winbookclub.com

ผู้เขียน

หัวข้อ: ก้าวรอก้าว : บ้านหนอน's Online Magazine step 3rd.

กองบอกอ

ก้าวรอก้าว : บ้านหนอน's Online Magazine step 3rd.
เมื่อ: 2007-01-15 22:54:16

ก้าวสามสวัสดิ์

cover by : ยางมะตอยสีชมพู

ก้าว..รอ..ก้าว
หนอนสนทนา :
www.winbookclub.com
http://kaawrowkaw.wordpress.com/
kaawrowkaw@hotmail.com

กองบอกอ : อานันท์ / หนุงหนิง / ยางมะตอยสีชมพู / ธุลีดิน

แนะนำคอลัมนิสต์คนใหม่(หน้าเก่าในวงเล็บหล่อ) Black&Pink
วันเวลาที่ผ่านได้พิสูจน์แล้วว่าเขาเอาจริงเอาจังกับเส้นทางอักษรของเขา พบกับละอ่อนหนุ่มนักโฆษณาคนนี้ได้ที่ คอลัมน์ใหม่ DekAd.

มีอะไรในเล่ม :

หน้า ๑. คมคำ-คมความ
หน้า ๒. บอกอแบกบาล
หน้า ๓. ปากกาพาไป : นารินทร์ ทองดี...หกโมงเช้า
หน้า ๔. สืบศิลป์ : กีรติ..โอ..เอย..สันติภาพ
หน้า ๕. ฟากฟ้า...ทะเลฝัน : โจนาธาน...ในความหมายในความเหงา
หน้า ๖ ยาระบายอ่อน ๆ : Black&Pink..อานุภาพของการอ่าน.
หน้า ๗ หอมกลิ่นป๊อบคอร์น : จี-รา...FIGHT CLUB.
หน้า ๘ เรื่องเล่าจากที่สูง : พงษ์ปรัชญา....ทัณฑ์ธรรมชาติ
หน้า ๙. โทรภาพ (ช่อง ๑) : ทรงทอม....สองู ดับเบิ้ล ตรี โอ
หน้า ๑๐ ๑๐๐ วิธีใช้ชีวิตฉบับอัมโปะ : อัมโปะ
หน้า ๑๑ ระเบียงใบไม้ : ธุลีดิน...บางสิ่ง..ที่หายไป

๑. คมคำ-คมความ

"ความคิดสร้างสรรค์เป็นเรื่องที่ค่อยๆ ฝึกไป ห้ามบีบ ห้ามเค้นมันหนักเกินไป สิ่งสำคัญคือต้องเปิดใจกว้าง ฝึกมองต่าง และรับข้อมูลต่างๆ เข้ามาสมำ่เสมอ"

‘วินทร์ เลียววาริณ’
จาก ‘คุยกับวินทร์’ www.winbookclub.com

๒. บอกอแบกบาล

ทำไม้-ทำมือ

ทำไม้-ทำมือ เป็นการสื่อสารชนิดหนึ่ง ใช้ประกอบคำพูดเพื่อเสริมความเข้าใจ หรือใช้เพราะไม่อาจพูดจา (ไม่ว่าด้วยเหตุใด) ทำไม้ทำมือ จึงเป็นโปรโมชั่นเสริมในชุดเมนูการสื่อสารยอดนิยม

ก็เหมือน โปรโมชั่นทั่วไป มีประโยชน์สำหรับบางที, บางโอกาส, บางคน แต่กับอีกหลายคนอาจไม่เป็นที่ต้องการ

กับนักพูดแบบ Talk Show, One Man Standing, เดี่ยวไมโครโฟน, ดูโอ้ไมโครเวฟ
การใช้มือ ทำท่าทางประกอบเรื่องราวที่กำลังบอกเล่าเป็นสิ่งจำเป็น
ใช้ออกให้ถูกจังหวะ จะช่วยดึงสายตาผู้ฟังให้ติดตามเรื่องราว

ทำไม้-ทำมือ กลับไม่เป็นที่ต้องการสำหรับสื่อทีวี
บรรดาโฆษก, พิธีกรในจอทีวี คงถูกบังคับให้ซุกมือไว้ ไม่ยอมให้เอาออกมาปัดป่าย
เป็นที่รำคาญสายตาท่านผู้ชม มีพิธีกรบางท่าน ทนไม่ไหว ยังใช้มือช่วยประกอบบทที่ได้มา ไม่นานพิธีกรท่านนั้นก็หายหน้าหายตาไป (อาจเข้าโรงพยาบาล เพราะทางสถานีส่งไปให้หมอตัดมือ)

ผมไม่แน่ใจว่า ทำไมต้องเรียก ทำไม้-ทำมือ?
ทำมือ อย่างเดียวไม่ได้หรือ?

