• วินทร์ เลียววาริณ
    2 วันที่ผ่านมา

    เล่ามาหลายตอนแล้วว่า เมื่อ 50 ปีก่อน ผมดูหนังตามโรงหนังชั้นสองทั่วกรุง

    ความจริงก็กวาดหนังในโรงหนังชั้นหนึ่งเช่นกัน แต่ถ้ารอได้ ก็จะรอชั้นสอง เพราะราคาถูกกว่าครึ่งหนึ่ง

    อย่าลืมว่านั่นคือยุคก่อนหนังเข้าโรงถี่ๆ และโทรทัศน์ก็ไม่มีหนังมากมายให้ดู

    แล้วดูหนังในโรงไปปีละกี่เรื่อง?

    จากไดอารี นับจากต้นปีถึงท้ายปี พ.ศ. 2520 ผมดูหนังโรงไป 121 เรื่อง ไม่นับเรื่องดูซ้ำ เฉลี่ยเดือนละสิบเรื่อง หรืออาทิตย์ละ 2-3 เรื่อง

    ผมมีพฤติกรรม 'บ้าหนัง' อย่างนี้อีกหลายปี จนเมื่อเรียนจบ ไปทำงานที่ต่างประเทศ ก็ยังไม่ทิ้งสันดานดูหนังขั้นเสพติด

    ผ่านยุคโรงหนังแบบยืนเดี่ยว โรงหนังชั้นสอง มาถึงยุคมินิเธียเตอร์ และมัลติเพล็กซ์ มาถึง พ.ศ. นี้ แม้การดูหนังจะง่ายกว่าเดิมร้อยเท่า แต่กระนั้นเมื่อหวนนึกถึงประสบการณ์การดูหนังเมื่อกาลกระโน้น ก็พบว่ามันมีชีวิตชีวากว่า เพราะเป็นการดูหนังที่ต้องมีความตั้งใจไปดู และต้องเจียดเงินจากค่าอาหารและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ มาเพื่อดูหนัง

    ผมเชื่อว่าตนเองมิใช่คนเดียวที่คลั่งไคล้การดูหนังระดับเสพติด จนยอมเสียเวลาและเงินทอง (ที่ไม่ค่อยจะมี) ดูหนังแนวเรื่องซ้ำ ๆ ซาก ๆ ผู้ที่ไม่ใช่คอหนังแท้อาจไม่มีทางเข้าใจว่า ทำไมมนุษย์สายพันธุ์นี้จึงไม่อาจหนีจากมนต์เสน่ห์ของโรงหนัง

    คำตอบคือในโรงหนังมีความฝัน!

    การดูหนังสำหรับหลาย ๆ คนเป็นเพียงการพักผ่อน สำหรับผมตั้งแต่เด็กเป็นการเล่นกับความฝัน เป็นโลกที่ไม่มีใครแย่งชิงเราไปได้ แบ่งออกเป็นโลกใบย่อยอีกมากมาย โลกของจอมยุทธ์ โลกของนักเดินทางอวกาศที่ผจญภัยในเวิ้งลึกของจักรวาล โลกของตำรวจ โลกของโจร โลกของคนรักกัน ฯลฯ

    ดูหนังเยอะขนาดนี้หมายถึงเวลาที่เสียไปกับการเดินทางไปและกลับต้องไม่น้อยแน่นอน บางคนอาจอยากถามผมว่า อย่างนี้ไม่เสียเรื่องการเรียนหรือ

    คำตอบคือผมเรียนจบด้วยคะแนน GPA 2.95 เป็นลำดับที่ 10 ของชั้น

    ความจริงถ้าไม่สอบตกวิชาแคลคูลัสในปีแรก ก็จะได้เกรดสูงกว่า 3 ดังนั้นที่ไปไม่ถึงไม่ใช่เพราะดูหนัง

    แสดงว่าดูหนังมากๆ ไม่เกี่ยว ทุกอย่างอยู่ที่การจัดการเวลา

    แล้วดูหนังเยอะขนาดนี้มีประโยชน์อะไร?

    ผ่านไปห้าสิบปี เมื่อลองวิเคราะห์ดูที่มาและที่ไป ผมเชื่อว่าพล็อตต่าง ๆ ที่สะสมจากการดูหนังทุกประเภทในรอบหลายปีนั้นจุดไฟจินตนาการและกระตุ้นให้ผมสร้างพล็อตเรื่องมากมาย เขียนหนังสือมาได้จนวันนี้โดยไม่เคยตัน

    วินทร์ เลียววาริณ
    9-11-26

    (บางท่อนจากหนังสือ เดินไปให้สุดฝัน)

    2
    • 0 แชร์
    • 37

บทความล่าสุด