(หมายเหตุ ช่วงนี้คุยเรื่องสงครามอิหร่านจนเกือบลืมรีวิวหนัง เรื่องนี้ต้องทำก่อนที่จะประกาสผลออสการ์)

บอกตรงๆ ผมไม่ใช่คอหนังสายดรามา ชอบดูหนังแนวแปลกๆ ไอเดียแปลกๆ มากกว่า แต่ก็รู้สึกว่าหนีไม่พ้นหนังดรามา ปกติจะเข้าโรงไปดูสักพัก ถ้าชักจะดรามามากไป หรือมีกลิ่นน้ำเน่าโชยมา ก็เดินออกจากโรง ยกเว้นถ้ามีบทเซ็กซ์ ก็ยอมดูต่อ ขออภัย! คีย์ผิด แต่ขี้เกียจลบ

Sentimental Value เป็นภาพยนตร์ดรามาเรื่องล่าสุดที่เข้าโรงหนังไปดู เช่นเคย ผมไม่รู้ว่ามันเป็นหนังเกี่ยวกับอะไร เพราะเลิกดู trailer มา 20 ปีแล้ว

หนังเปิดตัวดี ดึงความสนใจได้ดี และไม่นานมันก็พาเราเข้าไปในชีวิตของตัวละครแต่ละคน

Sentimental Value เป็นเรื่องความสัมพันธ์ของพ่อกับลูกสาวสองคน ที่เชื่อมกับด้วยงานศิลปะ ซึ่งเป็นธีมที่ต่างจากดรามาเรื่องอื่นๆ

จุดเด่นของหนังคือการเล่าเหมือนไม่เล่า แต่ละฉากโผล่เข้ามาโดยไม่บอกกล่าวว่ามันคืออะไร เราต้องโยงเรื่องเอง ยกตัวอย่าง เช่น ฉากงานศพ ไม่มีโลงศพ ไม่มีอะไรที่บอกในนาทีแรกของฉากนั้นว่าคือฉากงานศพ หรือใครตาย แต่เราดูจากเครื่องแต่งกาย บทสนทนา จนเรารู้เอง

หนังเล่าเรื่องแบบนี้แทบทั้งเรื่อง ทำให้หนังกระชับ และ 'lean' สะอาดหมดจด เหมือนเฟอร์นิเจอร์สไตล์สแกนดิเนเวียน

ก็ใช่ นี่เป็นหนังสัญชาติสแกนดิเนเวีย ผู้กำกับชาวเดนมาร์ก-นอร์เวย์ นักแสดงชาวสวีเดนที่ไปเอาดีในฮอลลีวูด (Stellan Skarsgård) ตัวละครลูกสาวสองคนรับบทโดยนักแสดงนอร์เวย์

ผมชอบโทนหนังเรียบๆ แบบนี้ เต็มไปด้วยองค์ประกอบย่อยที่บทโยนเข้ามาทีละชิ้น ประกอบเป็นภาพรวม และจบอย่างสวยงาม

นี่เป็นหนังเกี่ยวกับศิลปะและชีวิต ดูไม่ยาก แต่ก็ไม่ง่าย และไม่ใช่หนังสำหรับทุกคน

ไม่ทุกคนชอบเฟอร์นิเจอร์สไตล์สแกนดิเนเวียน

9.5/10
ฉายในโรงภาพยนตร์

วินทร์ เลียววาริณ 
14-3-26

วินทร์ เลียววาริณ รวมบทรีวิวหนังจำนวนหลายร้อยเรื่องในหนังสือใหม่ บ้าหนัง 1-4 มีจำหน่ายในรูปอีบุ๊คที่เว็บไซต์ winbookclub.com และที่ MEB (คีย์คำว่า วินทร์ เลียววาริณ)

(มาตรการให้คะแนนของ วินทร์ เลียววาริณ : ความคิดสร้างสรรค์ + สาระ + ศิลปะการเล่าเรื่อง)

เวลาอ่านข่าวการเมืองโลกในภาษาอังกฤษ เรามักได้ยินคำว่า regime (รีจีม) บ่อยๆ

มันหมายถึงอะไร?

