ว ถ้าถึงตอน 10 เมื่อใหราต้องฉลองนะนี่
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 18

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-04-23 11:23:53
พิมพ์ผิดอีกแว้ว เมื่อใหรา --> เมื่อไหร่

รีบไปหน่อย ขออภัยจ๊ะ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 19

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-23 12:06:39
^_____^ ย้มกว้างๆ ให้กับอีกวันที่อากาศอบอ้าวอ่าน๊าาาาาาาา

สวัสดีคร่า....ท่านสหายหนอนหนุ่มๆ สาวๆ ทุกๆท่าน
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณจากใจค่ะ สำหรับทุกๆกำลังใจ ^^


พี่อ้อย สุดน่าร๊ากกกกกกกกกกก >> ดีมากๆ เอาไป 20 อิอิ


ท่านพี่สาม (...) >>
หนูคลุมเคลือนะคะเนี่ย

อืม.. ปิ่น - โต / เถา-เล็ก
อืม. อืมมม... เอออ... อย่างนี้นี่เอง (ฮา )

ท่านพี่แปลเลยนะ คนเขียนยังนึกไม่ถึง ...^^" อิอิ
ส่วนเรื่องอายุ โอ๊ยยยยยยยยย....พูดเรื่องรัยกันรึ มะค่อยสันทัด
พอดีหนูยังเด็กกกกกกกกกกกกก
แหะๆ

พี่นก >> นั่นๆๆๆๆ แฟนพันธุ์แท้เจ้าเถาปรากฏตัวแล้วววว
^^
ไม่จริงๆค่ะพี่นก ปิ่นของอิงเค้าไม่เลิฟซีนนะ
อ่านดูจิ
โดนสตรีเล่นงาน แต่ก็รอดตัวมาด้ายยยยย
ที่ว่าน่ากลัวนี่ ต้องไปบอกชริเค้าแล้วพี่นกขาาาาา
แบบว่าของหนูหมอนอิง มีแค่ให้พอเข้าใจในความความสัมพันธ์ระหว่างพริก และปิ่น ......555++
 


ชริ
ความเห็นที่ 20

 
  ตอบโดย ชริ   เมื่อ: 2009-04-23 12:16:55
หัวใจสีส้มอยากไปเชื่อต้นข้าวนัก ชริก็จำเขามาเหมือนกัน
มีแต่ทฤษฎีปัฎิบัตไม่ประสีประสาจ๊ะ อิอิอิ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 21

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-23 12:37:03
พี่ไปป์ >> นั่นๆๆๆ มาดูติดขอบเตียง ขายบัติ 2,500 / 1 ท่านนะขอบอก
555++
เอ้ย!! เง้อ...มะช่ายยยยยย
ยังไม่มีเลิฟซีนเยยย พูดซะเกินปายยยยย ^^"
ส่วนเรื่องแก่.... จ้ะ เพื่อนกันท้างน้านนนน
หน้าเด็กๆอยู่ท้างน้านนนนน
เหอะๆๆๆ ^O^


คุณพี่ธีร >> ยินดีอย่างยิ่งเลยค่ะ หายหน้าไปนาน สบายดีนะคะ
อย่าลืมมาวิจารณ์งานเขียนอิงนะพี่นะ ^___^


คุณหนอนดำ >> อ๊ะ...ถูกจายยยยยยยย แหะๆ ...ประโยคสุดท้ายมากเลย 555++
แต่เรื่องอายุนี่ หยุดเลยๆ ...วันนี้อากาศดีนะ (พูดเรื่องอื่นซะเลย 555++)
ขอบคุณมากค่ะ สำหรับคำชม
ใช่เลยค่ะ อยากให้เป็นเรื่องรักๆใคร่ๆ เพราะกำลังหาแนวการเขียนที่เป็นตัวเองอยู่
แต่สารภาพตามตรงนะคะ
เหนื่อยมากมาย เวลาเขียนแนวนี้ ^^"
แต่ก็จะพยายามต่อไปฮับพ้ม ^__^


ท่านพี่ชายฯ สุดที่รัก >> ขอบคุณนะคะพี่ หายไปตั้งนานสบายดีนะคะ เป็นห่วง ^^
ตามอ่านจริงๆนะ เค้าแช่งด้วย !!
555++


