ผู้เขียน  หัวข้อ: เรื่องในวงเล็บ(๖):ปีเตอร์
(...)
เรื่องในวงเล็บ(๖):ปีเตอร์
 เมื่อ: 2007-02-19 16:48:30 

บ่ายแก่ๆในวันอาทิตย์ แสงแดดย่ำเท้าไปทั่วสนามหญ้าขนาดใหญ่ภายในสวนสาธารณะ ผู้คนทำได้เพียงหลบหน้าเข้าหาที่ร่ม บางคนหลบมุมตามพุ่มดงไม้สุมหัวสนทนาประสาคู่รัก คนผ่านไปมาไม่กล้าทัก นั่นเพราะกลัวว่า ข้อหัวเรื่องในการสนทนาจะเป็นวาระแห่งชาติ ว่าด้วยเรื่องการสืบเผ่าพันธุ์

คนไม่มีคู่ได้แต่อิงกายไปกับเสาปูน ใต้ร่มศาลาที่หาจับจองได้ก่อน เหล่าคู่ชู้สวาทบางคู่ประหลาดไม่รู้จะกระทำอันใดภายใต้เงาไม้ร่ม ต่างดมดอมขี้หูของกันและกัน เด็กมันเดินผ่านเห็นต่างๆนานาภาพนั้นพากันไปทำตามแบบ บางคู่เรียนท่าแบบสัตว์โลก เกลือกกลิ้งทิ้งตัวไปมา มองไปคล้ายงูผสมพันธุ์ เธอเหล่านั้นเมามันส์ไม่สนใจสายตา ฉันมองดูเสียใจ เสียใจที่หาไม้ลำใหญ่ไม่เจอ ฉันอยากเอาไม้แหย่ใส่ คลายการลัดลึงระหว่างงวงงูทั้งสอง แต่ฉันเป็นเด็กรักธรรมชาติ ตอนมัธยมฉันอยู่ชมรมอนุรักษ์ งูเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่เป็นตัวขับเคลื่อนธรรมชาติ

ฉันหลบหน้าเข้าหาหนังสือ เพียงเหลือบมองเป็นบางครั้งคราวคอยเตือนเหล่าเด็กน้อยอย่าได้ซอยเท้าเข้าไปบนทางที่งูผสมพันธุ์ บางวันฉันก็สงสารงู นั่นเพราะบางทีมีคนใส่ชุดคล้ายตำรวจแต่ไม่มีปืน เขาเป่านกหวีดหนึ่งทีงูก็แตกกระเจิงออกจากกัน นั่นเป็นการทำลายธรรมชาติรึเปล่าฉันไม่รู้ ฉันเป็นเด็กดีฉันเอาแต่นั่งอ่านหนังสือใต้ศาลา ฉันไม่ชอบรบกวนเวลางูผสมพันธุ์

อ่านไปนานๆฉันก็เริ่มล้าสายตา มันพล่ามัวเพราะจมอยู่กับตัวหนังสือเนิ่นนาน ด้านหลังศาลามีร่องน้ำ น้ำนั้นไม่เคลื่อนไหว มันสงบนิ่ง นิ่งเหมือนตายแล้ว ไม่หายใจ ลมเย็นพัดเอาตัวฉันค่อยๆเอนกายคล้ายเปลี่ยนจากนั่งเป็นนอน ฉันเอาหนังสือหนุนหัวแล้วฉันก็หลับตา เห็นภาพงูยังผสมพันธุ์ในเปลือกตาฉัน ฉันนึกขึ้นได้ว่าฉันเป็นเด็กดี ฉันจึงรีบลืมตา สิ่งที่อยู่ข้างหน้าฉันตอนนี้คือ "ปีเตอร์"

ปีเตอร์หัวโตกว่าตัว เขาใส่เสื้อลายทั้งตัวลายไปถึงกางเกง ดวงตาของปีเตอร์แดงสด ฉันเอ่ยทักทายปีเตอร์ "สวัสดี" ปีเตอร์จ้องมาที่ฉันเขาไม่กระพิบตาเลยสักนิด เขาไม่ได้มองไปที่งูทั้งสองตัว เขามองมาที่ฉัน ฉันทักกลับไปอีกที