อนุมานได้ว่า คนโบราณมักเจ้าบทเจ้ากลอน ชอบเล่นคำพ้อง-คำผวน
ทำท่า ทำทางด้วยมือ จึงเรียกว่า 'ทำไม้-ทำมือ'

สำหรับงานเขียน

พูดถึง ทำมือ เราร้องอ๋อ เป็นหนังสือที่คนเขียนผลิตขึ้นเองทุกขั้นตอน (ด้วยรักและอุตสาหะ) หนังสือทำมือ มีเสน่ห์ (อย่างเหลือร้าย) ทั้งเล่มอุดมไปด้วยจิตวิญญาณของผู้เขียน ตัวตนผู้เขียนละลายผสานเข้าในทุกหน้าของหนังสือ ทุกผิวสัมผัสของปกกระดาษสา ทุกขุยขนเส้นเชือกที่บรรจงร้อยเข้าเล่ม ทุกลายเส้นเนื้อสีบนปกเป็นงานศิลปะที่รังสรรค์ด้วยหนึ่งสมองสองมือโดยแท้

หนังสือทำมือ เป็นคำตอบให้ หลายคนที่...

อยากมีหนังสือของตัวเองสักเล่ม
เสนองานเท่าไร ไม่ได้ลงพิมพ์สักที
อยากเผยแพร่งานสู่สาธารณะ
ต้องการเป็นที่รู้จักในฐานะ 'นักเขียน'
ได้ทำงานศิลปะที่ตัวเองรัก

คำตอบอย่าง 'หนังสือทำมือ' เป็นคำตอบชนิดใด?

บางคนอาจรู้สึกใช่เลย...นี่คือคำตอบสุดท้าย

กับอีกหลายคน อาจตั้งข้อสงสัย
หลังทุ่มเทกาย-ใจ จนได้ความฝันน้อย ๆ มาไว้ในอ้อมกอด

ยอดขายไม่ขยับ ความคิดที่จะเผยแพร่งานเป็นอันพับไป
รายได้จากการขายหนังสือ ยิ่งไม่ต้องคิดหวัง เพราะตั้งราคาทุนอยู่แล้ว
ความสุขใจที่ได้มีหนังสือในฝัน ค่อย ๆ เลือนหาย

ข้อสงสัยต่าง ๆ จะผุดพรายขึ้นมาหากตั้งเป้าหมายผิดพลาด

เป็นไปได้ไหมว่า คำจำกัดความของหนังสือทำมือ
คือ...งานศิลปะที่เราบรรจงสร้างเพื่อมอบให้ใครสักคน

หากเป็นเช่นนั้น...ความสุขระหว่างขั้นตอนการทำ จนถึงแววตาของผู้รับ....
นับเป็นผลตอบแทนคุ้มค่า ที่เหลือ...อะไรจะตามมาไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป
เพราะ 'หนังสือทำมือ' เล่มนั้น บรรลุวัตถุประสงค์แล้ว

ก่อนลงมือ รังสรรค์หนังสือทำมือสักเล่ม จึงควรทบทวนเป้าหมายให้ชัดเจน

จิตรกร มีความสุขกับการเขียนรูป
แต่หากใช้เวลาหมดไปกับการทำกรอบรูปเสียแล้ว เขาก็คือช่างทำกรอบรูป

นัก (หัด) เขียน ที่ทุ่มเทกับงานเขียน คงตระหนักได้ว่า
จะนั่ง (ทำไม้) ทำมือ หรือ (หัด) เขียนหนังสือ ?

พบกับ 'ทำมือ' สองเล่ม–สองอารมณ์ จากคอลัมนิสต์ก้าวรอก้าว เชิญทุกท่านทัศนา

บอกอแบกบาล

Book By Hands.

(ลองแทะ)

"สังคมมันเฮงซวยไม่ใช่เพราะคนดีมีน้อย หากเป็นเพราะไมมีคนคิดจะแก้ไขเสียมากกว่า… "

- รวม 11 เรื่องสั้น-สั้น ตีแผ่มุมมืดที่พวกมือถือสากปากถือศีลต่างปิดหูปิดตา และไม่ยอมรับความจริงๆ จึงก่อให้เกิดเป็นปัญหาสังคม ที่ยากจะเยียวยา

จำนวนหน้า
- 50 หน้า

**************************************

(ลองแทะ)

"...ส่วนเรื่องราคงราคา หนังสือของข้าพเจ้าไม่มีอ่ะ ไม่ได้ตั้งไว้ ไม่ได้คิดจะขายแต่แรก
จำนวนและเลขหน้าก็ไม่ได้พิมพ์บอก ทำไม่เป็น..."