ชริที่รัก >> นั่นเลย ที่รอคอย
แหะๆ
ตอนบรรยายความรู้สึกระหว่างชายหนุ่ม กับหญิงสาวนี่ยากมากกกกกกกกกก
แก้แล้วแก้อีก ปรับแล้วปรับอีก
แต่พอเอาเข้าจริง ลบออกเยอะเลย 555++
จริงๆแล้ว เรื่องนี้ ไม่ตั้งใจให้ซาบซึ้งเท่าไหร่ค่ะ ออกแนวดราม่าเสียด้วยซ้ะค่ะ อิอิ...ต้องรออ่านตอนจบนะ ฮุฮุฮุ


ดาจ๋า >> อย่ากระนั้นเลย ได้ 8 ตอนก็เยี่ยมแล้ว 555+++
ส่วนเรื่องฉากกุ๊กกิ๊กนี่ ขอแค่พอให้ได้ลุ้น ไม่ถึงกับเลิฟซีนอ่านะ
นี่แค่โดนจับหน้า ปิ่นยังแทบคุมตัวเองไม่ได้เลย
ดีนะ หลุดรอดสถานการณ์เลวร้ายนั่นมาได้แล้ว ^^"


รอคอมเม้นท์จากทุกๆท่านนะคะ ^______^
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 22

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-23 12:39:02
กลับมาอีกที ....มีคนร้อนตัว !!

555++++

สายไปแล้วววว ชริเอ๋ยยยยยยยยยยยยย

^_____________^
 


สุทัศน์
ความเห็นที่ 23

 
  ตอบโดย สุทัศน์   เมื่อ: 2009-04-23 21:51:17
เดาพริกยากส์เสียจริง ตัวละครนี้ น่าสนใจแหะ

เธอท้องได้อย่างไร ในเมื่อ ปิ่นโต ไม่ได้ทำอะไร

เธอเป็นปลากัด - คนข้างๆ ผมกระซิบ



อ่านไปอ่านมาติดแล้วหรอเนี่ยเรา

รออ่านตอนต่อไปครับ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 24

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-24 11:27:05
คุณสุทัศน์คะ แสดงว่าอ่านจริงๆนะเนี่ย
ถึงจับได้ว่าปิ่นโต ยังไม่ได้ทำอะไรพริกง่ะ
อุเหม่.....เจอนัก่านเข้าให้เสียแล้วสิ
อิอิ

รับรองว่า เราจะได้รู้กันเร็วๆนี้ค่ะ ว่าน้องพริกเธอท้องได้อย่างไร
และทำเรื่องเมื่อคืนไปทำไม

ขอบคุณมากเลยค่ะ ตามอ่านต่อนะคะ ^_^
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 25

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-24 11:28:38
ปล. คนข้างๆคุณสุทัศน์ ดูท่าจะต้องขอมาเป็็นที่ปรึกษาบ้างเสียแล้วสิ
^_____^
 


สุทัศน์
ความเห็นที่ 26

 
  ตอบโดย สุทัศน์   เมื่อ: 2009-04-24 21:27:07
คนข้างๆ ผม เป็นคนอีกตัวตนหนึ่งของผมอ่ะครับ
ผมเป็นคนที่มีหลายบุคลิค
แบบประมาณว่า หนังเรื่อง Fight club อะครับ(แต่ในหนังมีแค่สอง ซึ่งผมมีมากกว่า)
รู้แบบนี้ยังจะขอเอาไปเป็นที่ปรึกษาหรือเปล่าครับ

ล้อเล่นนะครับ

เอามาลงเร็วๆ นะครับ
รออ่านอยู่...
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 27

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-25 11:09:54
อ่ะนะ คุณสุทัศน์รีบออกตัวเลยแฮะ!!

โฮะๆๆๆ

เอามาเป็นที่ปรึกษาเรื่องงานเขียนอ่ะน๊าาาาา
มะกลาเอามาปรึกษาเรื่องอื่นน
เกรงกลัวอิทธิพลมืดดดอ่าคร๊าาาาาาาาาาาาาา

55++

ขอบคุณมากค่ะ ที่ติดตามงานกัน จะลงตอนต่อไปเร็วๆนี้ล่ะค่ะ ^___^
 


น็อต
ความเห็นที่ 28

 
  ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-04-26 08:43:26
มีแนวอิโรติคด้วย อิอิ
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 29

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-27 21:51:22
นิดนึงนะคุณน็อตนะ เหอะๆ

รู้น่าว่าที่นี่รับด้ายยยยยยยยยยยยยยยย

^____^
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   1414af5a
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)