• วินทร์ เลียววาริณ
    18 วันที่ผ่านมา

    - ฉากที่ 1 -

    "ท่านประธานาธิบดีให้ ผอ. เข้าพบแล้วค่ะ"

    ผู้อำนวยการองค์การลับผงกศีรษะ เดินตามเจ้าหน้าที่หญิงคนนั้น ประตูเปิดออก เขาก้าวเข้าไป ชายในห้องทักทายเขา

    "ท่าน ผอ."

    เขาคำนับเจ้าของห้อง "ท่านประธานาธิบดี"

    "ท่านประธานาธิบดีหาผมทำไมครับ?"

    "ผมไม่ได้หาผม ผมมีผมเต็มหัวดีอยู่แล้ว"

    "ครับ ขอโทษครับ ท่านประธานาธิบดีเรียกข้าพเจ้ามาทำไมครับ?"

    "ผมอยากให้คุณจัดมือสังหารมาซักคน"

    "มือสังหารของเราซักเป็นแต่ผ้า ซักประวัติคนไม่เป็นครับ"

    "นี่มึงกวนตีนประธานาธิบดีเรอะ?"

    "มิกล้า มิกล้า ผู้น้อยผิดไปแล้ว ขอคารวะสามจอก ท่านประธานาธิบดีอยากจะฆ่าใครครับ? ผู้นำชาติไหน?"

    "จะฆ่าก็ต้องชาตินี้ จะเป็นชาติหน้าชาติไหนได้ยังไงโว้ย"

    "จริงครับท่าน ผู้น้อยผิดไปแล้ว ขอคารวะสามจอก สรุปจะฆ่าใครครับ บอกมาเลย ผมจัดการให้"

    "ผมอยากให้คุณส่งมือสังหารไปฆ่านักเขียนไทยคนนึง มันกวนตีนกูมาก ตั้งแต่เกิดสงครามอิหร่าน มันเขียนกวนกูทุกวันเลย บางวันด่าด้วยภาษาจีน บางวันด่าด้วยอักษรย่อ"

    "เขียนลงที่ไหน?"

    "เพจของมัน"

    "งั้นทำไมไม่ให้มาร์คจัดการ?"

    "บทลงโทษของมาร์คมันเบาไป แค่ปิดเพจที่ขัดมาตรฐานฌุมฌน ไม่ไหวอะ เบามั่กมั่ก"

    "ได้ครับ เดี๋ยวจัดการให้"

    ..............................

    - ฉากที่ 2 -

    "ท่าน ผอ. เรียกผมมาทำไม?"

    "มีงำให้ทาน"

    "งำเป็นอาหารประเภทไหนครับ ไม่เคยได้ยิน"

    "มีงำให้ทานก็คือมีงานให้ทำ คำผวนน่ะ รู้จักมั้ย?"

    "งำ เอ๊ย! งานอันใด?"

    "งานที่คุณถนัด"

    "ผมถนัดซักผ้า"

    "อีกงานที่คุณถนัดนอกจากซักผ้า"

    "ก็คือฆ่าคน จะให้ผมฆ่าใคร?"

    "นักเขียนไทยคนนึง มันบังอาจกวนตีนเบื้องบน"

    "นักเขียนคนนั้นชื่ออะไร?"

    "ชื่อคล้ายๆ มอเตอร์ไซค์รับจ้างน่ะ"

    "มันอยู่ที่ไหน?"

    "มันอยู่ในตู้เย็น ส่วนเผือกอยู่ในตลาด"

    "ท่านปักหมุดมาเลย จะได้ไปฆ่าถูกที่"

    "หมุดคือ F-32"

    "รุ่นเครื่องบินหรือ?"

    "ไม่ใช่ เป็นเบอร์บูธงานหนังสือ สายลับของเราบอกว่า มันจะไปปรากฏตัวที่งานหนังสือทุกวัน"

    "แล้วจะให้ฆ่ากลางวันแสกๆ หรือ?"

    "ฆ่าคน ไม่ใช่ฆ่ากลางวัน คุณจะฆ่ากลางวันได้ยังไง"

    "ครับท่าน ฆ่าคน ตอนกลางวันแสกๆ"

    "แล้วอย่าฆ่าแบบเลือดสาด มันดูโหดไป ทำให้ดูเป็นอุบัติเหตุ"

    "อย่างเช่น?"

    "งานหนังสือมีหนังสือมาก ให้กองหนังสือล้มทับมันตายคาที่"

    "เอ๊ะ! หนังสือล้มทับแล้วตายด้วยหรือ?"

    "ตายซี เพราะนักเขียนคนนี้ชอบเขียนงานวรรณกรรมเครียดๆ หนักๆ หนังสือของมันจึงหนักมาก ทับกบาลสองสามเล่มก็ตายแล้ว อีกอย่างนักเขียนผอมบางเพราะเป็นโรคไส้แห้ง ตายไม่ยากหรอก"

    "ถ้าไส้แห้ง ทำไมยังเป็นนักเขียนครับ?"

    "มันทำเป็นอยู่สองอย่างคือเขียนหนังสือกับซักผ้า"

    "โอ! งั้นหรือ ท่านหานักฆ่าคนอื่นเถอะครับ ผมไม่รับจ๊อบนี้"

    "ทำไม?"

    "ผมสงสารมันอะ เขียนหนังสือก็มีกรรมแล้ว ซักผ้ายิ่งมีกรรมกว่า อย่างนี้ไม่ฆ่าทรมานกว่านะ"

    ..............................

    งานหนังสือ ศูนย์สิริกิติ์ 26 มีนาคม - 6 เมษายน
    บูธ วินทร์ เลียววาริณ F-32
    แล้วเจอกัน

    1
    • 0 แชร์
    • 43
    Regnarts
    โฆษณาที่จับคนอ่านได้อยู่หมัด ขอคารวะสามจอก 😀
    ดูความเห็น 1 รายการ ...

บทความล่าสุด