ผู้เขียน  หัวข้อ: เล่าเรื่อง : The Love Guru
จินนี่

เล่าเรื่อง : The Love Guru
 เมื่อ: 2009-04-24 16:25:38 

หนแรกเราฟังชื่อเรื่อง ‘The Love Guru’ นึกว่าคงเป็นพล็อตรักแนวตลกขำขำ
ตัวละครหลักไปปรึกษาเรื่องความรักกระมัง แต่ที่จริงก็ได้ข้อคิดจากการชมเรื่องนี้นะ
(อาชีพที่ปรึกษาในต่างประเทศเป็นที่นิยม และน่าเชื่อถือ จึงมิใช่เรื่องแปลก
หากไปปรึกษาเฉพาะทาง)


ฉากแรกเปิดตัวพระเอกแขกขาวจมุกโด่ง ตาคม ขนตางอน เป็นผู้เล่าเรื่อง
ย้อนเหตุการณ์ที่ผ่านมา
.
.
อาจารย์ถามพระเอกในวัยเด็กอายุสิบสองปีว่า “ทำไมถึงอยากเข้าเรียนวิชาที่อาศรมนี้”
พระเอกตอบว่า “อยากให้สาวๆ ตกหลุมรัก จะทำให้เขาจะรู้สึกภูมิใจและรักตัวเอง”

อาจารย์แย้งว่า “เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ต้องรักตัวเองเป็นก่อน แล้วจะรักคนอื่นเป็น”

. . .


ตัดฉากมาเป็นตอนพระเอกโตเป็นหนุ่มวัยกลางคน :

จากวัยเด็กนั้น เป็นปมในใจให้พระเอกตามหารักแท้ แต่ก็ยังไม่เจอคนที่ใช่สักครั้ง
อีกทั้งมีเป้าหมายสร้างชื่อเสียงเป็นที่ปรึกษาที่หนึ่งให้ได้ เพื่อไปออกรายการ
โทรทัศน์ยอดฮิตในอเมริกา : ‘Oprah Show’


พล็อตรักนี้ พระเอกพบนางเอกอย่างไรเหรอ?

นางเอกเป็นทายาทรุ่นสามเข้ามาบริหารทีมซอฟท์บอล ต้องการลบคำครหาให้ชนะ
จำเป็นต้องว่าจ้างที่ปรึกษามาคลายปมปัญหาชีวิตคู่ และสร้างเสริมกำลังใจให้กับ
นักกีฬาผิวหมึกในสังกัด เพราะทีมซอฟท์บอลฝากความหวังไว้กับนักกีฬาหนุ่มนี้
จะนำชัยชนะกลับมาได้

จากการพูดคุยละลายพฤติกรรมของนักกีฬา
จึงได้รู้เหตุที่เขาชิงทิ้งภรรยาก่อน เพราะกลัวว่าเธอจะทิ้งเขาไปกิ๊กกับหนุ่มอื่น

อีกทั้งปมในวัยเด็กของนักกีฬามาดเข้ม
แม่ค่อนข้างดุ เสียงดัง และเข้มงวด
(เขาจึงรู้สึกเป็นเด็กไม่มั่นใจจะแสดงความคิดเห็นแย้งแม่
ติดเป็นนิสัยจวบจนโตเป็นผู้ใหญ่ เพราะแม่สั่งห้ามเถียง)

พระเอกจึงต้องงัดตำราแนวทางการบำบัด และทำลายกำแพงในใจ

พูดสร้างกำลังใจกับนักกีฬา :
จงเป็นตัวของตัวเอง พะยี่ห้อ = tm
อย่าได้แคร์ว่าคู่แข่งเหนือกว่า แต่จงแสดงความสามารถของเราออกไป
เต็มกำลังทุกครั้งที่ลงสนาม

ฉากตอนที่พระเอกไปแยบถามภรรยาของนักกีฬา :
ว่าจะเลือกแบบใด "Mr Right man or Mr Right now?"


ฉากพระเอกกล่าวปลอบใจนางเอก

“Fate is on our own hands” หมายถึง ชะตาขึ้นกับเราเป็นผู้กำหนด

“Don’t hit yourself” หมายถึง การเห็นคุณค่าในตัวเอง
แม้ผู้อื่นกล่าวถ้อยคำไม่ดีกับเรา อย่าได้เหนี่ยวนำคำพูดเหล่านั้น
มาตอกย้ำกัดกินใจของเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แท้จริงแล้ว เราสามารถควบคุมกำกับจิตใจของเราด้วยการเลือกว่า
จะทำใจอย่างไร เมื่อประสบกับสิ่งไม่พึงปรารถนา

. . .