regime ก็คือรัฐบาล แต่ในความหมายที่คนส่วนมากพูดกัน มักมีนัยของรัฐเผด็จการ รัฐฟาสซิสต์ (ลัทธิทหาร/ขวาขัด/เผด็จการ) พูดง่ายๆ คือมันเป็นคำลบ มีความหมายคล้ายเราเรียกแก๊งอันธพาล

ยกตัวอย่าง เช่น รัฐบาลไทยที่มาจากรัฐประหาร ฝรั่งเรียกว่า regime แต่หากมาจากการเลือกตั้ง จะเปลี่ยนไปใช้คำว่า government แม้ว่าเป็นรัฐบาลชุดเดียวกัน (รัฐมนตรีของเราหลายคนเป็นพวกอยู่ง่าย อยูในรัฐบาล government ก็ได้ รัฐบาล regime ก็ได้)

เวลาสื่อตะวันตกพูดถึงรัฐบาลอิหร่าน จะเรียกว่า Iran regime เช่นเดียวกับรัฐบาลพม่า เกาหลีเหนือ ทั้งที่ความจริงแล้ว หลายรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง มีความเป็นเผด็จการสูง หรือมีความเป็น 'regime' สูง แต่ก็เรียกว่า government

แล้วเมืองจีนล่ะ? ฝรั่งมักลับหลังเรียกว่า China regime แต่เรียกต่อหน้าว่า China government ไม่งั้นมีเคือง

แต่ความจริง regime ก็สามารถเป็นแบบประชาธิปไตยได้ และกลับกัน

สหรัฐฯเป็นประเทศประชาธิปไตยแน่นอน แต่ดูการพฤติกรรมการถืออำนาจบาตรใหญ่ของผู้นำปัจจุบันแล้ว ทำอะไรไม่ผ่านรัฐสภา มันก็เข้าข่าย regime

อิสราเอลก็เข้าข่าย regime

มีข้อสังเกต (อาจไม่จริงทั้งหมด) หากสหรัฐฯเรียกประเทศไหนว่า regime ประเทศนั้นก็มีสิทธิ์โดนบุก โดนบีบ หรือโดนอะไรสักอย่าง

รัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นเผด็จการเต็มตัว แต่ไม่ถูกเรียกว่า regime เพราะสหรัฐฯสนับสนุนรัฐประหาร แต่หลายรัฐบาลหลังจากนั้นที่มาจากรัฐประหารเหมือนกันเป๊ะ เรียกว่า regime เพราะสหรัฐฯไม่โอเคกับรัฐประหารนั้นๆ

สิงคโปร์มีระบบการเลือกตั้ง แต่ก็ก้ำกึ่งระหว่างประชาธิปไตยกับเผด็จการ ทว่าไม่มีใครเรียกว่า regime ในนัยของเผด็จการอย่างพม่าหรือเกาหลีเหนือ เพราะรัฐบาลสร้างความเจริญทุกด้าน

จะว่าไปแล้ว regime ต้องทำงานหนักกว่า เพราะประชาคมโลกจับตามอง จ้องจับผิด

ถ้า 'regime' นั้นพัฒนาชาติ ทำให้ประเทศดีขึ้น เราอาจเรียกชื่อว่า benevolent dictatorship (ระบอบเผด็จการที่ทำให้สังคมรวมดีขึ้น)

นายกรัฐมนตรีอังกฤษ โทนี แบลร์ กล่าวว่า “ลีกวนยูน่าจะเป็นผู้นำคนแรกในปลายศตวรรษที่ 20 ที่เข้าใจว่า การปกครองนั้นเป็นเรื่องของประสิทธิภาพมากกว่าอุดมคติ”

ดังนั้นท้ายที่สุดแล้ว ชื่อเรียกไม่สำคัญ ที่สำคัญคือรัฐนั้นๆ ทำประโยชน์ให้ประเทศหรือไม่ และประชาชนมีความสุขหรือไม่

วินทร์ เลียววาริณ
14-3-26

คุยกับ วินทร์ เลียววาริณ วันนี้มีสามคำถาม

คำถาม 1 "ถ้านักเขียนคนอื่นเขียนงานที่ไอเดียเหมือนของเรา แต่เราคิดก่อน เราควรทิ้งไอเดียนั้นไหม"

