ช่วงนี้บางทีอาจหายตัวไป ไม่ค่อยโพสต์ เพราะกำลังหมกมุ่นกับการเขียนนวนิยายนักสืบโบราณ

เคยเกริ่นให้ทราบคร่าวๆ แล้วว่าเป็นนักสืบสมัยรัชกาลที่ 5

ตามประวัติศาสตร์ที่อิง นักสืบโบราณของเราน่าจะอยู่ร่วมยุคกับ เชอร์ล็อก โฮล์มส์

เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในบรรณพิภพในปี 1887 ในเรื่อง A Study in Scarlet

ฉากก็ประมาณกลางรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

เชอร์ล็อก โฮล์มส์ วาดลวดลายสืบสวนไว้ในนวนิยายสี่เรื่อง เรื่องสั้นอีก 56 เรื่อง

แต่นักสืบโบราณของเราน่าจะวาดลวดลายแค่เล่มเดียว

ทำไม?

เพราะมันไม่ใช่นิยายสืบสวนสอบสวนอย่างเดียว มันเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ด้วย เจตนาคือเล่าประวัติศาสตร์ไทยช่วงรัชกาลที่ 5-6

คนไทยอาจเคยเรียนประวัติศาสตร์ท่อนนี้มาบ้าง แต่อาจไม่อิน มองไม่เห็นภาพว่าคนสมัยนั้นใช้ชีวิตอย่างไร สองชาติมหาอำนาจอังกฤษกับฝรั่งเศสพยายามยึดครองเราอย่างไร

ถ้ายิงกัน ใช้ปืนอะไรยิง ถ้าไปไหนมาไหน จะพายเรือไปทางไหน อย่างไร

การสร้างทางรถไฟในสมัยรัชกาลที่ 5 ทำอย่างไร ใครสร้าง รถไฟทางเหนือกับทางใต้ต่างกันอย่างไร ฯลฯ

นวนิยายเรื่องนี้จึงเป็นการเล่าประวัติศาสตร์ในช่วงนั้น ผ่านนักสืบคนหนึ่ง และผ่านคดีฆาตกรรมหลายคดี

เหมือนนำ ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน มายำรวมกับ พุ่มรัก พานสิงห์ แต่เป็นงาน period

ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือไม่ เรื่องนี้จะประกอบด้วย 11 บทเหมือน ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน

หนึ่งบทต่อหนึ่งเหตุการณ์

ตอนนี้เขียนไปได้แล้ว 6 เรื่อง ความหนาก็ปาเข้าไปแล้ว 240 หน้า

เขียนจบ คงหนากว่านี้

สำหรับชื่อเรื่อง คิดชื่อมามากมายหลายสิบชื่อ แต่ถ้าไม่ผิดแผน จะใช้ชื่อเรื่องว่า รหัสคดีกรุงสยาม

คำว่า 'กรุงสยาม' เป็นชื่อเรียกของเมืองไทย หากดูเหรียญเงินในสมัยรัชกาลที่ 5 จะมีคำว่า กรุงสยาม

ยังเขียนไม่เสร็จ แต่ออกแบบปกเสร็จแล้ว ดูปกไปพลางๆ ก่อนนะ

เอ๊ะ! นี่เรามาถึงยุคที่ต้องป้ายยาก่อนเขียนเสร็จแล้วหรือเนี่ย!

วินทร์ เลียววาริณ
12-7-26

วินทร์ #2009 : “ทุกระบบในโลกก็ต้องมีจุดด่าง หลายศาสนาแทรกส่วนที่เป็นความมืดบอดทางปัญญาเข้าไป แม้โดยไม่เจตนา แต่ศาสนาก็วิวัฒนาการมาเรื่อย ๆ ไม่แปลกหากมันรวมพิธีกรรมที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวกับแก่นของศาสนาเข้ามาด้วย ทุกศาสนาก็เจอปัญหานี้ แต่มันก็ยังวางอยู่บนรากของศาสนาหลัก”

วินทร์ #1001 : “งั้นหรือ? สมมุติว่า นาย ก. ไปหาหมอแล้วแปลงเพศเป็นผู้หญิง เรายังจะเรียกเขาว่าผู้ชายอีกหรือ? เวลาคุณผสมพันธุ์ม้ากับลา ได้ลูกเป็นล่อ คุณยังจัดว่าล่อเป็นม้าหรือเปล่า? ผมเห็นว่าม้าก็คือม้า ลาก็คือลา ล่อก็คือล่อ ทั้งหมดมีสี่ขาเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน ปัญหาคือผมว่าคนส่วนใหญ่ยังเห็นล่อเป็นม้านะ”