อยากรู้ฉากท้ายไหมล่ะ?

อืม.. ฉากนางเอกหน้าฝรั่งสวมส่าหรีโชว์เอวร่ายรำยักย้ายส่ายสะโพกแอบตามต้นไม้
โดยมีพระเอกร้องเพลง และวิ่งตามแนวอินเดี่ยนแดนซ์น่ะ


โปรยเรื่องย่อแค่นี้พอเนาะ สนใจหาเช่าตามร้านใกล้บ้านจ้า


หมายเหตุจ้า : ฝากให้สหายหนอนอ่านเล่นคลายร้อนปลายเมษายนเน้อ


บรรยายไทยโดย...จินนี่จ๋า
๒๔ เมษายน ๒๕๕๒

2009-04-24 16:25:38/จินนี่

 


แก็บ
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย แก็บ   เมื่อ: 2009-04-24 17:05:56
แม่นอีหรี พี่จินนี่
ขอบคุณสำหรับ หนังดีๆๆกับหนังสือดีๆๆนะครับผม

ขอบคุณครับ ผม
 


กีรติ
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย กีรติ   เมื่อ: 2009-04-24 17:12:40
รักตัวเองก่อนหรอ

งั้นขอเค้ารักตะเองได้ป่ะพี่จินนี่ ฮิฮิ
 


หนุ่มช่างสงสัย
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย หนุ่มช่างสงสัย   เมื่อ: 2009-04-24 18:02:05
สวัสดีครับพี่จินนี่

เมืองนอกนี่อาชีพให้คำปรึกษาเนี่ยรายได้โอเคเนอะ...

ผมตั้งบ.ที่ปรึกษามั่งดีกว่า

ให้คำปรึกษาเรื่องเล็บขบGURU น่าจะรุ่ง(ริ่ง)

:)
 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-04-24 21:08:34
เมืองไทยก็มีอาชีพที่ปรึกษานะคะพี่จินนี่ ให้คำปรึกษาด้านจิตใจโดยเฉพาะเลย

ถ้าไม่เพราะป่วยนกก็คงไม่ได้ไปใช้บริการอาชีพนี้ จนแม้หายป่วยแล้วก็ยังพูดคุยปรึกษาท่านอย่างสม่ำเสมอ เป็นการเช็คสภาพจิตใจประจำเดือน ^_^


อืม...อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่านักกีฬาผิวดำคนนี้มีปัญหาคล้าย ๆ กับนกเหมือนกันค่ะ แต่ที่ปรึกษานกให้คำปรึกษาจนเธอมั่นใจแล้วว่า นกน่าจะเข้มแข็งและรู้จักแก้ปัญหาที่จะเผชิญได้ด้วยตัวเองแล้ว แต่น่าแปลกที่คนใกล้ตัว เช่น คุณแม่ที่ดุและเข้มงวดมาก กลับไม่เข้าใจนกเหมือนอย่างเธอนะคะ แม่นี่ล่ะค่ะที่เธออยากคุยด้วยจริง ๆ!!



Love Guru ท่าทางเป็นอาชีพที่สนุกค่ะ ในเวลาที่คลื่นหัวใจราบเรียบและนิ่งสนิท เขาจะให้คำปรึกษาไหมคะ ^_^



ขอบคุณพี่จินนี่สำหรับเรื่องเล่าน่ารักค่ะ...
 


สายลม
ความเห็นที่ 5

 
  ตอบโดย สายลม   เมื่อ: 2009-04-24 21:58:42

อ่านที่ท่านจินเล่าแล้วน่าสนุกดีค่ะ

แต่ช่วงนี้คลื่นหัวใจสายลมกระตุกเป็นพักๆ จะหา**รูได้ที่ไหนอ่า?

: )

 


สายลม
ความเห็นที่ 6

 
  ตอบโดย สายลม   เมื่อ: 2009-04-24 22:01:15

โดนดูดซะงั้น !!

เอาอินเตอร์ไปเลยละกัลล์ Guru ฮึ!!