.......

ข้าพเจ้าเชื่ออยู่เสมอว่า ดนตรีและบทเพลงคือของขวัญล่ำค่าสิ่งหนึ่งที่ธรรมชาติมอบให้เรา
.......
บางคราว เราได้เดินทางกลับเข้าไปหาอดีตที่แสนเนิ่นนาน เพียงเมื่อได้ฟังบทเพลงนั้น
และบ่อยครั้ง ที่เราล่องลอยไปสู่ความฝันที่แสนจะงดงาม เพียงเมื่อได้ฟังบางตัวโน๊ตที่เริ่มบรรเลง

เราหวนกลับไปคิดถึงใครบางคน ที่เราอาจลืมเลือนไปแล้ว
และบางความทรงจำที่พร่าจาง ก็กลับมาชัดเจนได้อีกครั้ง

อาจมีใครสักหลายคนที่เผลอร้องไห้กับเพลงสักเพลงหนึ่ง
กระทั่งบางแววตาที่เปล่งประกายออกมา เมื่อสัมผัสถึงความเป็นตัวเองในอีกเพลงหนึ่ง
.......
ข้าพเจ้าเขียน - ฉันอยู่นี่ดนตรีที่รัก - มาช่วงระยะเวลาหนึ่งน้อย เท่านั้น บ่อยครั้งที่เขียนไปแบบไม่มีบทจบ ไม่ได้ตระเตรียมเนื้อหาหรือหลักของเรื่อง จุดประสงค์เบื้องต้นเพียงอยากนำเสนอบางบทเพลงที่ข้าพเจ้ารู้สึกชอบและผูกพัน แบ่งปันให้เหล่ามิตรสหายได้รับฟัง

กระนั้น กลับมีบางความรู้สึกส่วนตัวที่เจือลงไปในแต่ละบทเพลง มีพ่อแม่ เพื่อน และเรื่องราวของคนรอบข้างที่แฝงอยู่ในห้วงคำนึง ข้าพเจ้าปล่อยให้เป็นหน้าที่ของจินตนาการ

ขอบพระคุณมิตรสหายทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามาอ่าน และทุกข้อความคิดเห็น ข้าพเจ้าขออนุญาตเก็บไว้เป็นของขวัญที่มีค่ายิ่ง ที่จะติดตัวข้าพเจ้าไปตลอด

ข้าพเจ้าขอจบ - ฉันอยู่นี่ดนตรีที่รัก – ลงที่ตรงนี้ ทุกข้อความผิดพลาด บกพร่อง ข้าพเจ้าขออภัยและน้อมรับทุกคำแนะนำจากทุกท่าน

ขอให้มีความสุขกับบทเพลงของท่านขอรับ..

น้อมคารวะ

๓. ปากกาพาไป : นารินทร์ ทองดี

หกโมงเช้า

หลายเช้ามานี้ผมลืมตาตื่นเพราะเสียงนกกาเหว่า...

ทุก ๆ วันเวลาประมาณตีห้า นกกาเหว่าจะมาเกาะอยู่บนกิ่งไม้ในสวนของเพื่อนบ้าน แล้วมันก็ส่งเสียงร้อง ผมว่าเสียงร้องของมันนี่แปลกมาก คือฟังแล้วจะรู้สึกซึมเศร้าหดหู่ก็ได้ หรือฟังแล้วจะรู้สึกสดชื่นแจ่มใสก็ได้อีกเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ ผมจะได้ยินเสียงกาเหว่าดังแว่ว ๆ คล้ายอยู่ในความฝัน นั่นอาจเป็นเพราะผมสะลึมสะลือเนื่องจากนอนดึก ครั้นถึงเวลาค่อนรุ่งกาเหว่าเกาะกิ่งไม้ร้องเพลง ผมก็นึกว่าผมฝัน แม้หลายครั้งผมจะรู้สึกตัวเมื่อเสียงเพลงของมันกระทบหู แต่ผมก็หลับตานอนต่อไปจนสายโด่ง กระทั่งช่วงหลังมานี้ ธรรมชาติได้แสดงบางอย่างให้ผมเห็นว่า การดำเนินชีวิตในช่วงที่ผ่าน ๆ มานั้นไม่ถูกต้อง ซึ่งก็สอดคล้องกับคำแนะนำของหญิงสาวในเสื้อกาวน์ที่บอกกับผมว่า “พักผ่อนให้เพียงพอนะ” ผมจึงเริ่มนอนตั้งแต่หัวค่ำ แล้วตื่นขึ้นมาทันนกกาเหว่าร้องเพลงในเวลาตีห้า (อ่านต่อ)

