• วินทร์ เลียววาริณ
    0 วันที่ผ่านมา

    หยาดน้ำหยดเล็กร่วงลงมาจากฟ้าแต่เช้ามืด เงยหน้าขึ้นมองเบื้องบน เมฆเทาเข้มครอบฟ้าอย่างนี้แสดงว่าเทวดาคงไม่หยุดเล่นน้ำไปอีกนาน ปกติท้องฟ้าสีเทาหม่นอย่างนี้แสดงว่าเมืองทั้งเมืองจะเปียกปอนทั้งวันทั้งคืนเช่นที่เป็นมาหลายวันแล้ว และจะเป็นอย่างนี้อีกวันอีกคืน และคงอีกวันอีกคืน

    ด้วยสภาพอากาศอย่างนี้ ผมคงเดินทางไปที่จุดหมายไม่ได้ แต่มันเป็นการเดินทางที่ไม่อาจเลื่อนได้ มันเป็นหลักไมล์ที่สำคัญที่สุดหลักหนึ่งของชีวิต

    แม้แต่ก้าวแรกที่จะไปดูผลการสอบเข้าสนามความฝัน ก็ยังมีอุปสรรค!

    ม.อ. หรือมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นจุดเดียวในภาคใต้ที่นักเรียนไปดูผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ บ้านเกิดของผมอยู่หาดใหญ่ ทุกครั้งที่โรงเรียนปิดภาค ผมเลือกมาหลบมุมหาไออุ่นที่เมืองแห่งสายฝนนี้

    ครั้นถึงบ่ายท้องฟ้ายังคงเป็นสีเทาเข้ม ผมตัดสินใจฝ่าฝนไป ผมจับรถสองแถวไปลงที่ตลาดสด แล้วโดยสารรถสองแถวอีกคันหนึ่งซึ่งรับนักศึกษาไปส่งที่ ม.อ.

    แปลก! ระยะทางไม่ถึงสิบกิโลเมตรดูยาวเหลือเกิน นึกถึงผลสอบที่จะรู้ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ใจก็อดเต้นแรงไม่ได้ ตลอดปีที่ผ่านมาผมเตรียมตัวสอบอย่างหนัก ตั้งเป้าว่าจะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ เดิมพันคือหากสอบไม่ได้ พ่อแม่พี่ก็ต้องลำบากกว่าเดิม มีโอกาสสูงที่ผมต้องเลิกเรียน ไปค้าขาย

    ผมเลือกคณะวิชาทั้งทางสายวิทย์และศิลป์ เป็นหนึ่งในจำนวนน้อยคนที่ถูกประทับตรา ฉ. ผมสอบสิบสามวิชาขณะที่ผู้สมัครทั่วไปสอบเพียง 4-5 วิชาเท่านั้น การสอบจำนวนวิชาเท่านี้ตัดกำลังการเตรียมสอบมาก และเป็นความเสี่ยงที่ทุกคนแนะนำให้เลี่ยง

    ผมไม่คาดหวังว่าจะต้องสอบเข้าทางเลือกหมายเลข 1 ได้ ขอเพียงเข้ามหาวิทยาลัยรัฐสักแห่งได้ก็ดีพอแล้วสำหรับนักเรียนจากต่างจังหวัดครอบครัวฐานะไม่ดี และไม่เคยคิดว่าจะได้เรียนสูง...

    รถสองแถวจอดหน้า ม.อ. ผมเดินฝ่าฝนเข้าไปในโถง มองแวบเดียวก็รู้ว่าจุดหมายอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่สิบก้าวข้างหน้านี่เอง เห็นหลายคนเดินไปเดินมาระหว่างบอร์ดไม้ราวสิบบอร์ด จุดตัดสินอนาคตของนักเรียนทั้งประเทศพิมพ์บนกระดาษฟูลสแก็ป เรียงเป็นปึก ติดตรึงบนบอร์ดไม้

    มือสั่นเล็กน้อยขณะยืนหน้าบอร์ด ฉ. กวาดนิ้วไล่ดูเลขสอบเพียงไม่กี่นิ้วลงมาก็พบชื่อตัวเองและอักษร จ.ฬ. 11 ผมงงไปวูบใหญ่ จ.ฬ. คือรหัสจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัยแน่นอน ไม่น่าเป็นไปได้! มันคือทางเลือกหมายเลข 1 ของผม

    ผมฝ่าฝนกลับบ้านไปบอกพ่อแม่ และฝังความทรงจำวันฝนตกแห่งปี พ.ศ. 2518 ไว้ในห้วงลึกของหัวใจ

    ทางไปสู่ความฝันมีเมฆฝนปกคลุมเสมอ แต่หากไม่หยุดก้าวไปข้างหน้า เมฆและฝนก็ทำอะไรเราไม่ได้

    อีกครั้งผมมองดูท้องฟ้าที่สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย

    ไม่รู้อนาคตเป็นอย่างไร แต่ก็จะเดินไปให้สุดฝัน

    (ยังมีต่อ)

    วินทร์ เลียววาริณ
    24-6-26

    บางท่อนจาก ชีวิตที่ดี หนังสือประวัติชีวิตของ วินทร์ เลียววาริณ เล่าโดยเจ้าตัว เป็นบันทึกเกร็ดประวัติศาสตร์ของชีวิตชาวจีนโพ้นทะเลในไทย เล่าวิถีชีวิตของชาวหาดใหญ่เมื่อ 50-60 ปีก่อน แสดงแง่คิด มุมมอง ทัศนคติของชีวิต

    เล่มนี้ตั้งใจใช้เป็นหนังสือแจกในงานศพตัวเอง ถ้าซื้อตอนนี้ก็ได้ลายเซ็น ถ้าไปรับในงานศพ จะไม่มีลายเซ็น สั่งได้จากShopee https://s.shopee.co.th/3B4WYil0CG 

    สั่งจากเว็บ https://www.winbookclub.com/store/detail/236/ชีวิตที่ดี 
    ท่านที่สั่งซื้อหนังสือจากเว็บ หลังโอนเงินแล้ว ช่วยส่งภาพหลักฐานการโอนมาด้วย เพื่อเราจะรู้ว่าเป็นลูกค้าคนใด โดยส่งสลิปไปที่ order@winbookclub.com หรือปุ่ม "แจ้งการชำระเงิน" ในหน้าสั่งซื้อ

    0
    • 0 แชร์
    • 9
บทความล่าสุด
ดูทั้งหมด