วินทร์ #4415 : “ก็เหมือนเค้กช็อกโกแลต มันก็ต้องทำด้วยช็อกโกแลตเป็นหลัก ถ้าหากคุณใส่กล้วยหอมเข้าไปมากกว่าช็อกโกแลต มันก็ควรเรียกใหม่ว่าเค้กกล้วยหอม”

วินทร์ #1001 : ใช่เลย ถ้าคุณแปลงพุทธศาสนาจนไม่เหลือหลักการเดิม ยัดไสยศาสตร์เข้าไป ขายความเชื่อที่ว่าทำบุญมากเท่าไหร่ก็ขึ้นสวรรค์ชั้นสูงเท่านั้น มันก็ไม่ควรเรียกว่าศาสนาพุทธ แต่เรียกเป็นชื่ออื่น เพราะไสยศาสตร์กับแนวคิดพุทธเป็นเหมือนน้ำมันกับน้ำ มันคนละเรื่องกัน พุทธะแปลว่าตื่น  ไสยแปลว่าหลับ ทีนี้เมื่อใส่ความเป็นไสยศาสตร์เข้าไปมาก ๆ และคนชอบ...”

วินทร์ #2009 : “คนต้องชอบอยู่แล้ว เพราะมันง่าย แค่มีเงินก็ขึ้นสวรรค์ได้”

วินทร์ #1001 : “เมื่อเป็นอย่างนี้ เราจะจัดศาสนา X เป็นศาสนาหรือเปล่า ในเมื่อไสยศาสตร์ทำหน้าที่คนละอย่างกับศาสนา ไสยศาสตร์เป็นเรื่องความเชื่ออำนาจเหนือธรรมชาติซึ่งไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อความสุขของสังคม แต่เพื่อความสุขของปัจเจก เช่น สวดมนต์บทนี้แล้วผัวจะหลง ทำพิธีนั้นแล้วความซวยจะหายไปจากชีวิต มันไม่ได้ช่วยทำให้สังคมโดยรวมสงบขึ้นหรือดีขึ้น ว่าก็ว่าเถอะ มันกลับเป็นเรื่องตรงกันข้าม เพราะมันทำให้สังคมเต็มไปด้วยคนเห็นแก่ตัว ปัญหาคือในบ้านเรามีศาสนา X ทั่วบ้านทั่วเมือง ทั้งหมดยืนยันว่าเป็นศาสนาของแท้”

วินทร์ #3102 : “แต่คนไม่เหมือนกัน เหมือนบัวสี่เหล่า สติปัญญาไม่เท่ากัน  คนบางพวกต้องสอนธรรมโดยใช้ไสยศาสตร์ช่วย...”

วินทร์ #1001 : “แหม! นี่มัน ‘คลีเช่’ มากเลยนะ! ผมว่านี่เป็นความคิดแปลก ๆ เหมือนเรายอมจำนนต่อโชคชะตา ไม่คิดเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้น เกิดมาโง่ก็ต้องโง่ไปจนวันตาย คนที่มีปัญญาก็ไม่ควรสอนคนไม่มีปัญญา เพราะเสียเวลาเปล่า มันเรียนอะไรไม่ได้หรอกเพราะสมองมันทึบ จึงต้องพึ่งเรื่องเหนือธรรมชาติ คนโง่ต้องพึ่งเรื่องงมงาย ต้องพึ่งลอตเตอรี ต้องยอมรับชะตากรรมเพราะสมองไม่ดี มันเหมือนบอกว่าคุณเป็นคนจน ก็ต้องใช้แรงงาน ดื่มยาชูกำลังวันละสองขวด มันง่ายไปรึเปล่า? การสอนธรรมโดยใช้ไสยศาสตร์และความเชื่อเหนือธรรมชาติก็เหมือนเรารักษาคนขาด้วนโดยให้เสพยาไอซ์ยาบ้าจนเคลิ้มและเชื่อว่าตนเองมีขาปกติ คำว่า ‘บัวสี่เหล่า’ ทางพุทธแค่บอกว่ามนุษย์เกิดมาฉลาดไม่เท่ากัน จึงต้องใช้กุศโลบายต่างกันในการสอน ไม่ใช่บอกให้ยอมรับอำนาจเหนือธรรมชาติ พระพุทธองค์ก็ทรงปฏิเสธอำนาจเหนือธรรมชาติอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่คอนเส็ปต์ของปรัชญาพุทธ แล้วเวลาพูดถึง ‘บัวสี่เหล่า’ มันก็ไม่เกี่ยวกับระดับการศึกษาด้วย เคยสังเกตมั้ยว่าใครกันแน่ที่ชอบพึ่งอำนาจเหนือธรรมชาติ ก็คนจบปริญญาโทปริญญาเอกทั้งนั้น เรียงแถวกันกราบไหว้ราหู นี่เป็นดัชนีชี้ว่าบางทีสังคมเรามีคนจิตไม่มั่นคงมากเหลือเกิน”