๔. สืบศิลป์ : กีรติ

โอ..เอย สันติภาพ

“สันติภาพ”หมายถึงความสงบปรองดอง เป็นคำที่ใคร ๆ ต่างก็โหยหาเมื่อเกิดภาวะสงคราม เพราะในภาวการณ์เช่นนั้นความสูญเสียมีมากต่อมาก น้ำตาและเสียงระงมของความเจ็บปวดเป็นสิ่งไม่พึงปรารถนา ทว่ากว่าที่คนจะได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของสันติภาพนั้น ความสูญเสียก็ได้บังเกิดขึ้นแล้ว

แต่ยังมีชื่อสันติภาพที่ปรากฏขึ้นอย่างน่าสนใจ ชื่อนั้นเป็นชื่อของสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง เป็นสวนสาธารณะกลางเมือง ใกล้กันกับอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ สวนสันติภาพ

สวนสันติภาพ สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกถึงเหตุการณ์สำคัญของโลกนั่นคือ วันสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2488 สวนสาธารณะแห่งนี้ได้ทำการสร้างจากที่ดินเดิมที่เคยเป็นที่เช่าอยู่อาศัย

และเมื่อหมดสัญญาจึงใช้พื้นที่นี้เป็นสวนสาธารณะ โดยได้ทำพิธีเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2542 (อ่านต่อ)

๕. ฟากฟ้า..ทะเลฝัน : โจนาธาน

ในความหมายในความเหงา

...เธอเคยถามฉันว่า ทำไมฉันจึงมองไม่พบเห็นความสุข “เธอเคยมีความสุขอะ

ไรบ้างไหมในชีวิต?”

ผ่านพ้นไปอีกหนึ่งค่ำคืน...ค่ำคืนที่เหน็บหนาว ค่ำคืนกับการฉลองความสุขของผู้คนรอบข้างพร้อมกับความเหงาปกคลุมเข้าครอบครองเนื้อที่ในจิตใจของฉัน

เช้านี้ฉันยังคงตื่นมาพบกับความเหงาเหมือนผืนฟ้าผืนน้ำที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า ฉันโผเผลงนั่งเหยียดขาไปเบื้องหน้า เอนหลังพิงโขดหิน ทอดสายตาเหม่อมองฟ้าหม่นและน้ำสีครามตัดด้วยสีขาวอ่อนของหาดทราย

บ่อยครั้งที่ฉันมักทำเช่นนี้เมื่อคิดถึงเธอ...มันมาพร้อมกับความเหงา

ฉันไม่เคยคิดถึงอนาคตที่ยังมิรู้ว่าจะทอดยาวไกลสักเพียงไร ฉันได้แต่ครุ่นคิดคร่ำครวญแต่ความหลังหลายต่อหลายเรื่อง แต่ละเรื่องมิเคยย้อนพบเห็นความสุข

เธอเคยถามฉันว่า ทำไมฉันจึงมองไม่พบเห็นความสุข “เธอเคยมีความสุขอะไรบ้างไหมในชีวิต?” (อ่านต่อ)

Coffee Brake.

“พึงเขียนง่ายๆ ใช้คำที่ไม่มีความหมายอ้อมค้อม แต่รู้เรียงร้อยถ้อยคำต้องตามตำแหน่ง เพื่อให้ประโยคที่ท่านเขียนมีจังหวะเหมาะเจาะ ฟังไพเราะลื่นหู ที่สำคัญสำแดงสิ่งประสงค์ของท่านให้แจ้ง และลงความคิดให้แจ่มชัดไม่คลุมเครือ ทำให้…

ผู้เศร้าโศกรู้สึกขบขัน
ผู้เปี่ยมสุขยิ่งหัวร่อร่า
ผู้เบาปัญญาไม่ขุ่นเคืองใจ
ผู้ชาญฉลาดนิยมความคิดใหม่
ผู้เคร่งครัดไม่รู้สึกหมิ่นแคลน
และ…
ผู้มีปัญญาลึกซึ้งมิอาจหักห้ามความนึกนิยม”

(มิเกล เด เซบันเตส ผู้ประพันธ์ ดอนกิโฆเต้)

๖. DekAd : Black&Pink

อานุภาพของการอ่าน

หากโฆษณาเชิญชวนของช่องเคเบิลทีวีที่ว่า “เปิดโลกแห่งการเรียนรู้ เปิด...” การอ่านหนังสือก็คงเป็นการเปิดโลกให้กว้างขึ้นของผู้อ่านเช่นกัน

