• วินทร์ เลียววาริณ
    24 วันที่ผ่านมา

    ผมเขียนวิเคราะห์ข่าวสงครามมาหลายวัน บางคนอาจคิดว่าผมเกลียดอเมริกัน เพราะแต่ละบทความดูเหมือนอเมริกันเป็นตัวร้าย

    คิดเองเออเองไปไกลหลายโยชน์เลย ผมไม่ได้เกลียดคนอเมริกัน ผมมีเพื่อนหลายคนที่นั่น นิสัยดีทั้งนั้น นอกจากนี้ยังเรียนวิชามากมายจากอเมริกา วิชาคิดนอกกรอบก็เรียนจากที่นั่น แม้แต่ปรัชญาหลายเรื่องก็เรียนรู้จากอเมริกา สหรัฐฯเป็นแหล่งความรู้ขนาดใหญ่ และผมก็ถือเป็นบุญคุณที่ได้เรียนรู้วิชาการเหล่านั้นจากอเมริกา

    ผมไม่ได้เกลียดคนอเมริกัน แต่เกลียดนักการเมืองอเมริกันที่ใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล ยะโสโอหัง วางนโยบายทางการมืองที่ข่มขู่ประเทศอื่นๆ จะทำอะไรก็ได้

    อย่างนี้ไม่น่ารัก

    การเขียนงานประวัติศาสตร์ ไม่ว่าเป็นการเล่าหรือการวิเคราะห์ ว่ากันตามเนื้อผ้า ตามข้อมูล ตามหลักฐาน ไม่ใช่อารมณ์

    ผู้อ่านบางคนในเพจคอมเมนต์ว่า ด่าแต่อเมริกา อิหร่านก็ชั่วเหมือนกัน ทำไมไม่ด่าอิหร่านบ้าง

    หลุดประเด็นไปแล้วครับ!

    บทความทั้งหลายไม่ได้ตั้งธงก่อนเขียนว่าจะด่าใคร แต่วิเคราะห์ตามเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจึงเกิดขึ้น มีประวัติศาสตร์เบื้องหลังเหตุการณ์อะไร

    สงครามอิหร่านครั้งนี้ก็เหมือนเราเห็นชายสองคนจุดไฟเผาบ้านคนชั่วคนหนึ่งในชุมชนแห่งหนึ่ง เราจะเข้าไปห้ามหรือช่วยดับไฟ หรือว่าจะด่าว่าเจ้าของบ้านคนนั้นชั่วช้าอย่างไร

    ถ้ามัวแต่ด่าเจ้าของบ้าน ไฟก็ลุกลามไปเผาบ้านทั้งหมดในชุมชน รวมทั้งบ้านเราด้วย

    หมากำลังกัดเด็ก เราจะรอสอบประวัติว่าเด็กชื่ออะไร เรียนที่ไหน ชอบกินขนมอะไร หรือเป็นหมาของใคร อายุเท่าไร ฉีดวัคซีนแล้วยัง ก่อนช่วยเด็กหรือ?

    ประเด็นของเหตุการณ์สงครามครั้งนี้คือ โลกมีกติกา ทุกประเทศควรเคารพ โลกจึงมีสันติภาพได้

    อีกประการ เราใช้มาตรใดวัดว่าชนชาติหนึ่ง "ชั่ว" ถ้าพูดเหวี่ยงแหอย่างที่ผู้นำอเมริกาบอกว่าอิหร่านชั่ว แปลว่าอิหร่านชั่วทั้งประเทศ? ถ้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น แต่อิหร่านชั่วเฉพาะผู้นำ ทำไมต้องปูพรมทิ้งระเบิดทั้งประเทศ ฆ่าประชาชนบริสุทธิ์?

    ถ้าใช้มาตรนี้ ชาวคริสต์ทั้งโลกก็ไม่ควรช่วยยิว เพราะประวัติศาสตร์ชี้ว่ายิวฆ่าพระเยซู

    จะเอาอย่างนั้นหรือ?

    การเมืองโลกก็เหมือนการเมืองภายในประเทศ ในยุคโซเชียล เน็ตเวิร์ก ทุกเรื่องสามารถกลายเป็นดรามาได้ แต่มันขึ้นอยู่กับเราว่า จะอ่านเรื่องการเมืองเพื่อเข้าใจ เพื่อเพิ่มปัญญาหรือแค่เสพดรามาเอามัน

    แต่ท้ายที่สุดแล้ว เป็นหน้าที่ของทุกคนในโลกที่ต้องใช้จริยธรรมกับปัญญาแก้ปัญหา ดรามาช่วยอะไรไม่ได้ เพราะถึงเวลานั้นไฟก็ไหม้มาถึงบ้านเราแล้ว

    วินทร์ เลียววาริณ
    11-3-26

    1
    • 0 แชร์
    • 54
    Regnarts
    "สื่อ" ที่อยู่ในการควบคุมของผู้มีอำนาจ คืออาวุธที่ใช้ปั่นหัวให้คนเข่นฆ่ากันมาตั้งแต่ โบราณ ปัจจุบัน และอนาคต
    ดูความเห็น 1 รายการ ...
บทความล่าสุด
ดูทั้งหมด