วินทร์ #3102 : “มนุษย์เป็นสัตว์อ่อนแอทางจิตใจ เราอยู่ด้วยตัวเราเองไม่ได้ หรือสูญเสียความสามารถนั้นไปแล้ว คุณเคยตื่นขึ้นมากลางดึก กลัวโดยไม่มีสาเหตุไหม คุณรู้สึกไม่มั่นคง รู้สึกว่ากำลังหลงทางในโลกใบนี้”

วินทร์ #1001 : “ผมเป็นบ่อยไป”

วินทร์ #3102 : “เราจึงต้องยึดกุมทุกอย่างที่อยู่ใกล้ตัว เหมือนจับห่วงยางชูชีพตอนที่ลอยคอกลางทะเล ศาสนาก็เหมือน ‘ห่วงยางชูชีพ’ นั้น”

วินทร์ #1001 : “แน่นอน ผมเห็นด้วย มนุษย์เราเงียบเหงาในสันดาน ไม่งั้นทำไมสมาร์ทโฟนจึงประสบความสำเร็จล้นหลาม ไปที่ไหนก็เห็นคนกดอะไรยึก ๆ สามารถหาเรื่องกดได้ตลอดเวลา วันก่อนผมเห็นหญิงสาวคนหนึ่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ คุณเธอกดปุ่มดูจอสมาร์ทโฟนตลอดทาง คุณเธอไม่กลัวอันตรายเลย ธุระอะไรจะรัดตัวขนาดนั้น คุณเคยเห็นคลิปผู้หญิงเดินกดมือถือโดยไม่ดูทาง แล้วเดินตกบ่อน้ำมั้ย?”

วินทร์ #2009 : “ผมเคยดู ขำดี”

วินทร์ #1001 : “เวลาเข้าร้านอาหาร กว่าครึ่งของลูกค้าก้มหน้าก้มตากดปุ่ม บางทีกินแมลงวันเข้าไปยังไม่รู้เลย คนเป็นแฟนไปกินข้าวด้วยกัน แต่ไม่คุยกัน ต่างคนต่างกดปุ่มหาโลกส่วนตัวของตัวเอง เออ! ก็แปลกดีนะ”

วินทร์ #2009 : “อาจแสดงว่าพวกเขาเป็นคนเหงา ขาดที่พึ่งทางใจ”

วินทร์ #1001 : “และศาสนาใหม่ของพวกเขาก็คือ WhatsApp และ Line เป็นที่พึ่งที่ยึดเหนี่ยวใหม่ทางใจ นี่ผมไม่ได้วิพากษ์ว่าเทคโนโลยีการสื่อสารเป็นเรื่องแย่หรอกนะ ผมเพียงบอกว่าคนเราดูเหมือนขาดที่พึ่งทางใจเสมอ ไม่งั้นเราไม่มีศาสนา X มากมายอย่างนี้หรอก ศาสนาเป็นเหมือนห่วงยางชูชีพ ศาสนาทำหน้าที่สองด้าน ปัจเจกและสังคม ด้านปัจเจกคือเป็นประภาคาร เป็นแสงไฟนำทางเพื่อให้เดินไปในความมืดได้โดยไม่หลงทางและมีสันติสุข ส่วนด้านสังคมคือทำให้เกิดสันติ ไม่ฆ่าแกงแก่งแย่งชิงดีกันจนเกิดความวุ่นวาย ทำลายตัวเองและส่วนรวม...”

วินทร์ #3102 : “อืม...”

วินทร์ #1001 : “ผมถามคุณหน่อย ทหารคนหนึ่งเป็นศาสนิกชนที่ดี เมื่อถึงเวลาทำงาน ก็ฆ่าศัตรูที่มารุกรานเป็นร้อยศพ เราจัดว่าเขามีศาสนาไหม? คนมีอาชีพฆ่าหมูฆ่าไก่มีศาสนาไหม?”

วินทร์ #3102 : “นี่เป็นพื้นที่สีเทา”

วินทร์ #1001 : “เปล่า มันไม่ใช่พื้นที่สีเทาหรอก แต่จะตอบคำถามนี้ได้ คุณต้องมองกว้างกว่าแค่เรื่องศาสนา”

วินทร์ #3102 : “ยังไง?”