ดังนั้นในเมื่อสัดส่วนของผู้รักการอ่านในประเทศไทยมีสัดส่วนเพิ่มมากขึ้นถึงเกือบ 70% จากการสำรวจของ สำนักงานสถิติแห่งชาติ (โอ้...แม่เจ้าทอดกล้วย) ตัวผมจึงได้เกิดอาการลิงโลดยิ่งที่พวกเราจะฉลาดขึ้นกันเสียที แต่ยังก่อนครับ...เมื่อสำรวจประเภทของหนังสือที่ผู้คนนิยมอ่านแล้วผลออกมาเป็นดังนี้

หนังสือพิมพ์ 72.9%, นวนิยาย การ์ตูน หนังสืออ่านเล่น 45.4%, นิตยสาร 36.9%, ตำราเรียนตามหลักสูตร 34.4%, การอ่านจากอินเตอร์เน็ต 10.2% และอ่านหนังสือ/ซีดีธรรมะ 5.7%

ใน 72.9% ของผู้ที่ชอบอ่านหนังสือพิมพ์นั้นแบ่งเป็น

ข่าว 45.6% ซึ่งก็มีแต่ข่าวจรรโลงใจและล้วนยกระดับจิตใจของผู้อ่านให้สูงขึ้นมากมาย เช่น ข่าวปล้นฆ่ากันตาย, ข่าวข่มขืน, ข่าวรถเก๋งเสยสิบล้อคนขับหน้าเละ ไส้ทะลัก น่าเอาไปทำตือฮวน ต้มเลือดหมู เป็นอาหารเช้ายิ่งนัก... อ้อ และเทรนด์ฮิตตอนนี้ก็นี่เลยข่าววางระเบิดทั่วเมืองกรุงเทพฟ้าอมรที่ได้สร้างชื่อเสียไปแล้วทั่วโลก หลังจากที่ประชาชนอย่างเราๆเพิ่งมอบดอกไม้และแห่ไปถ่ายรูปคู่กับพี่ๆทหารและรถถัง เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจของฝรั่งนัยน์ตาสีน้ำข้าว

สาระบันเทิง 25.6% แน่นอนครับ ไม่พ้นเรื่องดารารัก-เลิก, มีชู้-คบกิ๊ก หรือหิ้วเด็กโคโยตี้, เมาแล้วขับแต่ไม่ต้องติดคุก, เจ้าหญิงเบนโล เลิกงานแต่ง-ถอนงานหมั้น โอ๊ยยยย...สารพัดข่าวฉาวที่เป็นตัวอย่างที่ดีๆแก่น้องๆหนูๆเยาวชนผู้ไม่มีพ่อแม่คนไหนมาแนะนำขณะอ่านทั้งน้านนน... (อ่านต่อ)

๗. หอมกลิ่นป๊อบคอร์น : จี-รา

FIGHT CLUB

ในสังคมทุนนิยมที่มองรูปลักษณ์ภายนอกสวยหรู มั่นคงมั่งคั่ง แต่ทว่าหากเพ่งเข้าไปอย่างลึกซึ้งแล้วกลับพบเพียงความกลวงโบ๋และเปราะบาง วัตถุรวมทั้งรูปแบบในการดำเนินชีวิตที่แลดูทันสมัย มีรสนิยม

เป็นดั่งม่านหนาทึบอันซับซ้อนลวงตา จนยากที่จะมองเห็นถึงสรณะที่แท้จริงในสิ่งรอบตัวเหล่านั้น

ระบบและกลไกที่เอื้อหนุนให้ทุกชีวิตในสังคมต่างต้องดิ้นรนไขว่คว้าเพื่อที่จะมีและได้มา ความหมายของชีวิตถูกสรุปด้วยนิยามคล้ายๆกันคือ การเสพทุกสิ่งที่มีอยู่ให้ได้มากที่สุดทั้งในรูปธรรมและนามธรรม

ในยุคสมัยที่ผู้คนพากันพูดถึงแต่โทรศัพท์มือถือรุ่นล่าสุด, สินค้าแบรนด์เนม นักเรียน-นักศึกษาเติบโตขึ้นมาพร้อมๆกับแฟชั่นเสื้อผ้า สื่อและเทคโนโลยีฉาบฉวย, คนในวัยทำงานมุ่งแสวงหาสิ่งตอบสนองความสะดวกสบายและส่งเสริมรูปลักษณ์ สร้างรูปแบบของไลฟ์สไตล์... ทั้งสังคมกระโจนเข้าสู่ระบบเงินตราและวัตถุนิยมเพื่อตอบสนองความต้องการดังกล่าว จนกลายเป็นบรรทัดฐานในการประเมินค่าของความสำเร็จและความสุข
ชายหนุ่มผู้เป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่งในเมืองใหญ่ เขาใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์เงินเดือนทั่วไปที่เสพติดอยู่กับวัตถุรอบตัว-- พักอาศัยอยู่ในคอนโดหรู, สั่งซื้อเฟอร์นิเจอร์โมเดิร์นสไตล์จากแคตาล็อก, ดื่มกาแฟมียี่ห้อ แต่ทว่าลึกๆแล้วเขาไม่สามารถตอบบางปมคำถามที่ฝังตัวอยู่ลึกๆภายในจิตใจได้-- คำถามที่ไม่อาจก้าวข้ามผ่านความอ่อนแอของตนเองที่สยบอยู่ก้นบึ้งของระบอบทุนนิยมได้ จนเมื่อเขาได้พบกับไทเลอร์...(อ่านต่อ)