คำถาม 2 "ในโลกนี้มี ‘คนที่ใช่’ จริงๆ หรือ"

คำถาม 3 “จริงไหมที่ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว”

อ่านคำตอบได้จากลิงก์นี้ https://www.blockdit.com/posts/69b12e3389ce3dcba8579132 

ผู้อ่านสามารถคุยหรือตั้งคำถามกับผู้เขียนได้ เขียนคำถามมาได้ที่ inbox เพจเฟซบุ๊ค วินทร์ เลียววาริณ ช่วยแจ้งชื่อหรือนามปากกาด้วย ถ้าไม่แจ้งจะใส่ "ไม่ประสงค์จะออกนาม"

ข่าวเรือไทยโดนยิงที่ช่องแคบฮอร์มุซก่อเกิดสองความเห็น

ความเห็นแรกคือเราเป็นมิตรกับอิหร่านนะ ทำไมถึงยิงเรา ว่าแล้วร้องเพลงของ ดาวใจ ไพจิตร / จงรัก จันทร์คณา "ทำไมถึงทำกับฉันได้"

ความเห็นที่สองคือ ที่นั่นกำลังมีสงคราม อิหร่านก็บอกแล้วว่าจะยิงเรือทุกลำที่ไม่ขออนุญาต กรมยุทธการทหารเรือก็แจ้งเตือนสมาคมเจ้าของเรือไทยและบริษัทเจ้าของเรือแล้ว ฝ่าออกมาได้ยังไง ว่าแล้วร้องเพลง ฝ่าวงล้อม ของวงอินคา "จะฝ่าจากวงล้อม หนีไปเพียงลำพัง จะฝ่าจากกรงขังสังคมเมืองไปชั่วคราว"

แสนยานุภาพของอิหร่าน ถ้าสู้กันตัวต่อตัวกับสหรัฐฯ ย่อมไม่อาจทาบได้ แต่ตำนาน สามก๊ก สอนว่าการศึกย่อมมิหน่ายกลอุบาย ในสมัยสามก๊ก กองทัพมักเลือกสมรภูมิที่เหมาะกับฝ่ายตน เช่นหุบผา ช่องแคบ ให้ทัพศัตรูผ่าน แล้วระดมยิงด้วยธนู เป็นต้น

อิหร่านก็มีช่องแคบฮอร์มุซ แต่วิธีใช้ประโยชน์จากช่องแคบนี้ ขงเบ้งคงคาดไม่ถึง เพราะมันเกี่ยวพันกับน้ำมันและเศรษฐกิจโลก

การปิดช่องแคบฮอร์มุซเพื่อสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจของฝ่ายตรงข้าม ย่อมเป็นกลยุทธ์ที่ดีเลิศ (แต่ไม่ดีสำหรับชาวโลก เพราะตอนนี้ผงซักฟอกขึ้นราคา)

อย่างไรก็ตาม อิหร่านบอกว่า ช่องแคบฮอร์มุซไม่ได้ปิด แต่ก็ไม่ได้เปิด

นี่มันเซนชัดๆ!

อิหร่านปิดช่องแคบฮอร์มุซสำหรับเรือทุกลำเช่นนั้นหรือ? หามิได้ เพราะเรือรัสเซียผ่านได้ เรือจีนผ่านได้ เรือบังคลาเทศผ่านได้

และล่าสุดเรืออินเดียก็ผ่านได้

หลายคนงงว่าอาบังทำได้อย่างไร เพราะก่อนเกิดสงครามอาบังไปกอดเนทันยาฮูศัตรูอิหร่าน และยังเลิกซื้อน้ำมันจากรัสเซีย ทั้งที่อยู่ในสมาคม BRICS เหมือนกัน

ช่วงสงครามเรือรบอิหร่านที่ได้รับคำเชิญจากอินเดียไปซ้อมรบ ก็ถูกสหรัฐฯยิงตอร์ปิโดอีก บางคนว่าอาบังแจ้งสหรัฐฯ แต่คงไม่น่า อาบังคงไม่ใจร้ายขนาดนั้น

การจมเรือครั้งนั้น ลูกเรืออิหร่านตายไป 80 กว่าคน รัฐมนตรีกลาโหมสหรัฐฯ Pete Hegseth ประกาศต่อสื่ออย่างอารมณ์ดีว่า เรือลำนี้ถูกจมโดยตอร์ปิโด "quiet death" (ความตายที่เงียบงัน)