 


UgLy PriNceSS
ความเห็นที่ 7

 
  ตอบโดย UgLy PriNceSS   เมื่อ: 2009-04-25 00:31:41
พี่จินนี่ช่างเป็นคนน่ารักจังแฮะ ^^



เคยเห็นผ่านๆตามร้าน คงต้องหามายลบ้างค่ะ ว่าแต่อินเดียแด๊นซ์ เป็นจั่งได๋คะพี่....ใช่..ฮัด...ชา...ลา...หล่า...มั๊ยคะ


อ่านเรื่องนี้...อยากโรตีเจ้าดังของหัวหินเลย ^^"


 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 8

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-25 11:00:20
แวะมาทักทายนะคะพี่จินนี่ วันนี้หนูหม่นหมองไม่มีเรี่ยวแรงเลย

^^
 


จินนี่
ความเห็นที่ 9

 
  ตอบโดย จินนี่   เมื่อ: 2009-04-25 11:19:31


สวัสดีจ้า สหายหนอน

เราเพิ่งมาอ่านเจอว่า เกริ่นชื่อกีฬา Softball ไว้ ขออภัยเจ้าคะ

เนื้อเรื่องเอ่ยถึง Ice Hockey เป็นกีฬาแข่งขันกันระหว่าง 2 ทีม
มีผู้เล่นฝ่ายละ 11 คน ใช้อุปกรณ์ตีลูกพัค (puck)
ให้เข้าประตูตาข่ายของฝั่งตรงกันข้าม
โดยมีกติกา มิให้ลูกบอลถูกส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย
เว้นผู้รักษาประตูที่มีสิทธิใช้เท้าเตะ และมือปัดลูกบอลได้
เฉพาะในเขตยิงประตูเท่านั้น

. . .

ช่วงฝากเม้นท์มา ก็ตอบกันไปจ้า :


แก็บจ๊ะ

ด้วยความยินดี ถือว่าเล่าสู่กันฟังจ้า

. . .

อ้อยใจจ๊ะ

โอ้ว!.. ค้นพบตนเอง ก็จะเข้าใจ
รักกันไว้เถิดฉันมิตรสหายเนอะ

. . .

หนุ่มจ๊ะ
โอ๊ะโอ..ช่างคิดนะจ๊ะ
ว่าแต่คงต้องหาทำเลเปิดร้าน แอนด์กลุ่มเป้าหมายสาวๆ วัยทำงานกระมัง

. . .

นกจ๊ะ

ใช่จ้ะ มีที่ปรึกษาด้านจิตใจในเมืองไทย ทว่ามิค่อยได้รับความนิยมเท่าต่างประเทศ
เพราะคนไทยอาจรู้สึกตะขิดตะขวงใจ ถ้าต้องไปปรึกษาเรื่องซึมเศร้ากระมัง

เรื่องรายละเอียดแต่ละครอบครัว คงต้องหาเวลาพูดคุย และทำกิจกรรมร่วมกัน

พี่เคยอ่านหนังสือของคุณหมอ วิธาน ฐานะวุฒฑ์ แนะนำวิธีคลายซึมเศร้า
กรณีที่มีเรื่องกระทบใจ ด้วยวิธีการปฏิบัติตนในชีวิตประจำวัน

๑. เขียนบันทึกความในใจ เพื่อรับรู้ปมปัญหา และปลดปล่อยอดีตฝังใจ
แล้วฝึกคิดบวก ด้วยการเขียนขอบคุณครอบครัว, เพื่อน และสรรพสิ่งรอบตัวเรา

๒. รับฟังอยางลึกซึ้ง โดยไม่ขัดจังหวะ แล้วสลับกันเล่าปรับทุกข์

๓. ออกกำลังกายเพื่อฝึกสติ เช่น โยคะ หรือ ชี่กง
หรือหากิจกรรมทำเพื่อผ่อนคลาย และปล่อยวางอดีต

. . .

สายลมรักจ๊ะ

ขอบใจสำหรับคำชม

คลื่นหัวใจกระตุกเป็นพักๆเหรอ!
งั้นคงต้องถามใจตอบใจตัวเองก่อนว่า : ช่วงใดชอบจริง ช่วงใดพัก...ใช่ป่ะ?
Guru จะได้วิเคราะห์ตรงประเด็นน่ะแม่นางสายลม

. . .

หญิงจ๊ะ
อืม...เขียนล้อเลียนพล็อตวิ่งแอบตามต้นไม้แนวอินตาละเดียย้อนยุคโน้น
จริงๆ ฉากจบสวมชุดแขกและเต้นรำกันบนหาดทรายจ้า

ว่าแต่...หญิงอ่านแล้วคิดถึงโรตีหัวหินเชียวรึ!
เชื่อแล้วว่าหญิงชอบไปหัวหินเนอะ :)

. . .