๘. เรื่องเล่าจากที่สูง : พงษ์ปรัชญา

ทัณฑ์ธรรมชาติ

เช้าตรู่ของวันที่ ๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๗

คนงานวิ่งหน้าตาตื่นฝ่าฝูงสุนัขอัลเซเชียนนับสิบตัวเข้ามาในบ้าน ขณะนั้นผมกำลังนั่งละเลียดควันบุหรี่มวนแรกของวัน ส่วนพี่ชายกำลังนั่งจิบกาแฟพลางชมข่าวยามเช้า มีรายงานข่าวว่าเกิดแผ่นดินไหววัดความรุนแรงได้มากกว่า ๙ ริกเตอร์ ทางตอนเหนือของเกาะสุมาตราในประเทศอินโดนีเซีย- -

หลังจากฟังภาษาเหนือแถบแม่ระมาดสำเนียงพม่าที่ไม่ได้ศัพท์จากคนงานต่างด้าว พี่ชายก็วางถ้วยกาแฟคว้ากุญแจรถจักรยานยนต์แล้วสะกิดเรียกผม

"ไปไหน?" ผมถาม

"ไปดูเหตุมหัศจรรย์" พี่ชายว่า

"อะไรวะ?" ผมถาม

"ไปด้วยกันสิ เดี๋ยวก็รู้" พี่ชายนั่งยองๆลงตรงหน้า พร้อมให้ผมขึ้นขี่หลัง (อ่านต่อ)

๙. โทรภาพ (ช่อง ๓.) : ทรงทอม

สองู ดับเบิ้ล ตรี โอ

จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเวลาเพียงข้ามคืน จะสามารถทำให้คุณเป็นอัจฉริยะได้

ค่ำคืนของวันจันทร์ราวสี่ทุ่มครึ่ง ถ้าคุณหมุนคลื่นเครื่องรับโทรทัศน์ของคุณ ให้ไปหยุดอยู่ที่ช่อง 3 คุณก็จะพบกับ รายการเรียลลิตี้รูปแบบใหม่ ปรากฏขึ้น อยู่เบื้องหน้า “อัจฉริยะข้ามคืน” รายการเรียสลิตี้ จากค่าย workpoint ของเสี่ย ตา ปัญญา นิรันดร์กุล เป็นอีกหนึ่งรายการดีทางฟรีทีวี ที่คุณน่าจะลองหาโอกาส รับชมสักครั้ง ด้วยรูปแบบรายการ ที่ไม่สลับสับซ้อนอะไรมากนัก(ยกเว้นเกมส์การแข่งขันของทางรายการ ที่ทั้ง โหด ซับซ้อน ชวนพิศวงงงงวย) ทางรายการจะเชิญผู้เข้าแข่งขันจากทางบ้าน (ซึ่งส่วนใหญ่ มีประวัติ ทั้งการศึกษาและการประกอบอาชีพ ที่ค่อนข้างจะโดดเด่น) มาร่วมปฏิบัติภารกิจ ต่างๆที่ทางรายการ จัดสรรไว้ให้ ซึ่งแต่ละภารกิจ ก็โหดไม่ใช่เล่น ไฮไลต์ ของการแข่งขันอยู่ที่ การร่วมมือรวมใจ กันของผู้เข้าแข่งขัน ทั้ง 8 คน (อ่านต่อ)

๑๐. อัมโปะ

5.อย่าวิตกกับงานชิ้นใหญ่ ขอเพียงทำด้วยความสะอาดและความตั้งใจ

6. ทำใจยอมรับว่า แม้แต่งานที่สะอาดที่สุดก็ยังมีสิ่งปฏิกูลปนอยู่

๑๑. ระเบียงใบไม้ : ธุลีดิน

บางสิ่งที่หายไป

ฉันหยิบส้มสายน้ำผึ้งสีสดผิวเป็นมันขึ้นมาจากกอง
แม่ค้าส่งถุงก๊อปแก๊ปให้ "โลสิบแปด สองโลสามห้า" เธอว่า
ฉันหยิบส้มใส่ถุง บอกแม่ค้า "สามโล" เธอรับไปชั่ง หยิบส้มใส่เพิ่มอีกสองลูก
ฉันไม่รู้หรอกว่า สามกิโล ฯ ตรงหรือไม่ เข็มตาชั่งอยู่ด้านใน ด้านที่หันให้ลูกค้ามีกระดาษหุ้มอยู่ รับถุงส้มมาจากแม้ค้า จ่ายเงิน จากนั้นเดินวนเวียนหาซื้อเสบียงอาหารต่อ