ตามมาด้วยทรัมป์เล่าเรื่องขำต่อหน้าสื่อ ทรัมป์เล่าว่ากองทัพสหรัฐฯจมเรืออิหร่านไป 46 ลำแล้ว ทรัมป์ถามฝ่ายทหารว่า อ้าว! ทำไมไม่จับกุม ทำไมจึงจมเรือ ฝ่ายกองทัพบอกว่า "It is more fun to sink them." (สนุกกว่าเยอะที่จะจมมัน) เรียกเสียงหัวเราะไปทั่วห้อง ทรัมป์ก็หัวเราะชอบใจ

ใช่ สำหรับสหรัฐฯ การจมเรือกลายเป็นเรื่องสนุก เรื่องขำ

คำถามคือสหรัฐฯมีปัญญาเปิดช่องแคบฮอร์มุซไหม

คำตอบคือ ได้ หากส่งทหารสัก 8 หมื่นคน บุกขึ้นบก ทำลายฐานยิงของอิหร่านให้หมดจด

แต่หนทางนี้ยาก เพราะเมื่อทหารอเมริกันตายมากๆ วอชิงตันจะถูกชาวอเมริกันบีบให้เลิกสงคราม เช่นที่เกิดขึ้นกับสงครามเวียดนาม

วันก่อนมีข่าวทรัมป์ต่อสายคุยกับปูติน ไม่มีใครรู้แน่ว่าคุยเรื่องอะไร แต่เชื่อว่าต้องเป็นเรื่องตะวันออกกลางแน่

นักวิเคราะห์ส่วนมากเชื่อว่า ทรัมป์กำลังจะหาทางลง และคนเดียวที่เป็นตัวกลางได้คือปูติน

เพราะ 1 ปูตินคุยกับทรัมป์ได้ 2 ปูตินคุยกับอิหร่านได้ 3 ปูตินคุยกับอิสราเอลได้

เดี๋ยวก่อน ทำไมรัสเซียคุยกับอิสราเอลได้?

ก็เพราะมีชาวรัสเซียมากมายอาศัยอยู่ที่อิสราเอล ราว 1-1.5 ล้านคน คนรัสเซียพวกนี้อพยพหนีจากโซเวียตไปตั้งหลักที่อิสราเอล คนอิสราเอลเข้าออกรัสเซียได้ง่ายโดยไม่ต้องขอวีซา

ดังนั้นปูตินย่อมเหมาะสม

เอาละ ปูตินเป็นตัวกลางได้ก็จริง แต่ขึ้นกับสหรัฐฯจะยอมรับความต้องการของอิหร่านได้หรือไม่ ซึ่งเป็นรายการยาวเหยียด

แต่หลักๆ คือ นอกจากให้สหรัฐฯจ่ายค่าเสียหายแล้ว อิหร่านยังต้องการให้สหรัฐฯต้องถอนตัวออกจากตะวันออกกลางโดยสิ้นเชิง

สหรัฐฯคงไม่ยอม แต่หากเศรษฐกิจในบ้านตัวเองพัง ก็อาจต้องยอม หรือสัญญาไปก่อน

งานนี้อิหร่านไม่รีบ อาจอยากรอให้เศรษฐกิจสหรัฐฯและค่าเงินดอลลาร์จมน้ำก่อนค่อยเจรจา

เพราะ... ใช่ "It is more fun to sink them."

วินทร์ เลียววาริณ
13-3-26

อาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ (หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต) เป็นพระที่ชาวไทยรู้กันดีว่าเป็นพระนักปฏิบัติ ชอบธุดงค์ไปตามป่าเขา นิสัยรักสันโดษ วิถีชีวิตเรียบง่าย ฉันอาหารมื้อเดียว แล้วฝึกปฏิบัติธรรมทั้งวันทั้งคืน เป็นพระที่ชาวบ้านกราบได้สนิทใจ

