• วินทร์ เลียววาริณ
    2 ปีที่ผ่านมา

    สมัย 30-40 ปีก่อน คนอ่านมีความสามารถด้าน speed-reading ตามร้านหนังสือเช่า เราอ่านนิยายเล่มละชั่วโมงหรือชั่วโมงกว่าๆ นั่ง 3-4 ชั่วโมง ก็อ่านไปได้หลายเล่ม

    ไม่เคยได้ยินใครบอกว่า เรื่องที่อ่าน "ยาวไป" มีแต่บ่นว่า "สั้นจังเลย"

    เดี๋ยวนี้กลายเป็น quantity-reading อ่านเยอะเรื่องไว้ก่อน แต่ละเรื่องสั้นๆ ไม่กี่บรรทัด

    หรืออ่านแค่หัวเรื่องก็คอมเมนต์ได้แล้ว

    พูดง่ายๆ คือรู้ทุกเรื่อง คุยได้ทุกเรื่อง แต่ไม่ลึก

    ตามปกติแล้ว เรื่องสั้นยาวประมาณ 3-4 หน้าเอ 4 ผมเคยลงไปแล้วหลายคนบอกว่า "ย่อให้หน่อย"

    เรื่องสั้นหลายเรื่องที่นำมาลง รวมทั้ง 'จดหมายรัก' เป็นฉบับย่อแล้วนะครับ ถ้าจะอ่านฉบับเต็มจริงๆ ก็ต้องอ่านจากต้นฉบับหนังสือ

    ถ้าแค่นี้รู้สึกว่ายาว การอ่าน เพชรพระอุมา ก็คงประหนึ่งปีนเขาเอเวอเรสต์

    ผมบอกเสมอว่า ระวังอย่าติดกับความยาว เรื่องบางเรื่องอ่านสั้นได้ เรื่องบางเรื่องต้องอ่านยาว

    ยุคสมัยเปลี่ยน เทคโนโลยีเปลี่ยน แต่วิธีเสพความรู้ยังไม่ต่างจากร้อยปีก่อน

    ถ้าอยากเป็นคนมีปัญญา ต้องหัดเลือกของบ้าง ไม่ต้องอ่านทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา และอย่าปฏิเสธเรื่องใดเรื่องหนึ่งเพราะตัวหนังสือมันเยอะ

    อ่านให้ฉลาดขึ้น อย่าอ่านให้โง่ลง

    วินทร์ เลียวาริณ 8-6-23

    0
    • 0 แชร์
    • 80

บทความล่าสุด