ที่พักของฉันอยู่ไกลตลาด
จากถนนใหญ่ยังต้องเดินตัดคันนาไปอีกเกือบกิโล ฯ
เข้าตลาดทีจะต้องตุนเสบียงให้ได้สักหลายวัน
กลับจากตลาดแต่ละครั้ง ฉันจึงต้องหิ้วถุงเต็มสองมือหนักจนเจ็บนิ้ว (อ่านต่อ)

ก้าว..รอ..ก้าว
'บ้านหนอน' ออนไลน์แมกกาซีน สำนักหนอนสนทนา
www.winbookclub.com
http://kaawrowkaw.wordpress.com/
kaawrowkaw@hotmail.com

2007-01-15 22:54:16/กองบอกอ

ยางมะตอยสีชมพู
ความเห็นที่ 1

ตอบโดย ยางมะตอยสีชมพู เมื่อ: 2007-01-15 23:12:22

อุ๊ย...ทำไมคอลัมนิสต์คนใหม่ถึงหน้าตาดีจังอ่ะคับ หุหุ ^_^

กีรติ
ความเห็นที่ 2

ตอบโดย กีรติ เมื่อ: 2007-01-15 23:22:12

ต๊าย..น่ารักนะคะ

saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 3

ตอบโดย saranya_nok.worm เมื่อ: 2007-01-16 00:15:00

เข้ามาแสดงความชื่นชมนะคะ เป็นกำลังใจให้ แล้วจะคอยติดตามต่อไปนะคะ :)

ปลาน้อยฯ
ความเห็นที่ 4

ตอบโดย ปลาน้อยฯ เมื่อ: 2007-01-16 00:44:37

แล้วจะแวะไปอ่านนะคะ

nena
ความเห็นที่ 5

ตอบโดย nena เมื่อ: 2007-01-16 09:44:14

เสียงสะท้อน....ถึงก้าวรอก้าว

1.เสนอแนะว่า
แต่ละคอลัมภ์อยากให้ลงเนื้อหาให้จบ โดยไม่ต้องคลิ้กไปตามอ่านต่อได้
หรือไม่ อย่างไร เหมือนที่เคยลงในเล่มที่1และ2 ที่ผ่านมาน่ะค่ะ
เหตุผลที่เสนอแนะ ดังนี้...

1.1 การคลิ้กใหม่แต่ละหน้า ไม่เหมาะแก่ผู้ที่มีอินเตอร์เน็ทช้า ข้าพเจ้าเองหากกลับ
บ้านนอกที่ปราจีนฯ ใช้ความเร้วเพียง 56kps กว่าจะโหลดขึ้นแต่หน้า ไม่ไหวค่ะ ช้ามากๆ
และหากอยากอ่านคอลัมภ์อื่นต่อ ก็ต้องคลิ้กกลับมาใหม่อีกครั้ง หรือต้องไปนั่งหาที่บล็อก
ก้าวรอก้าว ซึ้งเรียนตามตรงว่า สำหรับข้าพเจ้าเองไม่สะดวกจริงๆค่ะ

1.2 แบบนี้ไม่เหมาะสำหรับ ผู้อ่านที่ต้องการปริ้นอ่านเอง ข้าพเจ้าก็อีกนั่นแหละ
หากเรียงติดกันเหมือนเดิม จะง่ายมากสำหรับการปริ้น และสามารถแบ่งให้ผู้อื่นอ่าน
ได้อีกด้วย

1.3 เป็นข้อเสนอแนะสำหรับเนื้อหาในเล่มนะคะ สำหรับส่วนอื่นๆเช่นหนังสือทำมือ
แล้วแต่ทีมงานผู้จัดทำเห็นสมควร

2. แลกเปลี่ยนว่า
หากเป็นลิ้งค์ ก็ใส่เหมือนเดิมก็ได้ค่ะ (ใส่ในตอนท้ายแต่ละคอลัมภ์)
เป็นทางเลือกว่าใครจอยากกลับไปอ่านในเล่มเก่า หรือย้อนหลัง
มิใช่ว่า หากใครกำลังอ่านเล่มนี้คอลัมภ์นี้ ต้องคลิ้กตามไปเท่านั้นน่ะค่ะ

