• วินทร์ เลียววาริณ
    1 วันที่ผ่านมา

    ช่วงนี้มีข่าวชาวอิสราเอลจำนวนหนึ่งได้รับบัตรประชาชนไทย ปฏิกิริยาของคนไทยต่อข่าวนี้ต่างกัน ขึ้นกับความเข้าใจต่อภาพรวมของเหตุการณ์ แต่จะเข้าใจภาพรวมก็ต้องเข้าใจประวัติศาสตร์การสร้างชาติอิสราเอล

    คนจำนวนมากเข้าใจว่าอิสราเอลกำเนิดขึ้นเพราะฮิตเลอร์ฆ่าชาวยิวไปหลายล้านคน ทำให้ต้องตั้งประเทศใหม่ให้พวกเขา แต่ความจริงความคิดจะสร้างรัฐอิสราเอลเกิดขึ้นมานานก่อนหน้านั้น ฮิตเลอร์เป็นแค่ตัวเร่ง

    เราเรียกกลุ่มยิวที่คิดการใหญ่นี้ว่า ไซออนิสต์ (Zionist) ขบวนการนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 นานก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งด้วยซ้ำ

    พวกไซออนิสต์พึ่งพาอังกฤษหาที่ตั้งประเทศ จนมาลงตัวที่ปาเลสไตน์ คนที่มีบทบาทในเรื่องนี้ชื่อ อาร์เธอร์ บัลโฟร์ (Arthur Balfour) รัฐมนตรีว่าการประทรวงการต่างประเทศอังกฤษ ในปี 1917 บัลโฟร์เสนอหลักการที่เรียกว่า The Balfour Declaration ให้รัฐบาลอังกฤษสนับสนุนการตั้งรัฐยิวในปาเลสไตน์ซึ่งอยู่ในการปกครองของอังกฤษ เรียกว่า Mandatory Palestine

    เวลานั้นดินแดนปาเลสไตน์มีชาวยิวเพียงน้อยนิด คนพวกนี้ได้รับพาสปอร์ตปาเลสไตน์ นายกรัฐมนตรีของอิสราเอลในเวลาต่อมา เช่น โกลดา แมร์ และ เดวิด เบน-กูเรียน ก็เคยถือพาสปอร์ตปาเลสไตน์มาก่อน

    หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยความสนับสนุนของชาติตะวันตก ประเทศอิสราเอลก็ถือกำเนิดในปี 1948 โดยสหรัฐฯและประเทศอื่นๆ ประกาศรับรอง

    ส่วนปาเลสไตน์นั้นไม่สามารถเป็นประเทศจนทุกวันนี้ ทั้งที่อยู่บนแผ่นดินนั้นมาก่อน เหตุผลเพราะพระเจ้าไม่ได้อยู่ฝ่ายพวกเขา!

    เจ้าของดินแดนไม่มีสิทธิ์ ไม่มีเสียง

    ตอกย้ำยืนยันโดยนายกฯอิสราเอล โกลดา แมร์ ที่ให้สัมภาษณ์ The Sunday Times ฉบับวันที่ 15 มิถุนายน 1969 ว่า “There was no such thing as Palestinians.”

    ฟังดูคล้ายนิทานเรื่อง ชาวนากับงูเห่า

    อิสราเอลมักจะแย้งในประเด็น ‘ชาวนากับงูเห่า’ ว่า พาสปอร์ตปาเลสไตน์ออกให้โดยอังกฤษ จึงไม่ถือว่าพวกตนเป็นชาวปาเลสไตน์ แต่หากมองที่เจตนารมณ์ ก็เห็นชัดว่า อิสราเอลต้องการยึดครองดินแดนปาเลสไตน์ทั้งหมด ไม่ต้องการให้ปาเลสไตน์เป็นประเทศ ไม่ต้องการนโยบายประเทศคู่ (Two-state solution) ซึ่งรัฐอิสราเอลกับรัฐปาเลสไตน์อยู่เคียงคู่กันโดยสันติ

    ความจริงอิสราเอลและปาเลสไตน์เคยเดินไปถึงจุดที่เซ็นสัญญาสันติภาพ Oslo Accords โดยอิสราเอลยอมรับนโยบาย Two-state solution ตัวแทนฝ่ายอิสราเอลคือ ยิตซัก ราบิน นายกรัฐมนตรีอิสราเอล ตัวแทนฝ่ายปาเลสไตน์คือ ยัสเซอร์ อาราฟัต ทั้งสองได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

    แต่ Two-state solution ก็ล่ม นายกรัฐมนตรีอิสราเอลถูกยิงตาย

    .......................