อิงจ๊ะ

หากหม่นเรื่องงานล่ะก็คงต้องหาเวลาพักผ่อนหย่อนใจ

เราคงควบคุมปัจจัยภายนอก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานเร่งด่วน ไม่เป็นตามแผน
หรือแม้แต่คำพูดของคนรอบข้างอาจไม่อ่อนหวานก็ตาม

สำคัญคือ เราเลือกจะฝึกดูแลจิตใจเราอย่างไร ไม่ให้เหวี่ยงขึ้น-ลง ทุกข์ตามสิ่งเร้า



ด้วยมิตรภาพจ้า
จินนี่เอง
๒๕.๐๔.๕๒
 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 10

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-04-25 11:52:12
พี่จินนี่คะ...


วิธีการเขียนเป็นวิธีที่นกใช้อยู่เหมือนกันค่ะ เป็นวิธีที่ได้ผลดีเชียวค่ะ ทำให้เรารู้จักความคิด และตามทันความรู้สึกลึก ๆ ของเราขณะนั้น แต่คนรอบข้างเห็นว่ามันไร้สาระอะคะพี่ แหะ...


ความจริงการได้พูดคุยกันในครอบครัวเป็นสิ่งที่ดีค่ะ แต่นกก็ไม่ค่อยได้คุยกับแม่ เพราะแม่ชอบคุยกับน้องสาวมากกว่า เนื่องจากน้องสาวคุยกับแม่รู้เรื่องน่ะค่ะ นกก็เลยต้องอาศัยคุยกัยคุณหมอ หรือที่ปรึกษาทางด้านจิตใจนี่ล่ะค่ะ ที่จะคุยกันได้รู้เรื่อง


แต่นกก็เคยชินกับชีวิตแบบนี้แล้วล่ะค่ะ ทุกคนไม่ใช่จะเข้าใจเราไปเสียหมด บางทีมีเพียงความรักก็ทำให้เราอยู่ร่วมกันได้ ส่วนเรื่องอื่นเราก็เก็บเกี่ยวจากส่วนอื่น ๆ ที่เราได้พบเจอ มิตรบางคนในวัยเดียวกันก็สามารถรับรู้และเข้าใจความเป็นเราได้ดีก็มีค่ะ ไม่ซีเรียสค่ะพี่จินนี่ แค่เราเข้าใจความเป็นไปของสิ่งที่เกิดกับเรา และรู้จักยอมรับและพอใจในการที่สิ่งนั้นเป็นอยู่ค่ะ




พี่จินนี่น่ารักมากเลย ขอบคุณสำหรับมิตรจิตมิตรใจในคำแนะนำค่ะ...
 


ยางมะตอยสีชมพู
ความเห็นที่ 11

 
  ตอบโดย ยางมะตอยสีชมพู   เมื่อ: 2009-04-25 12:20:34
ไปหาดูมั่งดีก่า

^ ^


ปล. แอบตอบที่ทำงานนะเนี่ย อิอิ
 


จินนี่
ความเห็นที่ 12

 
  ตอบโดย จินนี่   เมื่อ: 2009-04-25 12:28:59
นกจ๊ะ

พี่เข้าใจความรู้สึกของนกที่เล่าให้ฟังนี้นะจ๊ะ
ขอตอบในฐานะเป็นสหายหนอน และเป็นทั้งลูกสาว และแม่ในครอบครัว

การรับรู้ของวัยผู้สูงอายุ และเด็กเล็กมีความเหมือนกัน คือ
ชอบให้สมาชิกในครอบครัวใส่ใจ และพูดคุยคลายเหงา

บางครั้งแม่อยากพูดปรับทุกข์ ก็อาจรู้สึกน้อยใจ ถ้าลูกไม่มีเวลาว่างเข้ามาพูดคุย
ก็ยิ่งเพิ่มช่องว่างห่างออกไป (ความโกรธ โมโห หงุดหงิดมาจากสาเหตุหลัก
คือ การคาดหวังกับอีกฝ่าย เมื่อรู้เท่าทันอารมณ์ความรู้สึก ก็จะไม่ปรุงแต่งต่อ)