"สวัสดีปีเตอร์" ปีเตอร์อ้าปากกว้างพูดสั้นๆ "แฮ..." พูดจบปีเตอร์ก็หันหลังกลับไปยังซอกเล็กๆที่เป็นรอยต่อระหว่างจันทันรับแปหลังคา

ปีเตอร์คงบอกฉันว่า "เราคุยกันไม่รู้เรื่องหรอก และฉันก็ไม่ได้ชื่อปีเตอร์ด้วย" ปีเตอร์คงสงสัยว่าทำไม่คนเราชอบเหลือเกินที่จะตั้งชื่อให้กับสิ่งนั้นสิ่งนี้ ราวกับจะเป็นเจ้าของไปซะทุกอย่าง

ปีเตอร์อาจจะไม่ได้อยากถามว่าฉันอ่านหนังสืออะไร เขาอาจจะถามว่า อ่านไปทำไม ปีเตอร์ไม่เคยอ่านหนังสือ ฉันเห็นปีเตอร์กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ฉันไม่เคยเห็นเขาอ่านหนังสือสักเล่ม เขาเอาแต่ซุกตัวอยู่ในซอกหลืบของจันทัน บางทีก็ออกมารับแสงนิดหน่อย บางวันปีเตอร์ก็เปลี่ยนสีเสื้อ เดี้ยวตัวก็เล็กลง เดี้ยวตัวก็ใหญ่ขึ้น

มีหลายคนไม่ค่อยชอบปีเตอร์ ทุกครั้งที่ฉันมาที่ศาลานี้ จะมีที่ให้ฉันอ่านหนังสือเสมอ ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ปีเตอร์ทั้งๆที่ปีเตอร์แทบจะไม่ค่อยพูดคุยกับใครเสียด้วยซ้ำ เวลาฉันมองไปที่เขา เขาเพียงแต่อ้าปากกว้างแล้วร้อง "แฮ.." แล้วเราทั้งสองก็อยู่กับโลกส่วนตัว มีบางครั้งฉันถึงกับหน้าแดงเมื่อฉันบังเอิญเจอปีเตอร์กำลังอยู่กับแฟนและกำลังประกอบพิธีกรรมอันเป็นส่วนตัว

ฉันทึกทักเอาว่าเขาคงเป็นผู้ชาย ฉันไม่อยากคิดกับเขาแบบชายหญิง นั่นเพราะหากฉันเกิดหลงรักปีเตอร์ขึ้นมาพ่อแม่ฉันคงต้องนอนเอาทีนก่ายหน้าผากเป็นแน่ เอาเป็นว่าฉันกับปีเตอร์เป็นเพื่อนที่คุยกันไม่รู้เรื่องดีกว่า อ่า..แต่ใครจะไปรู้ถ้าปีเตอร์พูดกับเรารู้เรื่องปัญหาต่างๆที่คนเราแก้ไขไม่ได้อาจจะเป็นเรื่องขี้หมาสำหรับปีเตอร์ก็เป็นได้

ฉันหลับตาลงอีกหน คราวนี้ไม่มีภาพเหล่านั้นอีกแล้ว เสียงลมโชยผ่านหูของฉัน ในเสียงนั้นมีเสียงอือ...อ่า... เสียงงูผสมพันธุ์กัน ฉันตกในเสียงนั้นเพราะมันใกล้มากๆ ฉันผุดรุกขึ้นมองออกไปรอบด้าน เด็กๆตัวเล็กกำลังเดินผ่านมา ฉันหันไปรอบด้านเสียงหัวใจฉันเต้นถี่ ฉันมองไปรอบๆ หาคนใส่ชุดเหมือนตำรวจที่มีนกหวีด

"ตาย**"ฉันนึกในใจ เขาหายไปใหนแล้ว เด็กๆกำลังเดินมา ฉันเป็นเด็กดีต้องช่วยเขาให้ได้ฉันเหลือบไปเห็นท่อนไม้ เสียงงูคราญอือ..อ่า ...