วินทร์ #1001 : “การให้คำจำกัดความศาสนาว่าเป็นความเชื่อ สอนศีลธรรม มีศาสดา มีคัมภีร์ มีพิธีกรรม ทั้งหมดนี้เป็นคำจำกัดความตามศาสนาที่มีอยู่แล้วมากกว่าจะว่าตามอุดมคติ สมมุติว่าทุกศาสนาหลักรวมโหราศาสตร์เข้ามาด้วย คำจำกัดความของศาสนาในพจนานุกรมก็คงมีวลี ‘มีโหราศาสตร์’ แน่ ๆ อย่าลืมว่าคนเพียงกลุ่มหนึ่งเป็นผู้เขียนคำจำกัดความของศาสนา ถ้าคุณให้ผมเขียนคำจำกัดความของศาสนา ผมก็คงเขียนต่างออกไปตามอุดมคติของผม”

วินทร์ #2009 : “คุณจะเขียนว่าไง?”

วินทร์ #1001 : “ผมมองที่ภาพรวมของโลกมากกว่าจุดเล็ก ๆ ผมไม่ได้มองแค่ศาสนาของมนุษย์ ดังนั้นคำจำกัดความของผมย่อมต่างจากแนวคิดเดิมไปคนละเรื่องเลย”

วินทร์ #2009 : “ก็บอกมาซี!”

วินทร์ #1001 : “ผมเชื่อว่าศาสนาเกิดขึ้นเพราะความจำเป็น มันเป็นประดิษฐกรรมของมนุษย์ ไม่ได้ถูกส่งมาจากสวรรค์ชั้นไหน มันเป็นเพียงฟันเฟืองชิ้นหนึ่งของวิวัฒนาการ มนุษย์เราเลือกที่จะดำเนินชีวิตแบบรวมกลุ่มเป็นสังคม เพื่อเพิ่มโอกาสอยู่รอด เราแบ่งหน้าที่กันเหมือนพวกมด ปลวก และผึ้ง และเมื่อคนสมองใหญ่จำนวนมากมาอยู่ด้วยกันย่อมเกิดปัญหามากกว่าพวกมดหรือปลวก เราจึงต้องประดิษฐ์กลไกบางอย่างขึ้นมาทำให้เราไม่ทำลายตัวเองเสียก่อน ศาสนาและกฎหมายก็คือเครื่องมือนั้น กฎหมายเป็นการปราบ เหมือนผู้รักษากฎหมายพูดว่า ‘อย่าทำชั่วนะ ไม่งั้นจะจับเข้าคุก’ ส่วนศาสนาเป็นเครื่องปราม อย่างที่ผู้ใหญ่สอนว่า ‘อย่าทำชั่วนะ ไม่งั้นจะตกนรก’ หากปราศจากเครื่องมือสองชิ้นนี้ ด้วยพฤติกรรมเห็นแก่ตัวของเรา สายพันธุ์มนุษย์คงสูญพันธุ์ไปนานแล้ว เพราะโดยสรีระเราอ่อนแอกว่าสัตว์จำนวนมาก เรารอดตายมาได้นานขนาดนี้เพราะขนาดสมองของเรา”

วินทร์ #3102 : “คุณมองอะไร ๆ เป็นวิทยาศาสตร์มากไปหรือเปล่า?”

วินทร์ #2009 : “แต่ผมเห็นด้วยนะ”

วินทร์ #1001 : “มนุษย์แรกเริ่มไม่ได้รวมกันเป็นสังคมใหญ่ขนาดประเทศ รวมกันแค่กลุ่มเล็ก ๆ ช่วยกันเอาตัวรอด บทบาทของ ‘ศาสนา’ ในสมัยแรกก็ต่างจากบทบาทของศาสนาในเวลานี้ อย่างสองพันปีที่แล้ว ถ้าศาสนาทำให้ประเทศ ก. ประเทศ ข. หรือเมืองสองเมืองไม่รบพุ่งกัน มีความสงบสุข ก็ถือว่าศาสนานั้นทำหน้าที่ของมันสำเร็จแล้ว หรือในกรณีของศาสนายิว เมื่อรวมชาติสำเร็จ ก็ถือว่าศาสนาทำหน้าที่ของมันแล้ว แต่พอมาถึง พ.ศ. ที่เรามีความรู้มากขึ้น เรารู้ว่าถ้าตัดป่ามากไป วงจรชีวิตในโลกทั้งใบจะพัง เราใช้พลาสติกมากเกินไป มันทำให้โลกเดือดร้อน ถ้าเราใช้น้ำมันมากเกินไป โลกจะเกิดปฏิกิริยาเรือนกระจก น้ำแข็งขั้วโลกละลายมากขึ้น”

วินทร์ #2009 : “วันนึงน้ำจะท่วมโลก...”