แม้ว่าจะมีความเห็นต่างกันบ้าง แต่เราคงต้องเลือกวิธีพูด และแสดงออก
ให้ครอบครัวเข้าใจกันด้วยการรับฟังซึ่งกันและกันจ้า


หาเวลาปรับความเข้าใจเถิดนะจ๊ะ ความรักต้องแสดงออกจ้า


Take good care every moment. :)


ด้วยไมตรีจิต
พี่จินนี่เอง

 


จินนี่
ความเห็นที่ 13

 
  ตอบโดย จินนี่   เมื่อ: 2009-04-25 12:35:33
โอว.. พี่นั่งคิดไป พิมพ์คำตอบให้นก
ไปป์แวะมาตอบปาดหน้าเค้กซะเนี่ย
อืม..เรื่องนี้ ชมแล้วตลกโปกฮา คลายเครียดได้จ้ะ :)

 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 14

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-04-25 14:45:50
ขอบคุณค่ะพี่จินนี่ ^_^

ความจริงนกมีเวลาอยู่กับแม่มาก ๆ เลยค่ะ ใกล้กันมากบางทีก็เหมือนลิ้นกับฟัน มีกระทบกระทั่งกันบ้าง ส่วนใหญ่เป็นเรื่องทัศนคติที่ไม่ตรงกัน เรื่องของการเห็นคุณค่าในบางสิ่งที่ต่างกันไป เช่น นกเห็นคุณค่าทางด้านจิตใจมากกว่าวัตถุหรือเงินตรา แต่ก็เข้าใจค่ะว่าคนเป็นแม่ก็ต้องอยากให้ลูกมีฐานะมั่นคง แต่สองเรื่องนี้มักสวนทางกันค่ะ

นกไม่ได้อยากให้ท่านมีทัศนคติแบบเดียวกับนกหรอกค่ะ แต่นกก็เปลี่ยนตัวเองไม่ได้ เปลี่ยนแล้วรู้สึกไม่สบายใจ ไม่ใช่ตัวเอง ความจริงแม่มีน้องที่คิดแบบเดียวกันก็ดีแล้วค่ะ ส่วนนกก็ได้รับสายตาที่เข้าใจจากพ่อ เพราะเราคิดเหมือนกันเลย หุ หุ แล้วก็คุณหมอที่เข้าใจในสิ่งที่นกคิด สิ่งที่นกเป็น นกก็มีความสุขนะ ส่วนกับแม่ความจริงนกก็พยายามอัพเกรดงานให้ก้าวหน้า มีมูลค่าสูงขึ้นแล้วล่ะ แต่แม่คงต้องรอเวลาสักนิด เพราะบางอย่างมันไม่ได้ทำปุ๊บได้ดังใจปั๊บ มันต้องอาศัยเวลาตามกระบวนการที่จะต้องเป็น


แต่ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ นกก็รักแม่นะ ไม่อย่างนั้นนกคงแต่งงานไปมีชีวิตของนกเองแล้วล่ะ หุ หุ ไม่มานั่งเป็นห่วงท่านว่าท่านจะต้องลำบากเพราะอายุมากแล้ว ไม่อยู่ดูแลคอยช่วยเหลือทำงานบ้านให้ ไม่ดูแลเวลาที่ท่านป่วยอย่างทุกวันนี้


แต่บางทีสำหรับคำพูดนี่ ถ้าพูดกันแล้วมีแต่ความขัดแย้ง นกเลือกที่จะนิ่งเสียดีกว่าค่ะ แต่เราก็มีการกระทำดี ๆ ให้กับท่านในแบบเงียบ ๆ ของเรา แม่ดูมีความสุขนะคะพี่จินนี่ เวลาที่ท่านได้พร่ำพรรณนาคาดหวังอยากให้เราเป็นแบบโน้นแบบนี้ ก็ปล่อยให้ท่านมีความสุขตามประสาท่านน่ะค่ะ... ^_^




บ้านพี่จินนี่คงสนุกสนาน อบอุ่น และเต็มเปี่ยมด้วยความรักนะคะ มีเด็ก ๆ ก็น่ารักอย่างนี้ล่ะค่ะ เดี๋ยวน้องมาร์ทโตขึ้นจะเป็นยังไงน้อ...อ ^_^



ด้วยความซาบซึ้งในไมตรีจิตต์มากมายค่ะ...



