ผู้เขียน
หัวข้อ: เรื่องในวงเล็บ(๑) : มารดาแห่งความดีเลว
(...)
เรื่องในวงเล็บ(๑) : มารดาแห่งความดีเลว
เมื่อ:
2006-12-13 13:54:05
อะไรคือความดี ? อะไรคือความเลว?
ความดีเกิดขึ้นเมื่อ? ความเลวเกิดขึ้นเมื่อ?
คนคนหนึ่ง
มองท้องฟ้าอากาศสดใส เขาสูดลมหายใจรับแดดอ่อนๆ อากาศดี เขาคิดเช่นนั้น
คนคนหนึ่ง
เมื่องมองฟ้า แดดอ่อนๆ เขาร้อน รถยนต์ตากแดด ผิวเขาแสบร้อน อากาศไม่ดี อากาศไม่ดี เขารำพึงในใจ จิตข้างในอ่อนไหวไปกับแรงกระทำภายนอก
คนคนหนึ่ง
มองสายฝน เขายิ้มพรายเมื่อสายน้ำเชื่อมฟ้ากันปฐพี สายฝนมาจากฟ้าหรือกลับมาสู่ดินกันแน่
คนคนหนึ่ง
เหม่อมอง สายฝน พื้นดินเปียกโชก ออกไปไหนไม่ได้ เมื่ออกไปไหนไม่ได้ ก็ไม่มีใครมาหา สายฝนหล่นล่วงมาใยกัน เขาจะเดินทาง
คนคนหนึ่ง
รับประทานอาหาร เขาชื่นบานลิ้มรส คาวหวาน ขมเปรี้ยว ล้วนแล้วคือรส เมื่อรับประทานจึงเกิดประโยชน์ เขาไม่ทานมากไปและไม่ทานน้อยไป จึงเกิดประโยชน์
คนคนหนึ่ง
เฝ้ามองอาหาร เขาไม่รับประทาน เขาเลือกบางอย่าง บางอย่างชอบทาน บางอย่างอย่าได้เห็น ของชอบเขาทานมาก ของไม่ชอบ ถ้าจำเป็นต้องทานเขาทานน้อย เขาเลือกที่ที่เกิดประโยชน์กับจิตใจ เท่านั้น
คนคนหนึ่ง
เข้าใจว่าพอเพียงคือสิ่งดี
คนคนหนึ่ง
เข้าใจว่าเพิ่มพูนเป็นสิ่งดี
คนคนหนึ่ง
คนแรกและ
คนคนหนึ่ง
คนที่สองมองหน้ากันและกัน
ต่างฝ่ายต่างคิดว่า สิ่งที่ตนคิดเป็นสิ่งดี
ต่างฝ่ายเข้าใจว่าอีกฝ่ายคิดเป็นสิ่งไม่ดี
ความดีและความเลวเกิดขึ้นพร้อมกันในสิ่งเดียวกัน
ขึ้นอยู่ที่ว่าเรายืนมองจากจุดไหนกันแน่
ขึ้นอยู่ที่ว่าเรายอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะอะไรกันแน่
...
คนคนหนึ่ง
ยื่นร่มให้คนอีกคนหนึ่ง ...ฝนยังตก
คนคนหนึ่ง
รับร่มนั้นมา พื้นดินเปียกแชะ เขากางร่ม กล่าวคำขอบคุณ ร่มอันเล็ก ลอยผ่านสายฝน
ฝนหยุดตกแล้ว
คนคนหนึ่ง
เดินออกมาข้างนอก ถนนเปียกปอน ... น้ำขังเป็นแอ่ง เมื่อเท้าก้าวเดิน เสียงเสียดเบียดของล้อรถ น้ำกระเซน ใส่คนคนหนึ่ง กางเกงของคนคนหนึ่งเปียกโชก ไม่ดีเลย ไม่ดีเลย คนคนนั้นรำพึงในใจ
รถคันนั้นยังแล่นต่อไป น้ำมันยังเต็มถัง
น้ำฝนยังนองพื้น
...
ปล.
หลังจากผ่านการเดินทางสู่ภายนอกเนิ่นนานเรียนรู้แล้วเริ่มเห็นอะไรในมุมที่ต่างและแตกต่อจากความคิดเดิม เรื่องในวงเล็บเป็นสิ่งที่จำเพาะและไม่อาจมองเห็นด้วยความตายตัว คนสองคนหรือไม่ว่าไครอีกหลายคนแม้มองอะไรไม่เหมือนกัน หากแต่บนทางเดินเดียวกัน สามารถแบ่งขอบซ่อนเขตแดนของความคิดตนได้ อย่างน้อยทางเดินก็กว้างพอสำหรับรอยเท้าที่หลายคน ให้เดินให้ก้าวไปข้างหน้าอีกต่อไป
อย่างน้อยที่สุด
"เมื่อใดที่ยังที่ทาง ... เมื่อนั้นแสดงว่ายังสามารถเดินได้ "
ด้วยมิตราภาพ
2006-12-13 13:54:05/(...)