    ผลโพลของหนังสือพิมพ์ Haaretz 82% ของชาวอิสราเอลต้องการให้ขับไล่ชาวปาเลสไตน์ออกไป

    กระบวนการขับไล่ชาวปาเลสไตน์ออกจากแผ่นดินเกิดทำอย่างเป็นระบบ วิธีหนึ่งคือทำให้แผ่นดินปาเลสไตน์อยู่อาศัยไม่ได้ การถล่มเมืองจนราบเป็นหน้ากลองก็เป็นเพราะเหตุนี้

    วิธีการที่สองคือให้ประชาชนเข้าไปก่อตั้ง settlement ในปาเลสไตน์

    settlement แปลว่าที่อยู่ ถิ่นฐาน อาณานิคม

    หลายสิบปีนี้เกิด settlement ของอิสราเอลบนดินแดนปาเลสไตน์ประมาณ 350 แห่ง บรรจุคนประมาณเจ็ดแสนคน ชุมชุนเหล่านี้ขยายตัวเรื่อยๆ มีกำลังทหารคุ้มครอง

    อีกวิธีหนึ่งคือ กำจัดเสียงต่อต้านจากชาวโลกอย่างเด็ดขาดด้วยข้อหา ‘antisemitism’ ศิลปิน นักร้อง นักแสดงคนใดเอ่ยประโยค “Free Palestine.” เมื่อใด จะหมดอนาคตในอาชีพทันที

    แล้วมันเกี่ยวอะไรกับประเทศไทย?

    อาจจะไม่เกี่ยว แต่ก็อาจจะเกี่ยว เพราะเรากำลังเห็นสิ่งที่ดูคล้าย ‘settlement’ ผุดขึ้นในเมืองไทย

    คนไทยจำนวนมากอาจมองเรื่องบัตรประชาชนและ settlement เป็นเรื่องไกลตัว และ “คงไม่เป็นไรมั้ง” แต่ความประมาทคือหนทางสู่ความตาย ในโลกที่อำนาจเงินง้างได้ทุกอย่างเช่นเมืองไทย อะไรก็เกิดขึ้นได้

    ตลอดประวัติศาสตร์ไทย คนไทยไม่เคยรังเกียจคนที่หนีร้อนมาพึ่งเย็น แต่ความเมตตาต้องคู่กับปัญญา

    เราเรียนรู้ประวัติศาสตร์ของชาติอื่นเพื่อที่จะไม่ทำผิดอย่างเดียวกันในบ้านเรา แต่เราก็เคยมีประสบการณ์ตรงเรื่องคนไทยขายชาติเปิดประตูเมืองให้ข้าศึกเมื่อกรุงศรีอยุธยาแตกครั้งที่หนึ่ง

    นี่ไม่ใช่เหตุผลให้เกลียดชังชาวยิว แต่เป็นเหตุผลให้ระวัง เพราะทั้งบัตรประชาชนกับ settlement ในจังหวัดต่างๆ ยากจะเกิดขึ้นหากไม่มีนอมินีคนไทยที่เห็นแก่เงินช่วยเหลือ

    เพราะหากถึงวันหนึ่งเมื่อศิลปิน นักร้อง นักแสดงสักคนสองคนเอ่ยประโยค “Free Thailand.” ก็สายเกินไปแล้ว

    วินทร์ เลียววาริณ
    18 กันยายน 2569

    2
    • 50 แชร์
    • 1114
บทความล่าสุด
ดูทั้งหมด