ปล.บางทีถ้าพี่จินนี่มีหนังสือเกี่ยวกับศิลปะการพูดแนะนำบ้างก็ดีนะคะ เพราะนกเป็นคนพูดไม่เก่งหรอกค่ะ เหอ... เหอ...
 


หัวใจสีส้ม
ความเห็นที่ 15

 
  ตอบโดย หัวใจสีส้ม   เมื่อ: 2009-04-25 15:20:47
ขอบคุณค่ะพี่จินนี่

อิงก็พยายามปล่อยวาง และพยายามเข้าใจเรื่องราว
เหตุ และผล

สุดท้าย
ก็ยังทำใจไม่ได้เลย

ปล. ว่ายน้ำสนุกมั้ยคะ ^^
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 16

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-04-27 08:33:08
พี่จินนี่คะ

สำหรับต้นข้าว ที่ปรึกษาคงเป็นตัวเองเท่านั้น แม้จะเคยอ่านที่ไหนสักแห่งที่เขาบอกว่าเวลามีปัญหาหรือมีเรื่องไม่สบายใจ ควรปรึกษาเพื่อน เพราะจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้น แต่จะหาคนที่เข้าใจเราจริง ๆ คงยากเย็น อีกอย่างใครจะเข้าใจเท่าตัวเราเองถูกไหมคะ ในเมื่อแต่ละคนก็อาจมีปัญหา มีภาระหน้าต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว

ป.ล. ขอบคุณพี่จินนี่นะคะสำหรับเรื่องสั้นที่ช่วยดูให้ (แต่รู้สึกว่าพี่จินนี่ก๊อปมาไม่หมดหรือไงก็ไม่รู้) จากที่ให้หลาย ๆ คนดู รู้สึกว่าจะไม่ผ่านค่ะ ต้นข้าวเองก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน หลังจากอ่านที่แต่ละคนคอมเม้นท์มานะคะ
 


จินนี่
ความเห็นที่ 17

 
  ตอบโดย จินนี่   เมื่อ: 2009-04-27 10:21:57
มอร์นิ่งมันเดย์จ้า

บ่ายยันเย็นวานนี้ฝนตกนำพาความชุ่มฉ่ำ คลายร้อนกันเนาะ


ตอบด้วยใจ ถือว่าเป็นสหายหนอนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันนะจ๊ะ


นกจ๊ะ

อืม..พี่เข้าใจความรู้สึกที่นกอธิบายให้ฟังนี้

บางครั้ง อีกด้านของความรัก ก็เปรียบกับ Sweet Sin น่ะ
หากความรู้สึกติดว่า อีกฝ่ายรักไหม หรือเทียบเคียงว่า
รักใครมากกว่า ก็รู้สึกทุกข์ใจ

บ่อยครั้งการรับรู้ของเราเชื่อมโยงเรื่องราวทุกข์ใจในอดีต
จึงคล้ายกับสลักลงกลอนไว้ เพราะเราสื่อสารความในใจไม่ได้
ความขุ่นเคืองก็ส่งผลให้แวบคิดเรื่องเก่าอีก ก็หงุดหงิดขัดใจ
จึงแสดงออกความรักแบบกล้าๆ กลัวๆ หรือเลือกจะนิ่งเฉย
เมื่อทัศนคติต่างกัน ยิ่งไม่มีโอกาสได้พูดจาเปิดใจกันเนาะ

คงมิต้องเปลี่ยนตัวตน แค่เปลี่ยนวิธีคิด และเลือกมองข้อดีของอีกฝ่ายจ้า

. . .

อิงจ๊ะ

แต่ละช่วงชีวิต คือ การเรียนรู้ และก้าวต่อไป

ความรักก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นรักครอบครัว
รักฉันเพื่อน หรือ คู่ชีวิตก็ตาม

บางครั้ง อาจต้องยึดคติที่ว่า 'แล้วสิ่งที่ทำให้ทุกข์ใจ ก็ผ่านไป'
ในสถานการณ์ที่เราควบคุมไม่ได้จ้า

. . .