ฉันเงื้อไม้ไปที่ต้นเสียง วูบหนึ่งฉันนึกถึงปีเตอร์ ฉันหันไปมองเขา ปีเตอร์มองมาที่ฉันเขาอ้าปากกว้างร้อง




"แฮ..."

2007-02-19 16:48:30/(...)
 


saranya_nok.worm
ความเห็นที่ 1

 
  ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2007-02-19 18:36:09
เป็นงานเขียนที่ไม่ค่อยเห็นในเวบนี้นะคะ ใช้อุปมาอุปไมยได้เนียนดี

อ่านแล้วฉันให้นึกถึงคนสองคนค่ะ คือ Nose อุดม แต้พานิช สำหรับสำนวนภาษา กับโรอัล ดาห์ล ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่เคยได้อ่านงานของ ท่านโรอัล ดาห์ล เท่าไหร่แต่เพราะฉันได้กลิ่นอายของแฟนตาซีจากการร้อยเรียงอักษรจนเป็นเรื่องราวของคุณ
 


เอกราช
ความเห็นที่ 2

 
  ตอบโดย เอกราช   เมื่อ: 2007-02-21 00:11:20
แหะๆ อ่านสนุก ภาษาสวยดีจัง

แต่ข้าน้อยไม่ค่อยเข้าใจ
ปีเตอร์คืออะไรครับ ขอความกรุณาชี้แนะด้วยนะครับ

งง จบไหงอ่ะ เอาไปคิดอะไรต่อก็ไม่ได้
อยากคิดต่อแต่ไม่รู้ต้องคิดอะไร คิดอย่างไร
แนะนำด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ
 


nena
ความเห็นที่ 3

 
  ตอบโดย nena   เมื่อ: 2007-02-21 17:05:48
หากชื่อคือสิ่งเดียวหรือเปล่านะ .. ที่ข้าพเจ้าอยากตั้ง
และอยากแสดงความเป็นเจ้าของ... โดยเจ้าตัว เขาไม่สามารถว่าอะไรได้(หรือเปล่า)

บางครั้ง เห็นสุนัข ข้าพเจ้ายังเรียกเขาว่า...หมา.... ร่ำไป เอ๊ะ!ยังไง
ส่วนคุณ ปีเตอร์ของท่าน ก็คนละปีเตอร์ของคุณโจอพาร์ทเม้นท์ใช่ปะคะ
เพราะ เสียง "แฮ..." นี่แหละ

คำที่ใช้เรียกขาน
นามที่เอ่ย ยอกย้อนพฤติกรรม ... เรื่องสั้น กระชับ
เขียน ลื่น กัดเนียน ..... ชอบค่ะ!

ตกลงข้าพเจ้าจะเรียกท่าน(...)ว่าอย่างไรดีหนอ (^ ^)
 


(...)
ความเห็นที่ 4

 
  ตอบโดย (...)   เมื่อ: 2007-02-23 16:20:44
พี่นกขอรับ อาจเป็นได้ขอรับที่ไปคล้ายกับโรอัล เพราะตะแกชอบเขียนขบกัดพวกที่เรียกตัวเองว่าผู้ใหญ่อยู่เรื่อย แต่เรื่องเนียนเนี้ย ข้าเจ้ากลับมาอ่านเอง ยังทะ**ๆยังไงไม่ทราบ ไม่รู้ผีอะไรเข้าสิงให้เขียน พอดีวันนั้นเขียนสดนะขอรับท่านพี่ ส่วนตาอุดมเนี้ย ข้าเจ้าเองยอมรับตาใสขอรับ ว่าไม่เคยอ่านงานของตะแกเลย ไว้ว่าบรรยากาศชิวๆเสียหน่อย คงลองหางานของท่าน อุดมแต้มาเล็มดูบ้างขอรับ

พี่เอ็กกะราชขอรับ อีตาปีเตอร์เนี้ยยามค่ำคืนแกชอบกินแมลงขอรับ โตแกใหญ่ชอบใส่เสื้อลายจุด จุดเล็กบ้างใหญ่บ้างแล้วแต่ปีเตอร์ขอรับ จบไม่ลงหรือขอรับ อ่า...