วินทร์ #1001 : “ใช่ ถึงตอนนั้นทุกชีวิตบนโลกจะเดือดร้อนไปหมด ไม่เฉพาะมนุษย์ ดังนั้นบทบาทของศาสนาก็ต้องกว้างขึ้น เพราะไม่งั้นโลกพังได้ เวลาผมบอกว่าโลกพัง ผมหมายความตรงคำ คือพังจริง ๆ มนุษยชาติและสิ่งมีชีวิตทั้งหลายสูญพันธุ์ได้ ในเมื่อเรามีความรู้มากพอ เราก็ควรใช้ระบบศาสนาให้มีประโยชน์มากกว่าแค่พาเราขึ้นสวรรค์..."

วินทร์ #3102 : “คุณกำลังบอกว่าศาสนาช่วยโลกได้ขนาดนั้น?”

วินทร์ #1001 : “ใช่ ถ้าเราจะใช้ศาสนาเป็นเครื่องมือช่วยมนุษยชาติให้รอด แต่มันกว้างกว่าแค่ช่วยมนุษย์ มันรวมชีวิตอื่น ๆ ด้วย ชีวิตมนุษยชาติสั้นแสนสั้นเมื่อเทียบกับอายุของโลกและจักรวาล หากเทียบอย่างที่ คาร์ล เซเกน เทียบคือให้อายุจักรวาลตั้งแต่กำเนิดถึงวันนี้เท่ากับหนึ่งปี มนุษย์ก็เพิ่งปรากฏในโลกนี้เมื่อนาทีสุดท้ายของปี แต่ดูเหมือนเพียงนาทีเดียวบนโลก เราทำลายโลกมากกว่าเวลาก่อนหน้านั้นรวมกัน”

วินทร์ #2009 : “จริง”

วินทร์ #1001 : “ผมจึงเห็นว่าศาสนาไม่ใช่แค่เรื่องที่คุณไม่ไปฆ่าคนอื่น หรือทำให้ใครเดือดร้อน แต่มันรวมไปถึงการไม่ทำให้โลกเดือดร้อน หรือทำให้ต้นไม้เดือดร้อน สภาพอากาศเดือดร้อน นี่น่าจะเป็นศาสนาที่เวิร์กกว่า เพราะว่าคุณมองในภาพรวมทั้งหมด”

วินทร์ #2009 : “คุณกำลังบอกว่าศาสนาไม่น่าจะเป็นแค่กิจการสำหรับมนุษย์เท่านั้น...”

วินทร์ #1001 : “ถูกต้อง เราจะเรียกตัวเองว่าคนมีศาสนาได้อย่างไรหากเราจำกัดการไม่ ‘ทำชั่ว’ ไว้แค่ในสังคมมนุษย์เท่านั้น หากเรายังตัดไม้ทำลายป่าและสิ่งแวดล้อมจนสิ่งมีชีวิตอื่นเดือดร้อนไปด้วย คุณไม่ฆ่าคน แต่ถ้าคุณไปจับสัตว์มาเลี้ยงในกรง ผมคิดว่ามันก็แย่พอกัน อาจจะแย่กว่าด้วยซ้ำไป เพราะคุณเชื่อว่ามันไม่เป็นไร ฆ่าคนเป็นไร แต่ฆ่าสัตว์ไม่เป็นไร คนมีศาสนาไม่น่าจะทำลายธรรมชาติ จับสัตว์มาทรมานในรูปต่าง ๆ เช่น ขังในสวนสัตว์ จับนกจับปลามาให้คนปล่อย ทำลายโลกด้วยมลพิษ หากเป้าหมายสูงสุดของศาสนาคือสันติภาพ เราก็ต้องคิดกว้างกว่าแค่ว่าเราเป็นอย่างไร เราจะมีบุญมากพอชาติหน้าเกิดมารวยสวยหล่อหรือไม่ เราจะขึ้นสวรรค์ชั้นไหน แต่ผมว่าแค่นี้แคบเกินไป”

วินทร์ #2009 : “แล้วจะต้องทำยังไง?”