สน-ทะเล
ความเห็นที่
1
ตอบโดย สน-ทะเล เมื่อ:
2006-12-13 15:49:55
ต่างคนต่างมองกันคนละมุม เป็นทัศนคติแบบเฉพาะเจาะจงของตัวบุคคลซึ่งย่อมแตกต่างกันไปเป็นธรรมดา สุขทุกข์อยู่ที่ใจ........ได้ข้อคิดดีครับ
วนิดา(นามปากกา)
ความเห็นที่
2
ตอบโดย วนิดา(นามปากกา) เมื่อ:
2006-12-13 16:36:12
เห็นด้วยครับ
ทั้งของคุณ(...) และคุณ สน-ทะเล
saranya_nok.worm
ความเห็นที่
3
ตอบโดย saranya_nok.worm เมื่อ:
2006-12-13 21:27:37
เป็นการมองลึกเข้าไปถึงจิตของมนุษย์ได้ดีมุมมองหนึ่งค่ะ
ขอบคุณข้อเขียนดี ๆ ค่ะ
หนุงหนิง
ความเห็นที่
4
ตอบโดย หนุงหนิง เมื่อ:
2006-12-13 22:20:23
หายหน้าไปนาน กลับมาคราวนี้ มีของฝากติดไม้ติดมือมาด้วย ขอบคุณมากเจ้าค่ะ
(...)
ความเห็นที่
5
ตอบโดย (...) เมื่อ:
2006-12-14 13:43:03
แด่สหายสน-ทะเล: มีอยู่วันหนึ่งในขณะที่ข้าพเจ้ากำลังครึ้มใจ กับการที่ได้นั้งเอนตัวอ่านหนังสือตอนฝนตกเปาะปง ปงแล้วปงเล่าแตะพื้น มีความสุขกับความเย็นของมันมีความสุขกับการชำระล้างมวลอากาศแวดล้อมของธรรมชาติ เสียงโทรศัพท์ดังหืนๆเพราะเป็นระบบสั่นของข้าพเจ้า ปลายสายบ่นอุ่บอิบ บางทีข้าพเจ้าก็คิดว่าโลกนี้ไม่มีดีไม่มีเลว คงมีแต่เพียงบางสิ่งหรือทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ผิดที่ผิดทางไปก็เท่านั้นเองขอรับ
แด่สหายวนิดา(นามปากกา): ขอบคุณสำหรับคำทักทายและความเห็นขอรับ ข้าพเจ้าเพียงผ่านมาผ่านไป ได้พบน้ำใจเหล่านี้ทุกครั้งที่ผ่านมารู้สึกดีขอรับ รู้สึกดีในความสม่ำเสมอของเหล่าสหายขอรับ
แด่สหายsaranya : ถ้าคนส่วนใหญ่ลองหันมามองคนอื่นด้วยมุมที่มากกว่าสายตาตัวเองข้าพเจ้าว่าสังคมจะน่าอยู่มากกว่านี้ครับ ด้วยมิตราภาพขอรับ
แด่สหายย่าหนุง : ข้าพเจ้าเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด เดินทางเสียนานกลับมาตอกนิ้วเขียนอะไรนิดหน่อยก็เล่นเอาฝืดไปเหมือนกัน
ของฝากเล็กๆน้อยจากการเดินทางขอรับ การที่ตาเนื้อใด้หลุดออกจากจอสี่เหลี่ยมที่เรานั่งเพ่งกันอยู่นี้ ก็ทำให้เกิดเหลี่ยมมุมมองการมองได้เยอะขอรับ เกิดทั้งคำตอบและคำถามใหม่ๆ เป็นสิ่งมีคุณค่าเป็นวัตถุดิบอย่างดีในการผลิตพลังงานภายในจิตใจขอรับ อารมณ์ของการเขียนหนังสือลงกระดาษ กับการตอกนิ้วลงคีย์บอร์ดนี่แตกต่างกันจริงๆขอรับ แล้วข้าพเจ้าจะทะยอยเอาอะไรที่มันอยู่ในกระดาษ ออกมาเรื่อยๆขอรับ
ด้วยมิตราภาพเช่นเคยครับ
...
ความเห็นที่
6
ตอบโดย เมื่อ:
2007-03-21 13:36:19
ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :
73d6efb
ใส่รหัส :
(กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)