ในหนังสือ ประวัติพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ เขียนโดยอาจารย์พระมหาบัว ญาณสัมปันโน เล่าว่าครั้งหนึ่งหลวงปู่มั่นไปจำศีลกลางป่า ตกดึกก็พบเสือใหญ่ตัวหนึ่ง คนกับเสือสบตากัน ท่านแผ่เมตตาจิต ต่างฝ่ายต่างอยู่อย่างสงบ ครั้นดึกเสือใหญ่ตัวนั้นก็จากไป

ในยุคของหลวงปู่มั่น (พ.ศ. 2413-2492) ป่ายังอุดมสมบูรณ์ การธุดงค์ในป่าเขาย่อมมีโอกาสเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายมากมาย ต้องอาศัยกำลังใจที่เข้มแข็งอย่างยิ่ง คนธรรมดาแค่อยู่คนเดียวในสภาพเช่นนั้นก็อาจประสาทเสียไปแล้ว

แต่เราอาจตีความเรื่องนี้ในเชิงสัญลักษณ์ก็ได้ว่า เสือคืออำนาจแห่งกิเลสที่สามารถขย้ำเราได้ง่ายดาย การต่อสู้กับ ‘เสือ’ จึงไม่อาจสู้ด้วยกำลังกาย แต่ด้วยจิตที่มั่นคง นิ่งสงบ เสือแห่งกิเลสก็เป็นเพียงเสือกระดาษ

โลกในยุคของเรามีเสือมากขึ้นทุกที โอกาสที่จะถูกเสือกัดมีสูง แต่หลักสันโดษของพุทธนั้นยังใช้ได้ผลเสมอ

ผู้ที่รักษาธรรมย่อมไม่ต้องกลัวเสือ ไม่ว่าจะเป็นเสือพันธุ์ใด เพราะสำหรับคนจิตแข็ง มันก็เป็นได้แค่เสือกระดาษ

นอกจากเสือแห่งกิเลสแล้ว ความกลัวและอารมณ์ลบทั้งหลายก็เป็นเสือในใจเรา มันไม่ได้ทำให้เรากลัว เราต่างหากที่สร้างความกลัวขึ้นมา

หลายเรื่องหลายเหตุการณ์ในชีวิตดูแวบแรกใหญ่โตน่ากลัว อาจนึกว่ามันเป็นปัญหาใหญ่ที่แก้ไม่ได้แน่นอน แต่หากใช้สติและปัญญาพิจารณาให้ดี อาจพบว่าเรื่องนั้นปัญหานั้นเป็นแค่เสือกระดาษ

เคยไหมที่เจอเรื่องใหญ่ แล้วตกใจ แต่เมื่อได้สติ ก็ค่อย ๆ หาทางแก้ และท้ายที่สุดก็แก้สำเร็จ ปัญหาไม่ได้ใหญ่โตเท่าที่เห็นทีแรก

นี่หมายความว่า หากเรามองให้ดี ตั้งสติพิจารณาให้ถ่องแท้ ก็จะเกิดปัญญาแก้ไข

เมื่อนั้นไม่ว่าเสือที่เราเจอจะตัวใหญ่ น่ากลัวเพียงใด ก็เป็นได้แค่เสือกระดาษ

วินทร์ เลียววาริณ
13-3-26

อ่านฉบับเต็มได้จาก กอดหนาม
51 บทความกำลังใจ ราคาเพียง 260 บาท = บทความละ 5 บาท  (ไม่คิดค่าส่ง)
หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว

https://www.winbookclub.com/store/detail/241/กอดหนาม 
โปรโมชั่นคู่กับเล่มอื่น https://www.winbookclub.com/store/detail/243/%28S11%29%20กอดหนาม%20+%20ปฎิบัติการผ่าสมองไอน์สไตน์%20+%20Mini%20Tao 
Shopee เดี่ยว https://s.shopee.co.th/qUBWxp70F 
Shopee โปรโมชั่น
https://shopee.co.th/วินทร์-เลียววาริณ-(S11)-กอดหนาม-ผ่าสมองไอน์สไตน์-MiniTao-ราคาปก-825.-พิเศษ-640.-พร้อมลายเซ็นนักเขียน-i.90206829.25115927514?sp_atk=7b908643-99d5-42ab-b178-8d87f8650520&xptdk=7b908643-99d5-42ab-b178-8d87f8650520