เป็นเพียงข้อเสนอแนะ ที่เห็นแก่ความสะดวกของผู้อ่านเองเท่านั้น
(โดยเฉพาะคุณ nena น่ะค่ะ)
เห็นควรอย่างไร เคารพการตัดสินใจของทีมงานก้าวรอก้าวแน่นอนค่ะ

ติดตามแลเป็นกำลังใจให้ทุกท่านเช่นเดิม
ขอบคุณค่ะ
nena

สหัทยา
ความเห็นที่ 6

ตอบโดย สหัทยา เมื่อ: 2007-01-16 10:24:10

สัมผัสได้ว่าทุกท่านทำออกมา "ด้วยใจ" กันทั้งนั้น

ยินดีและขอชื่นชมอย่างมากมายค่ะ

จะขอติดตามไปอย่างแนบสนิท

ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆ ที่มอบให้กับ winbook club แห่งนี้

คิทชา
ความเห็นที่ 7

ตอบโดย คิทชา เมื่อ: 2007-01-16 11:09:26

ขอไปตามอ่านในเว็บนะขอรับ
เพื่อความสะดวกส่วนตัว

วนิดา(นามปากกา)
ความเห็นที่ 8

ตอบโดย วนิดา(นามปากกา) เมื่อ: 2007-01-16 13:25:46

เห็นด้วยกับพี่นีน่าครับในข้อที่ว่าให้เนื้องานจบลงตรงนี้เลยไม่ต้องไปตามอ่านในลิ้งค์

ก้าวที่สามแล้วนะครับไอ้ที่ยังไม่เข้าที่ก็เริ่ม เตะ ให้เข้าที่ได้อย่างสง่า น่าชมเชย ก้สวต่อไปครับ หลายคนเอาใจช่วยอยู่

ชื่นชมพิเศษ-คุณพี่ จี-รา ครับ ภาษาแกสวย ใจเย็น สบายๆดีครับ

ปล.ไม่เปิดให้มือสมัครเล่นเข้าไปวาดลวดลายบ้างเหรอครับ น้องคิทชาทำท่าสนอกสนใจอยู่น่ะครับ เห็นน้องเขาพร่ำๆให้ฟัง

ปรยา
ความเห็นที่ 9

ตอบโดย ปรยา เมื่อ: 2007-01-16 13:50:55

ดีครับ ขอบคุณครับ

กองบ.ก.ก้าวรอก้าว
ความเห็นที่ 10

ตอบโดย กองบ.ก.ก้าวรอก้าว เมื่อ: 2007-01-16 16:50:19

เป็นความเห็นที่ทาทงกองบอกอก็คิดกันอยู่

1.ด้วยเกรงใจผู้อ่านที่ทนอ่านยาวๆไม่ได้

2.เข้าใจว่าเป็นการทำลายความรูสึกอย่างหนึ่งสำกรับคนไม่สนใจเรื่องความยาว

เห็นทีทางกองบอกอต้องระดมกบาลกันอีกสักรอบสองรอ

ครั้งนี้ถูก หรือ ไม่ถูกใจท่านผู้อ่านอย่างไรต้องกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยขอรับ

ด้วยมิตรภาพ

กองบ.ก.ก้าวรอก้าว
ความเห็นที่ 11

ตอบโดย กองบ.ก.ก้าวรอก้าว เมื่อ: 2007-01-16 16:51:23

ท่านวนิดา (นปก.)

โปรดติดตามความคืบหน้าขอรับ

ด้วยมิตรภาพ

คาใจ
ความเห็นที่ 12

ตอบโดย คาใจ เมื่อ: 2007-01-16 18:31:38

มาช้าดีกว่าไม่มา ไปหัวหินมา เพราะหนักหัว (หิน)
มาเเล้วอ่าน เบาเลยเพราะทิ้งหินไปแล้ว

มาช้าดีกว่าไม่มา (อ่าน) นะคะ

Imp.
ความเห็นที่ 13

ตอบโดย Imp. เมื่อ: 2007-01-16 18:34:38

"ก้าวนี้เพื่อวันนี้-ก้าวอีกทีเพื่อวันหน้า"......นะครับ

ด้วยมิตรภาพครับ

ปล.เล่มนี้ป่าวอ้อยที่บอกจาให้หน่ะ อิอิ ^_^

กีรติ
ความเห็นที่ 14

ตอบโดย กีรติ เมื่อ: 2007-01-16 22:11:43

อิอิ

ข้อความ :		สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :		ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :		e978ef61
ใส่รหัส :		(กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)