วินทร์ #1001 : “ศาสนาควรวิวัฒนาการไปตามความเหมาะสมของโลก และไม่ใช่เพียงแค่เหมาะสมกับกลุ่มของตนหรือเผ่าพันธุ์มนุษย์เท่านั้น หากกินความกว้างไปถึงพืช สัตว์ โลก ธรรมชาติ และจักรวาล เป้าหมายของศาสนาน่าจะคือสันติภาพ ไม่ใช่ปัจเจก เพราะการรู้ว่ามีพระเจ้าไหม มีโลกหน้าไหม ไม่ได้ช่วยให้มีชีวิตรอดมากกว่าในระบบวิวัฒนาการ เราต้องคิดกว้างกว่าแค่เราจะเป็นยังไง จะได้ไปเกิดใหม่ในภพที่ดีกว่านี้มั้ย จะสวยรวยหล่อมั้ย จะได้ขึ้นสวรรค์ชั้นไหน”

วินทร์ #2009 : “จุดนี้ผมเห็นด้วยนะ”

วินทร์ #1001 : “คนจำนวนมากมองศาสนาแค่ส่วนที่เกี่ยวกับตัวเอง มองเพื่อประโยชน์ของตัวเอง ฉันจะมีชาติหน้าที่ดีกว่านี้หรือเปล่านะ ฉันจะได้ไปสวรรค์นิรันดร์หรือเปล่านะ ผมว่ามันก็คือความเห็นแก่ตัวชนิดหนึ่ง มันน่าจะเป็นว่าเราจะทำอย่างไรให้โลกนี้เป็นสวรรค์ในชีวิตนี้ ไม่ต้องรอให้ถึงโลกหน้า เมื่อถึงจุดจุดนี้ จะมีสังกัดหรือไม่มีสังกัดศาสนา ก็ไม่สำคัญเท่ากับเราทำอะไรให้โลกทั้งมวล มากกว่าแค่คิดถึงประโยชน์ของตัวเองในชาตินี้และชาติหน้า เพราะเราจะไม่มีชาติหน้าที่น่าใฝ่ฝัน หากเราไม่ช่วยทำชาตินี้ให้ดี”

วินทร์ #3102 : “ประเด็นของคุณก็น่าสนใจ แต่คนจะคิดว่าทำไมมนุษย์ต้องรับผิดชอบต่อสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ด้วย”

วินทร์ #1001 : “เพราะเราชาวมนุษย์ในฐานะที่มีสมองใหญ่กว่า พัฒนาไปไกลกว่า ก็มีหน้าที่รับผิดชอบต่อโลกและสิ่งมีชีวิตบนโลกไปโดยปริยาย จะบอกว่าเราไม่เกี่ยวไม่ได้ สมมุติว่าคุณพบระเบิดปรมาณูลูกหนึ่งซ่อนในบ้านหลังหนึ่ง เครื่องนับเวลาถอยหลังแสดงว่ามันจะระเบิดในอีก 24 ชั่วโมงข้างหน้า คุณจะกดปุ่มหยุดมัน หรือว่าจะรอให้เต่า ปลา กุ้ง ลิงมาทำหน้าที่นี้...

“และเพราะหากไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ วันใด ก็จะไม่มีมนุษย์ในวันนั้น ทุกระบบในโลกทำงานเป็นวงจร มันคือ Butterfly Effect จะชอบหรือไม่ชอบ เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย คุณก็ไม่อาจหนีความจริงนี้ไปได้ บางครั้งสังคมอุดมคติก็ไม่ใช่ทางเลือก แต่คือความจำเป็น”

(อ่านตอนใหม่สัปดาห์หน้า)

วินทร์ เลียววาริณ
12-7-26

จากหนังสือ วินทร์-วินทร์ Situation
สารคดีเกี่ยวกับปรัชญา ศาสนา วิทยาศาสตร์ 
อ่านฟรีที่เพจนี้ก็ได้ แต่ถ้าเก็บไว้เป็นเล่ม ก็อ่านได้ถึงลูกหลาน 
ราคาแค่ 225.- เท่านั้น หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว

สั่งซื้อได้ที่ https://www.winbookclub.com/store/detail/141/วินทร์-วินทร์%20Situation 

คุยกับ วินทร์ เลียววาริณ

วันนี้คำถามเดียว เห็นด้วยกับหนัง woke ไหม

อ่านคำตอบได้จากลิงก์นี้  https://www.blockdit.com/posts/6a4caba5bea2bbce45b791f2 

ผู้อ่านสามารถคุยหรือตั้งคำถามกับผู้เขียนได้ เขียนคำถามมาได้ที่ inbox เพจเฟซบุ๊ค วินทร์ เลียววาริณ ช่วยแจ้งชื่อหรือนามปากกาด้วย ถ้าไม่แจ้งจะใส่ "ไม่ประสงค์จะออกนาม"

