• วินทร์ เลียววาริณ
    3 วันที่ผ่านมา

    หนึ่งในสองหนังสือใหม่ที่ออกในงานหนังสือรอบนี้คือ ฮานอย ฮิลตัน

    ผู้อ่านบางคนอ่านแล้ว มาคุยด้วยในงาน

    ฮานอย ฮิลตัน เป็นงานเขียนตระกูลเรื่องสั้นหักมุมจบ (twist-ending short story) เป็นแนวการเขียนที่นิยมในสมัยก่อน ตอนนี้ไม่ค่อยเห็น

    ตรงนี้บางคนอาจไม่รู้ หรือเข้าใจสับกัน

    ‘หักมุม’ กับ ‘หักมุมจบ’ ไม่เหมือนกันทีเดียว

    การหักมุมเป็นเทคนิคอย่างหนึ่งในการเดินเรื่อง อาจอยู่กระจายไปในท่อนใดของเรื่องก็ได้ เช่น ตอนกลางเรื่องเผยว่าพระเอกเป็นร้อยตำรวจเอกปลอมตัวมา ก็ถือว่าหักมุม แต่ไม่ใช่หักมุมจบ

    มีแต่การหักมุมในท่อนสุดท้าย จึงเรียกว่า twist-ending (หักมุมจบ)

    ถือว่าเป็นการเล่นเกมอย่างหนึ่งระหว่างคนเขียนกับคนอ่าน โดยเฉพาะหนังสือรวมเรื่องสั้นที่ติดป้ายว่า ‘รวมเรื่องสั้นหักมุมจบ’ มักโดนจับผิดมากกว่าหนังสือรวมเรื่องสั้นทั่วไป

    เมื่ออ่านเรื่องสั้นชุด สมุดปกดำกับใบไม้สีแดง ร้อยคม แมงโกง คนอ่านก็มักเตรียมพร้อมจะจับผิดแล้ว ทำให้เครียดทั้งสองฝ่ายโดยไม่จำเป็น

    แต่หากเรื่องสั้นหักมุมจบแทรกในเล่มอื่น ก็อาจไม่มีใครคิดจับผิดว่าหักมุมจบสมจริงไหม ยกตัวอย่าง เช่น เรื่อง กระถางชะเนียงริมหน้าต่าง สามารถจัดไว้ในชุดเรื่องสั้นหักมุมจบได้ แต่ไปไว้ในชุดวรรณกรรม

    ที่แปลกก็คือ หากคนอ่านทายตอนจบได้ มักเห็นว่าเรื่องนั้นเขียนไม่ดี!

    นักเขียนเรื่องแบบนี้ควรทำงานไปตามเนื้อผ้า ถ้าเกร็งหรือกลัวว่าคนอ่านจะไม่พอใจท่อนจบ ก็อาจหักมุมจบเพียงเพื่อให้คนอ่านเดาไม่ได้ อย่างนี้อาจหลุดจากคอนเส็ปต์เรื่องได้ง่าย ไม่ควรทำ

    นักเขียนควรมองว่า ถ้าคนอ่านทายตอนจบได้(แบบไม่เดา) ก็ถือว่าคนอ่านมีประสบการณ์การอ่านสูง ไม่ใช่คนเขียนอ่อนหัดเสมอไป

    เอาละ อย่างไรจึงเรียกว่าหักมุมจบที่ดี?

    จากประสบการณ์และความเห็นส่วนตัว twist-ending ที่ดีคือทำให้คนอ่านเดาไม่ออกจนถึงท่อนสุดท้าย ก็ถือว่าเรื่องสั้นเรื่องนั้นประสบความสำเร็จแล้วในด้านการวางโครง

    อย่างน้อยที่สุด ควรให้คนอ่านเดาไม่ออกในย่อหน้าสุดท้าย

    แต่จะเก่งหากสามารถหักมุมในบรรทัดสุดท้าย

    และจะดีเลิศหากสามารถหักมุมในคำสุดท้าย

    แปลว่าอ่านไปแล้ว 99.99 เปอร์เซ็นต์ ยังเดาไม่ออก หรือยังไม่เฉลย

    เรื่องแบบนี้เขียนยาก แต่ยังไม่ใช่ยากที่สุด

    ยังไง?

    เพราะการหักมุมจบเป็นแค่โครงสร้างเรื่อง ไม่เกี่ยวกับหัวใจของเรื่องแต่อย่างใด

    เรื่องสั้นที่ดียังคงวัดกันที่แก่นเรื่อง สาระของเรื่อง และความสะเทือนใจ

    ความสะเทือนใจในที่นี้ไม่ได้หมายถึงความเศร้าโศก แต่คือการสั่นสะเทือนความคิดจิตใจคนอ่าน จนระงับไม่อยู่ ต้องอินกับเรื่องไปด้วย

    อย่างนี้จึงจะเป็น twist-ending ชั้นเยี่ยม คือดีทั้งโครงสร้างและสาระ

    สนุกกับการหักมุมจบ แต่ก็มีสาระกุมหัวใจผู้อ่าน

    เรื่องแบบนี้เขียนโคตรยาก!

    ในชีวิตผม เขียน twist-ending มาก็ไม่น้อย แต่ถึงขั้นนี้อาจได้สัก 2-3 เรื่องมั้ง

    ในบรรดานักเขียน twist-ending ที่เขียนแต่งานหักมุมจบเป็นหลัก และทำได้ถึงขั้นนี้ได้จำนวนมากเรื่อง ในความเห็นของผมก็คือ โอ. เฮนรี (O. Henry)

    ผมนับถือเป็นครูและใช้เป็น benchmark (เกณฑ์มาตรฐาน) ในการเขียนเรื่องแนวนี้

    เรื่องสั้นของ โอ. เฮนรี ไม่เพียงหักมุมจนเอวเคล็ด ยังซาบซึ้งกินใจด้วย

    โดยทั่วไป twist-ending เป็นงานบันเทิง

    ถ้าชอบงานแนวนี้ เดือนตุลาคมนี้จะออกเล่ม 5  วินทร์ เลียววาริณ
    6-4-26

    .......................

    เล่มเดี่ยว ฮานอย ฮิลตัน
    Shopee กดลิงก์ https://s.shopee.co.th/Li6RoqCLa 
    ผ่านเว็บไซต์ วินทร์ เลียววาริณ กดลิงก์ https://www.winbookclub.com/store/detail/258/ฮานอย%20ฮิลตัน 

    โปรโมชั่นคู่ + ของแถม
    ฮานอย ฮิลตัน + Mini Wabi-sabi
    Shopee กดลิงก์ https://s.shopee.co.th/9KcvAI37ab 
    ผ่านเว็บไซต์ วินทร์ เลียววาริณ กดลิงก์ https://www.winbookclub.com/store/detail/257/ฮานอย%20ฮิลตัน%20+%20Mini%20Wabi-sabi 

    1
    • 0 แชร์
    • 30

บทความล่าสุด