"แฮ..."

ปีเตอร์ร้องเธอไม่ร้องอย่างเดียวเธอกระโดดเข้ามาจับไม้ที่ฉันกำลังเหวี่ยงออก สายลมปะทะหน้าปีเตอร์ ด้วยแรงเหวี่ยง ปีเตอร์พลัดหลุดจากไม้ลอยเข้าหางู

เสียงงูกรีดร้อง มันทั้งสองแยกจากกันไปตัวละทิศตัวละทาง ปีเตอร์เหลือบซ้ายแลขวา เธอค่อยๆคลานเตี่ยมๆ ไม่นาน ปีเตอร์ก็กลับไปอยู่ที่เดิม เธอหันมามองฉัน ฉันได้แต่คำรามในลำคอ

"ฮาๆ"

...

ท่านนานี่ขอรับ ไอ้ที่เรียกปีเตอร์นี่ก็มันแวบเข้ามาในโพลงขมองข้าเจ้ายามไหนมิทราบ ทราบเพียงว่า เวลาข้าเจ้าดูทีวีข้าเจ้ามักเห็นสินค้าไปบางชนิด และดูท่าว่าจะเพิ่มชนิดเรื่องๆที่ใช้พรีเซนเตอร์เป็นฝรั่งตาน้ำข้าว "ทำไมหรือครับ?"

นั่นเพราะอะไรที่ดูว่าจะตั้งใช้ความเป็นมารตราฐานความน่าเชื่อถือ เรามักจะใช้ฝรั่งมาเป็นคนรับรอง อ่า... ทำไมคนไทยมันไม่น่าเชื่อถือหรอ? ฮ้วย.. นั่นสิคนไทยมันไม่น่าเชื่อตรงใหนอะไรๆก็ฝรั่งๆ ดังนั้นข้าเจ้าก็เลยเก็บแก๊กเล็กนี้มาขบกัดเล่นพองาม ประมาณว่า

อะไรที่คนไม่ชอบ หน้าเกลียดน่ากลัว เช่น หนอน แมงสาบ ตุ๊กแก เราก็เรียกเขาว่าปีเตอร์ อ่า... ฟังดูดีขึ้นเยอะ เวลาไล่แมลงสาบ

"อี้ๆ..ปีเตอร์ๆ ไปๆ ชิ้วๆ " (ฟังแล้วน่ารัก**)
"ในห้องน้ำตูข้า มีปีเตอร์เกาะเต็มฝาเลยหว้า อ้อ.. มีมิเชลด้วย " (คลายความน่ากลัวไปเยอะ)

ส่วนท่านจะเรียกข้าพเจ้าว่าอะไรนั้นก็แล้วแต่ขอรับ จะเรียกปีเตอร์ก็ได้ ท่านคิดว่าเวลาเราตั้งชื่อหมาแล้วเรียกมันเนี้ย มันจะหันมาหาเราเพราะว่ามันจำชื่อที่คนเรียกได้หรอครับ อันนี้ข้าเจ้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เอาไว้ลองได้เป็นเมื่อไหรจะมาเล่าให้ฟังขอรับ วันนี้หมดอาทิตย์แล้ว เลิกงานเปิดตูดกลับบ้านก่อนละขอรับ เหล่าสหาย

ด้วยมิตาภาพจาก

ปีเตอร์
 




ข้อความ :
สามารถเคาะ Enter หาต้องต้องให้เว้นบรรทัด หรือใช้คำสั่ง <br>
ชื่อ :
รูปภาพ :  
ขนาดไม่เกิน 50K และต้องมีนามสกุลเป็น gif และ jpg
รหัส :   8b2353da
ใส่รหัส :   (กรุณาใส่รหัสจากข้างบนนะครับ)