ในปี 1970 ธนาคาร Crocker-Citizens National Bank ที่แคลิฟอร์เนีย บรี๊ฟเอเจนซีโฆษณาว่าอยากทำโฆษณาธนาคารหน่อย เป้าหมายคือคนหนุ่มสาว Hal Riney ครีเอถีฟเอเจนซีเสนอว่าอย่าทำโฆษณาแบบ "ธนาคารของเราดีกว่าธนาคารอื่น เพราะดอกเบี้ยของเราสูงกว่า บริการของเราดีกว่า" ฯลฯ มันจะกลืนหายไปกับทะเลโฆษณาที่พูดอย่างเดียวกันหมด

ทำไมไม่ทำแบบ soft sale สร้างอารมณ์ให้เกิดความอยากใช้บริการธนาคารนี้ล่ะ โดยไม่ต้องมีคำโฆษณา

Hal Riney เสนอว่าตัดประโยคขายตรงทิ้งไปให้หมด นำเสนอหนังชีวิตของคู่หนุ่มสาวที่เพิ่งแต่งงาน และกำลังจะเริ่มต้นเดินทางสายใหม่ และธนาคารก็พร้อมช่วยพวกเขา เดินไปด้วยกัน

ใช้เพลงเล่าเรื่อง

พวกเขาควานหานักแต่งเพลง จนได้ Paul Williams และ Roger Nichols ซึ่งทีแรกก็ไม่อยากทำเพลงประกอบโฆษณา แต่ก็ถูกหว่านล้อมจนยอมทำ

หนังโฆษณาที่ออกมาเป็นภาพคนหนุ่มสาวที่แต่งงานใหม่ เริ่มต้นชีวิตใหม่ เดินเรื่องด้วยเพลง โฆษณาชิ้นนี้ประสบความสำเร็จทันที มันเปลี่ยนมุมมองของคนโฆษณาว่า ไม่จำเป็นต้องขายสินค้าตรงๆ ก็สำเร็จได้

เรื่องก็คงจบแค่นั้น หากมิใช่วันหนึ่งเพลงโฆษณานี้ไปเข้าหูนักดนตรีคนหนึ่ง เขามองเห็นศักยภาพของเพลงนี้ว่า มันสามารถทำเป็นเพลงความยาวปกติได้ เขาติดต่อคนแต่งเพลง และตกลงขยายความยาวเพลงประกอบหนังโฆษณาชิ้นนี้เป็นเพลง

มันกลายเป็นเพลงฮิตในยุค 70

เพลงนี้ชื่อ We've Only Just Begun

เรากำลังเพิ่งเริ่มต้นใหม่

นักดนตรีผู้มองเห็นศักยภาพของเพลงคนนั้นคือ ริชาร์ด คาร์เพนเตอร์

นักร้องคือ คาเรน คาร์เพนเตอร์ หลังจากนั้นจักรวาลเพลงของเธอก็ขยายตัวไม่หยุด ฉุดไม่อยู่

เพลง We've Only Just Begun กลายเป็นเพลงฮิตไปทั่วโลก พิสูจน์ว่าถ้าเพลงดีจริง ไม่ว่าซ่อนอยู่ในหนังโฆษณาชิ้นเล็กๆ ก็เปล่งประกายจนได้

ที่มาของเพลงนี้ทำให้นึกถึงนักร้องเด็กสาวภูเก็ตที่กำลังเปล่งประกายในขณะนี้ มุมเล็กๆ มุมหนึ่งในจังหวัดภูเก็ตที่เด็กสาวซ่อนตัวอยู่ไม่อาจบดบังความแรงของรัศมีได้

เช่นเดียวกับชื่อเพลง จักรวาลเพลงของเธอกำลัง "Only Just Begun"

วินทร์ เลียววาริณ
10-7-26

สมัยที่คุณบริสุทธิ์เป็นเด็ก ในช่วงปิดเทอมจะไปใช้ชีวิตในไร่ของลุง

ลุงของคุณบริสุทธิ์มีลูกชายคนหนึ่งชื่อบริพัฒน์ โตเป็นหนุ่มแล้ว หน้าตาดี และค่อนข้างเจ้าชู้ แต่เขามีข้อดีอย่างหนึ่งคือช่วยงานพ่อโดยไม่เกี่ยงงอน

ลุงเป็นเกษตรกร ทำไร่หลายชนิด ล้มลุกคลุกคลานมาหลายหน จนในที่สุดก็ลงตัวที่มาเลี้ยงวัวเพื่อเป็นพ่อพันธุ์ วัวของลุงเป็นพ่อพันธุ์คุณภาพสูง ลุงให้บริการรับผสมพันธุ์วัวให้ชาวไร่ในหลายจังหวัด

