• วินทร์ เลียววาริณ
    2 วันที่ผ่านมา

    บนโต๊ะครัวของเรามีวัตถุดิบหลายอย่าง เช่น ผัก ไก่ กุ้ง กุ้งแห้ง ไข่ เห็ด ซีอิ๊ว เต้าเจี้ยว กระเทียม กะเพรา โหระพา มะนาว พริก น้ำมัน น้ำปลา ฯลฯ ถ้าเราโยนวัตถุดิบเหล่านี้ลงในกระทะ จุดไฟร้อน คลุกเคล้าเข้ากัน ก็จะได้อาหารหนึ่งหรือสองจาน ส่งกลิ่นหอมฉุย ยั่วน้ำลายให้เราอยากกิน

    เอาละ สมมุติว่าเราโยนวัตถุดิบเหล่านี้ลงเตา แต่ไม่จุดไฟ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สมมุติอีกว่าเราไม่โยนวัตถุดิบเหล่านี้ลงเตา ไม่จุดไฟ ก็ไม่เกิดอาหาร ทั้งหมดยังคงเป็นวัตถุดิบในสภาพเดิม ไม่ส่งกลิ่นหอม และเราก็ไม่อยากกิน

    ในเชิงอุปมา วัตถุดิบเหล่านี้ก็คือความคิดต่าง ๆ ที่โลดแล่นในหัวเรา ถ้าเราใส่มันลงเตา จุดไฟ ก็ได้เรื่อง มันจะถูกปรุงเป็น ‘อาหาร’ ที่เรียกว่าอารมณ์ ส่งกลิ่นหอม ชวนให้เราหลงใหลในอารมณ์นั้น

    จะเห็นว่าอารมณ์คนเราเกิดมาจากการปรุงวัตถุดิบความคิด ภาษาพุทธเรียก ปรุงแต่ง ถ้าใช้คำศัพท์ยากขึ้นก็คือ ปฏิจจสมุปบาท

    การปรุงอาหารทางกายภาพกับการปรุงอารมณ์ทางจิต ก็เป็นหลักเดียวกัน

    วัตถุดิบทางจิตมีอยู่ทุกที่ เจ้านายเรียกเราไปด่าก็เป็นวัตถุดิบเรียบร้อยแล้ว คนขับรถแซงเรา ก็เป็นวัตถุดิบเช่นกัน เราสามารถใช้เหตุการณ์นี้เป็นวัตถุดิบในการปรุงอารมณ์

    ต่อให้ไม่มีเหตุการณ์ เราก็สามารถ ‘มโน’ วัตถุดิบขึ้นมาได้จากคลังความจำ

    เราอาจนึกถึงเพื่อนคนหนึ่งที่ยืมเงินเราหนึ่งร้อยบาทเมื่อสามสิบปีก่อนแล้วไม่คืน ทำให้เราเดือดร้อน ทันใดนั้นเราก็นึกโกรธขึ้นมา ทั้งที่เหตุการณ์นั้นผ่านมาสามสิบปีแล้ว เพื่อนก็ตายไปแล้ว แต่เราสามารถปรุงวัตถุดิบที่ไม่มีตัวตนให้เกิด ‘อาหาร’ จานใหม่ได้

    บางทีเราก็คิดวัตถุดิบใหม่ ๆ ที่ยังไม่มี เช่น อาทิตย์หน้าเราต้องไปหาหมอ ก็นึกขึ้นมาว่า เราจะเป็นยังไงหนอถ้าเป็นมะเร็ง ทันใดนั้นเราก็เกิดความกลัว ซึ่งเป็นอารมณ์ที่เราปรุงสด ๆ เดี๋ยวนี้เลย เก่งจริง ๆ!

    ในแต่ละวัน จิตของเราปรุงแต่งหลายร้อยรอบ (หรือหลายร้อย ‘ชาติ’) ถ้าเรามีสติ ก็อาจเบรกทัน ลดจำนวนการปรุงแต่งลงบ้าง จิตก็นิ่งสงบลง ถ้าไม่มีสติกำกับ เราก็ถูกพายุหมุนแห่งอารมณ์พัดเราเตลิดไปไกล

    การปรุงจิตไม่ได้มีแต่ด้านลบ ด้านบวกก็ถือว่าเป็นการปรุงแต่งเช่นกัน เช่น เรานึกถึงเมื่อคืนนี้ไปดูหนังกับแฟน จับมือกันตลอด จิตเราก็ปรุงความสุขขึ้นมา

    ทางพุทธไม่แบ่งสุขทุกข์ออกจากกันเด็ดขาด เพราะทั้งสุขและทุกข์มาจากการปรุงแต่ง ระดับของความรู้สึกขึ้นกับปรุงแต่งมากหรือน้อย

    มองแบบนี้เราก็พบว่า ทุกข์สุขไม่ได้เกิดจากคนอื่น คนอื่นอาจจุดประกายให้เราคิด แต่คนที่ปรุงจิตให้วุ่นก็คือตัวเราเอง

    จิตเป็นเพียงจานเปล่า เราจะปรุงอาหารอารมณ์มาเสิร์ฟหรือไม่ ขึ้นกับเรา ถ้าไม่ปรุงมาเสิร์ฟก็ดี เพราะจิตไม่ได้ต้องการอาหาร เราบังคับให้มันกินต่างหาก

    ถ้าเข้าใจกระบวนการทำงานของจิตอย่างนี้ ก็จะลดการปรุงอารมณ์ ไม่ว่าสุขหรือทุกข์ หรือลดความยินดียินร้ายลง ไม่มีอะไรมากระทบกระเทือนใจเราได้

    วินทร์ เลียววาริณ
    18-9-26

    จาก กอดหนาม
    51 บทความกำลังใจ ราคาเพียง 260 บาท = บทความละ 5 บาท  (ไม่คิดค่าส่ง)
    หนังสือหมดเมื่อไร จะไม่ตีพิมพ์ใหม่แล้ว
    https://www.winbookclub.com/store/detail/241/กอดหนาม 
    โปรโมชั่นคู่กับเล่มอื่น https://www.winbookclub.com/store/detail/243/%28S11%29%20กอดหนาม%20+%20ปฎิบัติการผ่าสมองไอน์สไตน์%20+%20Mini%20Tao 
    Shopee เดี่ยว https://s.shopee.co.th/qUBWxp70F 

    Shopee โปรโมชั่น
    https://shopee.co.th/วินทร์-เลียววาริณ-(S11)-กอดหนาม-ผ่าสมองไอน์สไตน์-MiniTao-ราคาปก-825.-พิเศษ-640.-พร้อมลายเซ็นนักเขียน-i.90206829.25115927514?sp_atk=7b908643-99d5-42ab-b178-8d87f8650520&xptdk=7b908643-99d5-42ab-b178-8d87f8650520 

    1
    • 1 แชร์
    • 30

บทความล่าสุด