ต้นข้าวจ๊ะ

ใช่จ้ะ บางปัญหา ตัวเราย่อมรู้รายละเอียดของปัญหา สาเหตุหลัก
และอาจรู้สึกต้องการคิดทบทวนหาคำตอบเอง

แต่บางคนอาจเผชิญมรสุมชีวิตซึ่งเข้ามาพร้อมกันหลายระลอก โดยมิทันตั้งหลัก
จึงเป็นที่มาของการปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งมีวิธีให้คำแนะนำในการคลายทุกข์
และนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวัน เพื่อฟื้นฟูจิตใจได้เร็ววัน


ป.ล. พี่เคยได้ยินว่าการส่งเรื่องสั้นผ่านทางเมล์ ข้อความอาจขาดหายไปทั้งประโยค
ไม่เหมือนกับการแนบเรื่องสั้นไว้ในโปรแกรมเวิร์ด (ซึ่งเน้นข้อความด้วยสีต่างกันได้)


ว่าแต่ต้นข้าวส่งงานเขียนเรียบร้อยแล้วใช่ไหมจ๊ะ? พี่ส่งแรงใจเชียร์จ้า :)


ด้วยมิตรภาพ
พี่จินนี่เอง
 


ต้นข้าว
ความเห็นที่ 18

 
  ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-04-27 15:36:36
ไม่ได้ส่งหรอกค่ะ ขอโทษที่ทำให้พี่จินนี่เชียร์เก้อนะคะ

สาเหตุก็เพราะว่า ต้นข้าวส่งไปให้พี่ธุลีดินและพี่จิ้งจกดุ๊กดิ๊กดูด้วย

นอกจากพี่ธุลีดินจะปรับแก้มาให้คล้ายของพี่จินนี่แล้ว พี่ธุลีดินยังบอกว่า เรื่องสั้นของต้นข้าวมีประเด็น 2 ประเด็น คือเลือกตั้ง อบต. และเลือกกรรมการบริหาร ทำให้ความน่าสนใจถูกแบ่งแยกไปด้วย จริง ๆ แล้วเรื่องสั้นควรมีประเด็นเดียว แล้วทำให้ประเด็นน่าสนใจกว่านี้ (อันหลังนี่ต้นข้าวคิดเอง)

ส่วนพี่จิ้งจกดุ๊กดิ๊กบอกว่าดูไม่สมเหตุผล เพราะแรก ๆ ตัวเอกดูมีอุดมการณ์ ไม่ต้องการซื้อเสียง แล้วตอนหลังก็มากลับลำเอาดื้อ ๆ

แล้วต้นข้าวก็เห็นด้วยกับทั้งพี่จินนี่ พี่ธุลีดิน และพี่จิ้งจกดุ๊กดิ๊ก ต้นข้าวก็เลยไม่ได้ส่งไปค่ะ จะปรับแก้ก็คงไม่ทัน ก็เลยเอาไว้ปีหน้าดีกว่า

ต้นข้าวรู้สึกขอบคุณนะคะที่พี่ ๆ คอมเม้นท์ตามความรู้สึก และบอกตรง ๆ ว่าเนื้อเรื่องยังไม่ดี พี่จินนี่เชื่อมั้ยคะ ถ้าไม่ได้ส่งให้พี่ทั้ง 3 ดู ต้นข้าวยังคิดว่าเรื่องสั้นของตัวเองพอใช้ได้ ตอนนี้ถึงรู้ว่ายังต้องฝึกเขียนอีกมาก

ป.ล. ช่วงนี้ต้นข้าวมีงานเยอะพอดูค่ะ คงไม่ได้เข้าห้องหนอนบ่อย ๆ แต่จะเข้ามาอ่านงานของพี่จินนี่เสมอนะคะ
 


จินนี่
ความเห็นที่ 19

 
  ตอบโดย จินนี่   เมื่อ: 2009-04-27 17:49:51
ต้นข้าวจ๊ะ

รับทราบถ้อยแถลงจ้า

ข้อดี คือ ต้นข้าวได้อ่านความคิดเห็นจากสหายเช่นนี้ ซึ่งช่วยให้
เรียนรู้การเขียนเรื่องสั้นตรงประเด็น และนำมาปรับวิธีเขียน
เน้นแก่นเรื่องได้แจ่มชัดขึ้นในโอกาสต่อไป

เมื่อฝึกฝนจนเชี่ยวชาญแล้ว จึงส่งงานเขียนเมื่อพร้อมเนาะ :)


ส่งแรงใจเชียร์เสมอจ้า (ไม่ห่วงเรื่อเก้อหรอก)
พี่จินนี่เอง

 


น็อต
ความเห็นที่ 20

 
  ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-04-27 21:10:57
^_______________^
อ่านแล้วยิ้ม ไม่ต้องไปเช่าละ รอ พี่จินนี่ เล่าเรื่องดีกว่า อิอิ
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   29fb1a1a
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)