คุณบริสุทธิ์ในเวลานั้นแม้จะเป็นเด็ก แต่ก็พยายามช่วยลุงทำงานให้มากที่สุด เรียนรู้งานทุกด้าน

วันหนึ่งปิกอัพคันหนึ่งมาจอดที่ไร่ คุณบริสุทธิ์ออกไปต้อนรับ พบว่าเป็นผู้ใหญ่บ้าน หน้าตาแกบูดบึ้ง สีหน้าโกรธจัด

ผู้ใหญ่บ้านถามคุณบริสุทธิ์ “ไอ้สุด”

“ผมชื่อบริสุทธิ์ครับ”

“ไอ้บริษัท”

“บริสุทธิ์ครับ ไม่ใช่บริษัท ไม่ใช่คอมปะนี”

“ไอ้บริสุทธิ์”

“ผมชื่อบริสุทธิ์ครับ ไม่มีไอ้”

“กูชักเหนื่อยแล้ว ไอ้บริสุทธิ์ พี่มึงไอ้บริพัฒน์อยู่หรือเปล่า?”

“พี่บริพัฒน์ไม่อยู่ครับ เข้าเมืองไปซื้ออุปกรณ์ช่าง”

“แล้วลุงมึงอยู่หรือเปล่า?”

“ลุงก็ไม่อยู่ครับ ไปรับผสมพันธุ์วัวที่อีกจังหวัดนึง”

“แล้วป้ามึงล่ะ?”

“ไม่อยู่ครับ”

“ไปผสมพันธุ์ด้วยหรือ?”

“ป้าผมอายุมากแล้ว รังไข่ฝ่อแล้ว ไม่ผสมพันธุ์แล้วครับ”

“ไอ้ทะลึ่ง กูถามว่าป้ามึงไปไหน”

“ไปตลาดครับ”

“ตกลงทั้งบ้านมีมึงอยู่คนเดียว?”

“ใช่ครับ”

คุณบริสุทธิ์มองตาผู้ใหญ่บ้าน ถามว่า “ผู้ใหญ่บ้านมาธุระอะไรหรือครับ? ผมพอจะช่วยได้มั้ย?”

“ไม่ได้หรอกว่ะ เรื่องของผู้ใหญ่”

“ผมก็โตแล้วนะครับ”

“ไม่ได้ นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย กูต้องพูดกับลุงมึงตัวต่อตัว”

“เรื่องอะไรครับ?” คุณบริสุทธิ์ถามอีก

ผู้ใหญ่บ้านเริ่มรำคาญ บอกว่า “เอ้า! บอกก็ได้ พี่มึงไอ้บริพัฒน์ทำลูกสาวกูท้อง อยากรู้ว่าลุงมึงคิดยังไง”

คุณบริสุทธิ์ยิ้ม “โธ่! เรื่องแค่นี้ผมตอบให้ก็ได้ ปกติลุงผมคิดค่าผสมพันธุ์วัวตัวละพันห้า ผู้ใหญ่บ้านเป็นคนกันเอง คิดราคาแค่พันเดียวพอครับ”

สวัสดีวันศุกร์

วินทร์ เลียววาริณ
10-7-26

.........................

จากนวนิยาย เรื่องรักของคุณบริสุทธิ์กับนางสาวภุมรี ศจีรมย์ สมถวิล จินตหรา พารัก ปักเสน่ห์ เรวดี ศรีสกาว (ใช่ นิยายชื่อยาวๆ กวนตีนอย่างนี้แหละ Who will why)

นี่เป็นนวนิยายแนวใหม่ที่นำขำขันตลกๆ ระดับ ‘ขำกลิ้ง’ 400 เรื่องมายำเป็นนวนิยาย

ค่าคลายเครียดแค่ 330 บาท เฉลี่ยขำละ 80 สตางค์ หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว

https://www.winbookclub.com/store/detail/188/เรื่องรักของคุณบริสุทธิ์กับนางสาวภุมรี%20ศจีรมย์%20สมถวิล%20จินตหรา%20พารัก%2520ปักเสน่ห์%20เรวดี%20ศรีสกาว 

โปรโมชั่น https://www.winbookclub.com/store/detail/196/แพคเกจพิเศษ%203%20in%201 

Shopee เดี่ยว https://s.shopee.co.th/1VjWGyXzed 

https://s.shopee.co.th/9A8xPCjmLp